Freedom For Burma

2008-06-11T00:29:00.000-07:00

Myanmar Briefing
Human rights concerns a month after
Cyclone Nargis
Introduction
On 2 and 3 May 2008, Cyclone Nargis devastated much of southern Myanmar,
especially the densely populated Ayeyarwady (Irrawaddy) delta and areas close to the
country’s most populous city, Yangon (formerly Rangoon). Tens of thousands of
people were killed and hundreds of thousands lost their homes and livelihoods. Yet
Myanmar’s government, the State Peace and Development Council (SPDC), refused to
acknowledge the scope of the disaster and provided little assistance to the estimated
2.4 million survivors of the cyclone. Furthermore, for three weeks, the SPDC rejected
international assistance and blocked access to the Ayeyarwady delta at the time when
survivors most needed food, shelter, and access to medicine. Instead, a week after
the cyclone, as victims were still struggling to survive, the SPDC diverted crucial
resources away from disaster relief toward holding a rubber stamp referendum to
approve a new and deeply flawed constitution.1 By deliberately blocking lifesustaining
aid, the SPDC violated the right of hundreds of thousands of people to life,
food, and health, and created a massive human rights disaster on top of the
humanitarian crisis.
On 23 May, the SPDC finally agreed to allow international assistance in
response to tremendous international pressure. Since then, the SPDC has granted at
least 45 international UN staff visas, and allowed a small number of additional
international nongovernmental aid workers to visit the worst-affected areas of the
Ayeyarwady delta. These steps are welcome but do not provide sufficient assistance
to the huge population of displaced and homeless survivors. Tens of thousands of
people continue to face the risk of death, disease, and malnutrition. On 4 June, the
World Food Program (WFP) described access to the delta as “an ongoing challenge” at
a UN press conference in Bangkok. Moreover, the onset of the rainy season in the
delta brings increased flooding, making access to the region and the distribution of
assistance even more difficult.
1 The 10 May referendum was postponed to 24 May in the 47 worst-hit
townships. For more information on Myanmar’s flawed new constitution, see
Myanmar: Constitutional referendum flouts human rights, 9 May 2008.
AI Index: ASA 16/013/2008 Amnesty International 5 June 2008
2 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
Since declaring the end of the rescue and relief phase of the cyclone Nargis
response on 20 May 2008 the SPDC has ordered increasing numbers of victims to
return to their villages while still traumatised and with no food, shelter or other aid to
help them once they return. Amnesty International’s ongoing research suggests that
since that time, the SPDC has stepped up its campaign to force homeless cyclone
survivors out of government and unofficial resettlement sites and back to their original
villages, even though many villages remain uninhabitable. Government officials also
have continued to block or divert aid meant for the worst-hit areas, notwithstanding
pledges by the SPDC’s senior leadership to the contrary.
The SPDC’s disregard for its own population is not new. The humanitarian
crisis in the aftermath of Cyclone Nargis, exacerbated by the SPDC’s initial
intransigence, is occurring in the context of ongoing, grave and longstanding human
rights violations. On 2 June Louise Arbour, the UN High Commissioner for Human
Rights, said in her final address to the Human Rights Council: “In the case of
Myanmar, the obstruction to the deployment of such assistance illustrates the
invidious effects of long-standing international tolerance for human rights violations
that made such obstruction possible.” The SPDC currently holds at least 1,850
political prisoners in poor conditions, while nearly all key political activists remain
behind bars or in hiding. The government systematically and routinely harasses and
detains its critics. On 27 May, the detention order of Daw Aung San Suu Kyi, the
SPDC’s most prominent critic, was renewed. She enters the sixth consecutive year of
her current house arrest. For over two years in eastern Myanmar, the army has waged
a continuous offensive in which ethnic Karen civilians are targeted for killings, torture,
forced labour and forcible displacement.
Myanmar’s appalling human rights record is not the backdrop to the cyclone
aftermath, but is squarely at the centre of it. Therefore, respect for human rights
must be at the centre of the relief effort. International human rights norms and
principles provide safeguards to ensure the security and dignity of survivors, as well as
the protection, assistance, and reintegration of displaced people and other vulnerable
groups such as women, children, and ethnic minorities. Human rights principles
should also guide the reconstruction, rehabilitation, and resettlement efforts.
Amnesty International is aware of the enormous challenges facing any
government after a disaster on this scale, but the organization believes that it is
imperative to ensure that security, order, and restoration of public services are not
achieved at the expense of human rights. Delivery of aid has now started on a massive
scale, but there are insufficient mechanisms to ensure effective distribution. It is
imperative that the SPDC immediately ensures that its officials, including at the local
level, do not obstruct aid, and urgently addresses shortcomings in accountability. The
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis 3
donor community should address the broader human rights and governance issues in
the efforts to save lives in the Ayeyarwady delta.
Amnesty International raises these issues now because unless human rights
safeguards are observed, tens of thousands of people remain at risk. The SPDC’s
senior leadership has made a public commitment to improve access and monitor aid;
Amnesty International calls on the SPDC to honour this promise and ensure its
implementation at the local level. But in light of the government’s poor record of
accountability, international donors should be alert to possible misuse of aid.
This briefing paper reflects material gathered by an Amnesty International
delegate in the region during May and early June 2008, the first month after Cyclone
Nargis. During that time the organization consulted a wide variety of sources,
including Myanmar nationals, journalists, UN bodies, international aid agencies, nongovernmental
organizations (NGOs), government representatives, and religious bodies.
Many of these individuals personally witnessed the events they described in Yangon
and Ayeyarwady Divisions, which bore the brunt of the cyclone damage. Although
Amnesty International was not able to visit Myanmar, it interviewed people with firsthand
knowledge of the disaster areas and reviewed audio and video footage of some of
the events described in this report. The names of individuals and the organizations
they are affiliated with have been withheld for security reasons.
Forcible displacement and restrictions on
movement
Of the 2.4 million people seriously affected by Cyclone Nargis, as of early June the
UN estimated that some 550,000 people resided in temporary settlements. Just days
after the cyclone, the SPDC began to forcibly displace cyclone survivors from both
government and unofficial resettlement sites where they had fled after their homes
were destroyed and their villages flooded. On 20 May the government announced that
the rescue phase of the cyclone response had ended and the reconstruction phase had
begun. Since then, the government has stepped up its efforts to remove cyclone
survivors from their temporary shelters and return them forcibly to their homes, in
many cases in areas that are uninhabitable. The authorities have targeted emergency
shelters in schools and monasteries, as both were used as polling stations for the
delayed May constitutional referendum, and because the school term began on 2
June.
Amnesty International has been able to confirm over 30 instances and
accounts of forcible displacement by the SPDC in the aftermath of the cyclone, but
anecdotal evidence from numerous sources strongly suggests a much higher number.
Amnesty International is concerned that the SPDC is prematurely clearing both official
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
4 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
and unofficial settlements of internally displaced people, leaving them with no
alternative shelter. Some of these cases are set out below:
On 23 May, authorities in Yangon forcibly removed more than 3,000 cyclone
survivors from an official camp in Shwebaukan township in Yangon Division and from
an unofficial camp in State High School No. 2 in Dala, Yangon Division. They gave
these survivors 7,000 Kyat (US$7) and a small portion of rice, and told those staying
in the high school that they were expelled because the school term would resume on 2
June.
In Bogale and Labutta in Ayeyarwady Division on 19 May, local authorities
forced large numbers of people aboard boats in an effort to return them to their
villages in Myaungmya and Maubin townships and elsewhere. By 25 May, only an
estimated 10% of the people originally displaced to Bogale remained, as the SPDC
had moved them on to yet another location. In some cases, the authorities simply
stated that the displaced could go anywhere, but could not stay where they were. Also
on 19 May, a boat in Bogale destined for Kyane Chaung village sank, resulting in at
least 30 deaths. The authorities then warned people not to tell any foreigners or
journalists about what had happened, as the UN Secretary-General was due to arrive
in Myanmar four days later.
Beginning on or just after 19 May, authorities forcibly relocated people out of
Myaungmya, Maubin, Pyapon, and Labutta, where they had been originally relocated,
further south back to their original villages. The southern delta area has been the
most damaged by the cyclone and so is even less prepared to receive returning
survivors. The authorities forcibly relocated around 600 people in the unofficial site
at State High School No. 16 in Myaungmya to Labutta on or just before 25 May. Of
the 45 resettlement sites that existed in Pyapon, by 28 May only three remained.
On 20 May, authorities prevented cyclone survivors in Kawhmu township,
Yangon Division from coming out to the street to beg—effectively cutting off the
survivors from access to necessary informal assistance. Similarly, an eye-witness told
Amnesty International that past Twaytay bridge en route to Kongyangon in the
Ayeyarwady Delta on 24 May, she saw gun-wielding police preventing survivors from
begging along the road. Eye-witnesses also told the organization that en route from
Dedaye to Yangon, a police officer brutally beat a man for begging; and that on 7 May,
a member of the socio-political organization of the government, the Union Solidarity
Development Association (USDA) ordered up to 500 people taking shelter in a school
in Shwebaukan township to leave within days.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis 5
Violations in the context of the constitutional
referendum
In some cases, the authorities forcibly displaced survivors from shelters so that they
could hold the delayed constitutional referendum on 24 May in those locations. On
20 May, more than 50 cyclone survivors staying in the Dama Joun (Dhama Rone)
community hall in the San-Yeik-Nyein Quarter of South Dagon Township, Yangon
Division, were ordered to vacate the building so that it could be used for the
constitutional referendum. On the same day, authorities told approximately 90
persons taking shelter in a hall in Ward 26 of Yangon’s South Dagon township that
they had to vacate the hall so it could be used as a polling station. On 23 May, the
authorities likewise forced cyclone survivors to abandon the school in a camp in
Yangon’s Hlaing Tharyar township for the referendum. A relief official whose teams
worked in Myaungmya, Pyapon, and Bogale in the delta told Amnesty International
that on 24 May, the authorities removed all displaced persons from the schools for the
referendum.
On 10 May in Yangon, the authorities forced displaced persons staying in
schools to leave so that the schools could be used as polling stations. Also, an eyewitness
told Amnesty International that the authorities warned cyclone survivors that if
they did not vote, they would not be permitted to return to their homes. A journalist
who spent two weeks in the delta told Amnesty International that outside of Yangon in
both Pathein and Maubin, on 10 May the authorities physically forced people,
including those sick and injured, to vote.
Forcible displacement from monasteries
Several sources told Amnesty International that the authorities did not want displaced
persons to seek shelter in monasteries and associate with monks. This was especially
true in Yangon, where many monks had led the mass protest demonstrations against
the SPDC in September 2007. On or just prior to 13 May, people were removed from
monasteries in Yangon’s Hlaing Tharyar township, and from the city’s Kyi Bui Kha
monastery, despite a senior monk’s pleas to the soldiers in charge. On 11 May,
cyclone survivors staying in four monasteries in Bogale, Ayeyarwady Division, were
made to leave by the authorities and the USDA. Many of them were forced into
military trucks to Maubin, while others were simply told to go back to their villages on
their own.
The findings of this briefing paper along with the SPDC’s poor record in
dealing with displaced persons in the context of armed conflict in eastern Myanmar,
make the treatment of the huge population displaced by the cyclone a central issue.
In the last decade Amnesty International has reported on widespread and systematic
forcible displacement by the Myanmar army in the context of counter-insurgency
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
6 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
operations and campaigns targeting civilians in Kayin (Karen), Kayah (Karenni), and
Shan States in the east of the country.
The UN Guiding Principles on Internal Displacement (hereafter the Guiding
Principles) must govern how the SPDC, as well as international donors, treat the
hundreds of thousands of people displaced by Nargis. The Guiding Principles are a
set of widely-endorsed and authoritative, but non-binding, standards which apply to
the protection of displaced persons. They reflect and are consistent with international
human rights law and standards. Amnesty International believes that the SPDC has
failed to respect and protect the human rights of those displaced by the cyclone,
including the right to protection from arbitrary displacement, freedom of movement,
freedom from forced resettlement, and the right to an adequate standard of living.
The authorities have also failed to establish conditions, as well as provide the means,
which would allow the displaced to return voluntarily, in safety and with dignity, to
their homes or voluntarily resettle elsewhere.
In emergency situations in which people need to relocate, governments are
permitted—even obligated under certain circumstances—to require and facilitate
such movement. This relocation is lawful so long as its intent is to improve their
safety, security, and health. Such relocation must occur in a measure proportionate to
the level of necessity, in terms of when, how, and to where people are moved. It also
must be conducted without discrimination on any basis other than need, taking into
account levels of access to people and limitations in capacity. Likewise, governments
are permitted to impose restrictions on movement during emergencies for the same
purposes, and with the same considerations, as above. Amnesty International’s
research demonstrates that these conditions do not apply in the present
circumstances. Much of the Ayeyarwady delta remains uninhabitable, and with the
onset of the rainy season, any returning survivors face serious hardships. Additionally,
during the initial phases of disaster relief it is easier to provide assistance to survivors
when they reside in more accessible camps. Dispersing survivors to inaccessible
villages hinders their access to food and health care.
Obstructing or misusing aid
Until 26 May the SPDC blocked all international assistance to the delta which was
administered by international staff of humanitarian organizations. The previous day
the SPDC had agreed at an international donor conference in Yangon to allow
unfettered access to all international relief agencies. There are some indications that
international organizations now have better access to the delta region, but a month
after the cyclone, access remains uneven and supplies inadequate. Amnesty
International has confirmed over 40 reports or accounts of soldiers or local
government officials confiscating, diverting, or otherwise misusing aid intended for
cyclone survivors.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis 7
A journalist who spent two weeks in the delta told Amnesty International that
prior to 7 May, authorities did not permit a monastery in Pyapon, Ayeyarwady Division
to receive aid for the hundreds of survivors staying there in the immediate wake of the
cyclone. On or just prior to 13 May, authorities did not permit monks of Yangon’s Kyi
Bui Kha monastery or a nearby Buddhist convent to accept aid that was offered to
them by a relief organization. An international organization reported that on 14 May,
the fine for foreign nationals being in the delta was potentially 20,000 Kyats
($3,000) and five years’ imprisonment. Authorities were providing incentives to
report violators.
Both private donors and non-SPDC-affiliated doctors have been denied access
by the authorities in the non-official camps. Authorities blocked even governmentaffiliated
doctors’ access outside of Yangon for the first eight days after the cyclone.
Authorities also blocked a group of about ten private Burmese doctors from going to
Bogale during the second week. Other eye-witness reports indicate that as late as 18
May, authorities in Yangon halted a number of private relief efforts that had originated
in Mandalay.
On 23 May, private donors were shown a pamphlet at a checkpoint indicating
that the rescue and relief phase of the cyclone was over, and that all donations of aid
should go through local authorities.
Witnesses allege USDA members harassed and threatened Kyaw Thu, a
popular actor and vocal supporter of the protest demonstrations against the SPDC in
September 2007, with knives and clubs when he tried to distribute rice to people in
Yangon’s Thanlyin Township on or just prior to 12 May. Authorities arrested his
photographer, U Kyaw Swar Aung, on 18 May and police have warned members of his
team that they will be punished if they continue their work.
Corruption and diversion of aid
Theft and diversion of aid is not uncommon in the aftermath of massive natural
disasters around the world, as seen in situations ranging from the 2004 Indian Ocean
tsunami to the 2005 Hurricane Katrina in the United States. To some extent it was to
be expected in Myanmar, which suffers from tremendous corruption. The international
NGO Transparency International ranked Myanmar as one of the most corrupt of 179
countries surveyed in its 2007 Corruption Perception Index. The conduct of local
government officials and soldiers in the aftermath of Cyclone Nargis demonstrated the
prevalence of official corruption and impunity in Myanmar.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
8 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
Amnesty International notes that on 16 May, the New Light of Myanmar, the
SPDC’s primary English-language mouthpiece, stated that the government’s National
Disaster Preparedness Central Committee had announced that:
“…4. Anyone may inform if he witnesses or knows that the cash
assistance and relief supplies donated to the storm victims are kept for
self-interest, traded, used for particular persons and organizations, or
misappropriated for other purposes. We hereby announce that we have
made all necessary arrangements to conduct investigation into the cases
to expose the offenders and take punitive action against them in
accordance with the law.”
Amnesty International welcomes this statement and calls on the SPDC to
strictly monitor the distribution of aid by its officials. Private and international aid
agencies should be vigilant to ensure assistance reaches those who need it most.
Although recent reports suggest that access to the delta has improved, recent
incidents of corruption and diversion of aid suggest a potentially serious threat to
effective distribution of aid.
Almost as soon as international assistance reached Myanmar, on 9 May,
government authorities impounded initial WFP planeloads of high-energy biscuits at
Yangon’s Mingaladon International Airport, causing the WFP to suspend relief flights
to the country for several hours. On two occasions in Labutta, one of the hardest-hit
towns in the Ayeyarwady delta, UN staff accompanying SPDC military trucks loaded
with UN supplies, caught authorities trying to confiscate or divert a portion of the aid.
Also during that period an international NGO noted that the rice the authorities had
given it for distribution, supposedly from UN stocks, was old and rotten, and so
expressed concern as to where the high quality rice was going. On or about the 12
May, authorities seized medicine and equipment provided by another international
NGO from volunteer Burmese medical workers in Labutta.
On 5 May in Thongwa Township in Yangon, a local official gathered 15
survivors to meet Major General Myint Swe, who was inspecting the area. After
authorities filmed the Major General giving relief supplies to the 15 people, the local
official returned in the evening and took back the supplies. Also during the week
following the cyclone, soldiers in Hlaing Tharyar and Shwe Pyi Thar townships in
Yangon filmed themselves distributing aid, and then took back the goods when they
were finished filming. It is unclear what happened to the goods and equipment in
question.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis 9
The problem of diverted aid was most acute for the first two weeks after the
cyclone, as the SPDC demanded that all aid must go through government channels.
During that period, relief supplies from a major UN aid agency went directly to the
SPDC, and it could not confirm that all these supplies were moved out at the agreed
time or reached the agreed destinations. According to credible sources, authorities
have stored most international aid supplies in government warehouses, while the
Ministry of Foreign Affairs decided where, when, and to whom it was distributed.
SPDC officials also blocked private domestic donors from distributing aid in
the delta. The SPDC erected checkpoints at the entrances and exits of the townships
between Yangon and the delta and confiscated aid from private donors, telling many
that aid can only be distributed through the authorities, be they soldiers, fire fighters,
or USDA members. Other individual donors—as well as actual and intended
recipients of relief—have simply had their aid taken by the authorities or USDA
without explanation, nor have they been informed whether their supplies were
distributed, and if so, to whom. On 27 May the SPDC’s National Disaster
Preparedness Committee issued new regulations stating that individuals and groups
would be permitted to travel and distribute aid directly, as long as they consulted the
government.
On or just before 25 May at the Pan Hlaing bridge in Yangon’s Hlaing Tharyar
township, Police Major U Luu Win stopped 48 trucks returning from several
townships, where private donors had taken relief supplies. The police ordered the
drivers and trucks to go to the Government Technology Institute. They told the drivers
that they needed permission from Dala, Twante, Kun Gyan Kone, Kawhmu, and
Dadeye township authorities to deliver relief supplies, charged them with traffic
violations, and retained their driving licences. As of 1 June, the police had not
released the trucks.
On or just prior to 23 May in Shwe Pyi Thar township in Yangon, police and
USDA members arrested a large group of private donors when they refused to hand
over their supplies to the authorities as directed. On 16 May, Southwest Regional
Commander and Chair of Ayeyarwady Division, Major General Thura Myint Aung,
blocked the relief supplies of U Pyannayar Sami and U Kawi, Buddhist abbots from
Kayin State, near the town of Pathein. When offered the opportunity to give the aid to
the soldiers for distribution, the monks refused and left. On or just before 12 May, a
woman on her way to assist survivors outside of Yangon had her car full of rice
confiscated by unnamed security forces.
Discrimination and conditionality of aid
Amnesty International has confirmed three accounts of authorities conditioning aid
and assistance on survivors’ voting “Yes” in the postponed constitutional referendum
on 24 May. On 22 May in the Nya (Htan Chauk Pin) Quarter of Yangon’s Shwe Pyitha
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
10 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
township, local authorities and a military official warned survivors during pre-voting
that they would only get aid or money if they voted for the constitution. After a local
official, Khin Maung Than, confirmed the affirmative votes, authorities gave voters
500-1,000 Kyat ($.50-$1). Similarly, in Bogale township, the authorities told
survivors a week before the vote that more aid would be distributed if and when they
voted “Yes” in the referendum. On 24 May, authorities withheld aid from two villages
in the Pathein area because people there did not vote in large numbers.
Amnesty International has also learned that the Myanmar authorities have
conditioned the provision of cyclone-related aid or assistance for people on their
willingness to work or join the army. During the week of 11-18 May, authorities sent
displaced survivors from Labutta to Myaungmya town and told them that they would
not receive food unless they worked. On or just before 16 May, authorities ordered
people in Set Su village, Bogale township, to break rocks and level a field for the
construction of a helicopter landing pad in exchange for WFP biscuits. During the
same period elsewhere in Bogale township, authorities gave people rice soup and
shelter on condition that they clear debris and construct an official camp. In Pathein
on 22 and 23 May, authorities visited households and shelters and told people that if
they joined the army they would be fed and looked after. People were given three
days to make up their mind.
Aid is not a privilege for the cyclone survivors but an entitlement. While the
SPDC has the right to require able-bodied survivors to work in relief and
reconstruction efforts during this time of emergency, such should be in addition to,
rather than conditioned upon, the provision of aid. Moreover, Amnesty International is
concerned that after the initial emergency, the SPDC may use civilians in the Delta for
forced labour. Since 1988 Amnesty International has reported on the widespread use
of forced labour of civilians by the Myanmar military in construction projects and as
military porters.
Conclusion and recommendations
Amnesty International fears that the humanitarian crisis after Cyclone Nargis may lead
to further human rights violations by the SPDC. Transparency and accountability, two
qualities that the SPDC has not historically exhibited, are necessary to ensure that
survivors are guaranteed the assistance they need and that such assistance is
delivered effectively, equitably, and without discrimination. Amnesty International has
confirmed reports of forced displacement and problems with aid distribution; it also
fears that the SPDC may begin to use civilians for forced labour in the affected areas.
The wholesale destruction and population displacement in the wake of Cyclone Nargis
could create conditions in which forced labour emerges as part of the SPDC’s
reconstruction strategy.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis 11
Amnesty International urges the SPDC to ensure:
 Survivors of the cyclone immediately receive necessary food, shelter, and
health care;
 full, unimpeded access to all affected areas for humanitarian workers,
including independent monitors;
 that all displaced people are treated in full compliance with the UN Guiding
Principles on Internal Displacement and other international standards;
 that displaced people are able to return voluntarily, in safety and with dignity
to their homes, or resettle in another part of the country;
 genuine consultation with displaced persons, including vulnerable groups,
such as children and ethnic minorities, in the planning of their return or
resettlement and reintegration;
 protection of women and other vulnerable groups.
The international community has expressed desire to assist the cyclone
victims. On 25 May 2008 the UN and the Association of Southeast Asian Nations
(ASEAN) co-organized an international pledging conference in Yangon, attended by 51
countries and chaired by the UN Secretary-General Ban Ki-moon and ASEAN
Secretary-General Surin Pitsuwan. The donors agreed on the “need to scale up
urgently and very significantly the current relief efforts, to ensure that all those in
desperate need are reached quickly and with adequate life-saving relief supplies, and
that an effective flow of these supplies is maintained for as long as is necessary,
through the establishment of the necessary logistical arrangements and an
acceleration of the arrival and distribution of vital relief goods.”2
Amnesty International believes that in order to ensure that the people of
Myanmar receive the assistance they desperately need, the SPDC and the
international community must address the human rights dimensions of this
humanitarian emergency. The organization calls on the donor community to work
closely with the SPDC to ensure it fully implements the recommendations above.
Given the SPDC’s poor human rights record, humanitarian aid agencies should be
2 At donors' meeting, Ban Ki-moon says Myanmar relief effort to last at least six
months, UN News Centre, 25 May 2008.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008
12 Myanmar Briefing: Human rights concerns a month after Cyclone Nargis
alert to any irregularities in the distribution of aid. The donor community should urge
the SPDC to fully abide by the UN Guiding Principles on Internal Displacement.
Amnesty International calls on the UN Security Council to press the SPDC to
cooperate fully with the UN, including implementation of its own recommendation,
the resolutions of the General Assembly and the Human Rights Council, the
recommendations of the Secretary-General and his Special Advisor, and those of the
Special Rapporteur on the situation of human rights in Myanmar.
Amnesty International 5 June 2008 AI Index: ASA 16/013/2008

Freedom For Burma

2008-06-10T09:10:00.000-07:00

ျပည္သူကို ဂ႐ုမစိုက္ေသာ စစ္အစိုးရ
from စကင္ဒီေနးဗီးယား by Thet Oo
ျမန္မာျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ တပ္မေတာ္အစိုးရသည္ မိမိအာဏာတည္ၿမဲေရးကိုသာ အဓိကထား၍ ျပည္သူကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းမရွိဟု ဒိန္းမတ္ေရာက္ ကိုျမင့္ေ၀က 24timer.dk သတင္းစာကို ေျပာၾကားလိုက္သည္။

ျမန္မာျပည္မုန္တုိင္းသတင္းေၾကာင့္ မိမိအေနျဖင့္ ဖခင္ႏွင့္အကိုမ်ားအတြက္ စိတ္ပူေနရပါသည္။ ဖုန္းအဆက္အသြယ္မ်ားလည္း ျပတ္ေတာက္ေနပါသည္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ မိခင္ကြယ္လြန္စဥ္ကလည္း ဒိန္းမတ္ေရာက္ ႏုိင္ငံေရး ဒုကၡသည္ တဦးအေနျဖင့္ ျမန္မာျပည္ျပန္ခြင့္ မရွိခဲ့ပါ။ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံစားေနရေသာ ျပည္သူမ်ားအတြက္လည္း မိမိအေနႏွင့္ ရင္ႏွင့္အမွ်ခံစားေနရပါသည္ဟု ကိုျမင့္ေ၀က ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

William Aung (ေခၚ) ကို္ျမင့္ေ၀ႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူ မခင္မိုးမိုးတို႔သည္ NLD ပါတီ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

Freedom For Burma

2008-06-10T09:04:00.000-07:00

ဘံုဘဝမွာၿဖင္႔ ႏွင္႔ ဆရာ မင္းခိုက္စိုးစန္
from Imaginary clouds no 2 by imaginary clouds no 2
Shared by Andy Myint
သခင္တင္ၿမ ၏ ဘံုဘဝမွာၿဖင္႔ ကို ဆရာ မင္းခုိက္စိုးစန္ က ဇာတ္လမ္းတြဲ အၿဖစ္ ဖန္တီးမည္ဟု ရတီ ( စာေပ ၊ အနုပညာ မဂၢဇင္း) ဧၿပီလ ။ ၂၀၀၈ တြင္ဖတ္ရပါသည္ ။

ထုတ္လုပ္မည္႔ ကုမၸဏီ - ရွင္မီး အင္တာတိန္းမန္႔
သခင္တင္ၿမအား ပမာဏ ဥဏ္ပူေဇာ္ခ - ၇ သိန္း
ဇာတ္ညြန္း အၾကံေပးမ်ား - သ်ွိဳၾကီး ၊ ေဇာ္သက္ေထြး ၊ လြမ္းေဝနိုင္ ၊ ေက်ာ္သီဟ ( ဟသၤာတ ) သွ်ီသူေအာင္ ၊ မ်ိဳးကိုမ်ိဳး ။ ပဥၼံ

Freedom For Burma

2008-06-10T09:00:00.001-07:00

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အႏုပညာရွင္အခ်ိဳ႕ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲ ျဖန္႔ျဖဴးမႈျဖင့္ စစ္ေဆးျခင္းခံေနရေၾကာင္း သတင္းမ်ားထြက္ေပၚေန
from Myanmar Herald Tribune by myanmarht
Shared by Andy Myint

ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အႏုပညာရွင္အခ်ိဳ႕ မူးယစ္ေဆး၀ါးသံုးစြဲ ျဖန္႔ျဖဴးမႈျဖင့္ စစ္ေဆးျခင္းခံေနရေၾကာင္း သတင္းမ်ားထြက္ေပၚေန MHT ရန္ကုန္၊ ေမလ (၉) ရက္၊ ၂၀၀ဂ ခုႏွစ္။ (နံနက္ ၁၁ နာရီ) ျမန္မာနာမည္ေက်ာ္ အမ်ိဳးသမီးအႏုပညာရွင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ စိုးျမတ္သူဇာ၊ နႏၶာလိႈင္၊ န၀ရတ္ႏွင့္ သင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္ စသူတို႔ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲျဖန္႔ျဖဴးမႈျဖင့္ ဖမ္းစီးစစ္ေဆးမႈခံေနရေၾကာင္း အတည္ျပဳလို႔မရတဲ့ ရန္ကုန္စာနယ္ဇင္းသတင္းရပ္ကြက္မ်ားမွ ဆိုသည္။ စိုးျမတ္သူဇာ၊ နႏၶာလိႈင္ႏွင့္ န၀ရတ္တို႔မွ ယခင္အခ်ိန္မ်ားစြာကပင္ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲျဖန္႔ျဖဴးမႈျဖင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ရဲ႕ ေဆာင့္ၾကည့္ျခင္းကို ခံေနသူမ်ားျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းကိုလည္း သိရွိရပါတယ္။ မင္းသမီးေခ်ာ နႏၶာလိႈင္မွာ ယခုအခ်ိန္တြင္ ႏွစ္မိနစ္ခန္႔ၾကာျမင့္သည့္ ညစ္ညမ္းဗီဒီယိုတစ္ကားထြက္ရွိေနသည့္အျပင္ ထိုအေခြတြင္ မၾကာခင္က ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီးအေရးအတြက္ ကုလသမဂအဖြဲ႕ႀကီးရဲ႕ အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ေရာက္ရွိလာေသာ မစတာဘမ္ဘာရီႏွင့္တူတူေပ်ာ္ပါးေနသည္ဟု ပရိသတ္ေတြရဲ႕ စြပ္စြဲခ်က္ေတြကို ခံေနရသူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါအျပင္ မၾကာခင္က သူမဂၤလာေဆာင္ခဲ့သည့္သတင္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး မွတ္ခ်က္ျပဳၾကရာမွာေတာ့ သူမွာရွိေနတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးမႈေတြနဲ႔ [...]

Freedom For Burma

2008-06-10T09:00:00.000-07:00

Freedom For Burma

2008-06-10T08:56:00.000-07:00

နာဂစ္ရဲ႕ဆက္ေၾကာင္း-၄
from balargout's blogger by balargout
Shared by Andy Myint
ေျပာသာေျပာရတယ္ မိေက်ာင္းသာတကယ္ရွိရင္ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီလို သြားလာေနလို႕ ျဖစ္မယ္ မထင္မိ ပါဘူး၊ မိုးေလးကေတာ့တဖြဲဖြဲ ကေန သဲသဲမဲမဲ က်လာပါတယ္ ေခ်ာင္းကလဲ က်ဥ္း ၊ ေဘးဘက္မွာလဲ ဒီေရေရာက္ေတာ ကအပင္ေတြ ဖံုးေနတဲ့ ရႊံ႕ေတြသာေတြ႕ေနရေတာ့ တကယ္ဘဲ စိတ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အရင္က ၾကည့္ဖူးတဲ့ ရုပ္ရွင္ထဲက အန္နာကြန္ဒါ ဇတ္လမ္းေတြကို သြားသတိရျပန္ပါေသးတယ္။ ျမင္ကြင္းကေတာ့ အဲဒီဇတ္ကားေတြထဲက အတိုင္းပါဘဲ၊ ေလွထဲမွာေတာ့ တခ်ိဳ႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္၊ မိုးသိပ္မလံုတဲ့ အဲဒီေလွ က အိပ္ေနသူေတြရဲ႕ အေပၚကို ေရစက္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်ေနလဲ ပင္ပန္းေနၾကတဲ့ တခ်ိဳ႕ေတာ့ သတိမထားမိ ႏိုင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေလွေနာက္မွ ထိုင္ေနရင္း မိုးေရနဲ႕ေလ ေရာၿပီး တိုက္တဲ့အရသာကို ခံစား ရင္း ကြမ္းၿမံဳ႕ေနမိပါတယ္။ စက္ေလွရဲ႕ႏႈန္းကို အျမန္တင္ေမာင္းလို႕လဲမရျပန္ပါဘူး အေကြ႕အေကာက္ ေတြ မ်ားလွတဲ့ ေခ်ာင္းရိုးေလးေတြျဖစ္ေနတဲ့ အျပင္ မုန္တိုင္း ေၾကာင့္ က်ိဳးပဲ႕ၿပီးက်ေနတဲ့ အပင္ေတြ၊ ရိုးကို ကန္႕လန္႕လဲေနတဲ့ အုန္းပင္ေတြ၊ ေရထဲက ေနထိုးထြက္ေနတဲ့ ၀ါးနဲ႕ သစ္ကိုင္းေတြကုိ အေတာ္ေလး သတိထား ၿပီးေမာင္းေနရပါတယ္။ တနာရီသာသာေလာက္မွာ မိုးကတိတ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ကေတာ့ ေအးခ်မ္းေနဆဲပါ၊ မိုးေတြဆိုေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ ပါလာတဲ့ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးတခ်ိဳ႕ ကို ခပ္ျမန္ျမန္ေသာက္လိုက္ရင္း တခ်ိဳ႕ကေငးလို႕၊ အခ်ိဳ႕ကလဲစကားေျပာလို႕ နဲ႕လိုက္ပါလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တေျဖးေျဖးနဲ႕သြားရင္းလာရင္း သတိထားမိတာက အဲဒီေခ်ာင္းရိုးေလးေတြရဲ႕ တဖက္မွာ လူေနအိမ္ေတြ အခ်ိဳ႕ ကိုေတြ႕ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ အိမ္ေတြဆို အေတာ္ေလး စီးပြားေရး ေကာင္းပံုရပါတယ္ စက္ေလွ ေကာင္းေကာင္း ရွိတဲ့ အိမ္ေတြ၊ အိမ္ေကာင္းေကာင္းေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ အၿပိဳအပ်က္အခ်ိဳ႕နဲ႕၊ ျပန္လည္ျပဳျပင္ေနတဲ့ အိမ္ေကာင္းေတြ ကိုလမ္းမွာေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ေလွကေတာ့အိမ္တိုင္းမွာ ရွိပါတယ္ ၊ စက္တပ္ေလွရွိတဲ့အိမ္ဆိုတာ အေတာ္ေလး ေခ်ာင္လည္တဲ့ သေဘာပါ။ ေနာက္တခုက အဲဒီအိမ္ေတြရွိတဲ့ တဖက္က ေတာ့ မလွမ္းမကမ္းမွာ ဘိုကေလး ဖ်ာ ပံု ကားလမ္းရွိေနၿပီး ၊ ရိုးရဲ႕ အျခားဘက္မွာေတာ့ လယ္ကြင္းနဲ႕ အေ၀းက ရြာေတြသာရွိပါတယ္။ ကားလမ္း ဘက္ျခမ္းမွာရွိေနတဲ့ အိမ္ေတြရဲ႕ပ်က္စီးမႈကလဲ မသက္သာလွပါဘူး၊ သူတို႕ေတြေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခု လာေရာက္တဲ့ အတထိ ဘာမွ ေထာက္ပံ့မႈကို ေသေသခ်ာခ်ာ ရထားတဲ့ အေနအထားမေတြ႕ရေသးပါဘူး၊ ေတာအုပ္ေလး လို ျဖစ္ေနလို႕ အလွဴရွင္ေတြ မေတြ႕တာျဖစ္ႏိုင္သလို၊ ကားလမ္းနဲ႕လဲ လွမ္းတာေၾကာင့္ပါႏိုင္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေတြ ကေအးေအးလူလူ ျဖစ္ေနပံုပါဘဲ၊ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕နဲ႕က အလွမ္းမေ၀း ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါ။ ရိုးရဲ႕ အျခားဘက္က အိမ္ေတြကေတာ့ ပိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေ၀းရာ ေရာက္ပါတယ္ လယ္ကြင္း၊ ေတာအုပ္၊ ရိုးေလး ကိုေက်ာ္မွ ကားလမ္းကေနတဆင့္ အဲဒီေနရာကိုေရာက္ရမယ့္ အေနအထား ျဖစ္ေနေတာ့ သူတို႕က ေထာက္ပံ့ေရး ပစၥည္းေတြရရွိႏိုင္ဖို႕ အခြင့္အလမ္းနည္းပါတယ္။

လက္ယက္ေလွေလးတစီး ကၽြန္ေတာ္တို႕နားက ျဖတ္သြားပါတယ္။ ကေလးေလးတေယာက္ ပါတာကိုေတြ႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ထဲကတေယာက္က မုန္႕ထုတ္ေလး ပစ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကေလးငယ္ေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပစ္ေပးလိုက္တဲ့ မုန္႕ထုတ္ကိုကိုင္ရင္း လက္ျပႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေဘး ကျဖတ္သြားတဲ့ ေလွေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ ပါလာတဲ့ မုန္႕ေတြေပးပစ္ခဲ့ပါတယ္။

ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အိမ္စုစုေလးေတြေတြ႕ေနရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ အိမ္ေတြကေစ်းဆိုင္ေတြျဖစ္သလို၊ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေလွေတြမ်ားမ်ားဆိုက္ထားတဲ့ အမိန္႕ရအရက္ဆိုင္ေတြေတာင္ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီေဒက သူေတြက အခုေရလမ္းကို အဓိကအသံုးျပဳေနတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ၾကည့္ရတာ တမ်ိဳး ေကာင္းလွပါတယ္။ ေဒသခံေတြက အဲဒီေရေၾကာင္းကိုဘဲ လမ္းအျဖစ္သံုး၊ အဲဒီကဘဲ စီးပြားရွာ၊ အဲဒီေရကိုသံုးလို႕ ဒါဧရာ၀တီရဲ႕ အလွအပအျဖစ္ကၽြန္ေတာ္ ရႈျမင္မိပါတယ္။ ဒါဟာတကယ္ေတာ့ သူတို႕ေတြရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။၂နာရီေက်ာ္ေလာက္စီးလာတဲ့အခါမွာေရကလဲစီးတာၿငိမ္သြားပါတယ္ ေရတက္ခ်ိန္ျပန္ေရာက္လာ ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ခရီးေတာ္ေတာ္ေပါက္လာပါတယ္ ရိုးကထဲက လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္ ကားလမ္းေပၚမွာကား တစီးတေလျဖတ္သြားရင္ေတာင္ျမင္ရႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားေတြကိုမျမင္ရပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕အလာတုန္းက အစီအညီလာေနသလိုမ်ိဳး အေျခအေနမေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး၊ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကားလမ္းက ပစၥည္းေတြ ပို႕တာကိုယာယီနားထားပံုရပါတယ္။ တံတား ၿပီးဖို႕က ေနာက္ထပ္ ၄၈ နာရီေလာက္လို ဦးမွာပါ။ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ လယ္ေတြ ၾကားမွာ ကၽြဲႏွစ္ေကာင္ အစာရွာစားေနတာ ေတြ႕ပါတယ္။ ရွားရွားပါးပါး ေနေရာင္ ျခည္ပ်ပ်ေလးကို ေနမ၀င္ခ်ိန္ေလး ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြ႕လိုက္ရပါေသးတယ္။ အလင္းေရာင္ကေတာ့ ရွိ ေနဆဲပါ အခ်ိန္ကေတာ့ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္ေနပါၿပီ။ ေလွသမားကေျပာေတာ့ ေနာက္ တနာရီအတြင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဖ်ာပံုကို ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္ဆိုတာပါဘဲ။

၆နာရီခြဲလုခြဲခင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဖ်ာပံုကိုေရာက္လာပါတယ္။ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕စြန္က ေလွဆိပ္တခုမွာ အားလံုး ဆင္းၾကပါတယ္။ ေရေတြလဲရႊဲ၊ ညကလဲေမွာင္ခါနီးလို႕အားလံုးလဲ ခ်မ္းေနၾကပါတယ္။ အဲဒီကေနတဆင့္ ရန္ကုန္ သြားမယ့္ ကားဂိတ္ကို ဆိုက္ကားစီးရပါတယ္။ တေန႕ကဖ်ာပံုကို လာေတာ့ ဒီဘက္ျခမ္းမေရာက္ျဖစ္ပါဘူး။ အခု ေတာ့ ဖ်ာပံုဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ေတြကလဲ စစ္ျဖစ္ထားစပါမာ ျပန္႕က်ဲ ၿပိဳပ်က္မႈေတြနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုစီးႀကိဳ ေနပါတယ္။ အရြက္ေတြအကုိင္းေတြ အင္မတန္က်ဲပါးတဲ့ အုန္းပင္က်ိဳးတို႕က်ဲတဲၾကားမွာ အၿပိဳအပ်က္အလဲလဲ နဲ႕ အိမ္ေတြရွိေနပါတယ္။ လမ္းလို႕ထင္ရတဲ့ အုတ္စီထားတဲ့ေနရာတန္းတန္းေလးေတြမွာ သစ္ပင္က အကိုင္းေတြနဲ႕ ပြေနပါတယ္။ ထုိးေထာင္ေနတဲ့ အိမ္တိုင္ေတြနဲ႕ေရာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ေပၚမွာ ဒီအရပ္က ေတာ္ေတာ္ ေလး ဆိုးဆိုးရြားရြား ျဖစ္ခဲ့ပံုရပါတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲအေရာက္မွာ ကူညီေရးပစၥည္းေတြတင္လာတဲ့ စစ္ဘက္ ယဥ္တစီးေပၚက အထုတ္တခု ပစ္ခ်သြားတာ ကို ကၽြန္ေတာ္စီးတဲ့ ဆိုက္ကားဆရာက ေကာက္လိုက္ပါတယ္။ ေစာင္အသစ္တထည္ေတာ့ သူရသြားပါၿပီ။

ကားဂိတ္ကိုအေရာက္မွာေတာ့ ရန္ကုန္ကို သြားတဲ့ လိုင္းကားေတြ မထြက္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္က်ေနပါၿပီ။ စီးလံုးငွား ယဥ္ကလဲ ဒလ ဘက္ျခမ္းဘဲေရာက္မွာပါ။ ဒလကို အခုထြက္ရင္ေတာင္ ည ၉နာရီမေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ မိုးေလ၀သမေကာင္းရင္ျဖစ္ျဖစ္။ ညအခ်ိန္မွာျဖစ္ျဖစ္ ဒလ ရန္ကုန္ ကူးတို႕ေတြက ဆြဲေလ့မရွိေတာ့ပါဘူး။ တစီးထဲေရာက္လာတဲ့ စီးလံုးငွားယဥ္ကို အခုထြက္ဖို႕ေျပာေပမယ့္ ေနာက္တစီးမေရာက္လာမျခင္း ထြက္လို႕ မရတဲ့အေရးေပၚအေျခအေနေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဖ်ာပံုမွာ ဘဲအိပ္ရပါမယ္။ မနက္ေစာေစာမွ ထြက္တဲ့ လိုင္းကားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျပန္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕တည္းခိုခန္းကို အျမန္ရွာရပါတယ္။ ကားဂိတ္နားမွာဘဲ အလြယ္တကူရတဲ့ တည္းခိုခန္းမွာအိပ္ရင္း အဲဒီညကိုကုန္လြန္ဖို႕ ရာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ မနက္ဆို ရန္ကုန္ေရာက္ပါေတာ့မယ္။ လမ္းမွာ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတာေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ေနာက္ထပ္ဘာေတြ လုပ္ဖို႕လို္အပ္ေနဦးမယ္ဆိုတာ ေျပာျပေနသလိုပါဘဲ။ ရန္ကုန္ေရာက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခုေနာက္ထပ္လုပ္ရမယ့္ အစီအစဥ္ေတြ ဘာေတြျဖစ္မလဲဆိုတာေတြးရင္း ပထမဆံုးခရီးစဥ္ကို အဆံုး သတ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ။

Freedom For Burma

2008-06-10T08:52:00.000-07:00

ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး တိဘက္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမား ေငြထပ္လႉ
from MSMA by makutarama
တိဘက္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဒလိုင္းလားမားက ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း နာဂစ္
မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရတဲ့သူေတြအတြက္ အိႏိၵယ႐ူပီးေငြ၅၀၀,၀၀၀ လႉဒါန္းလိုက္ပါတယ္။ ဒီအလႉေငြကို အိႏၵိယ ႏုိင္ငံအေျခဆုိက္ အန္စီဂ်ီယူဘီ ျပည္ပေရာက္အစိုးရအဖြဲ႕ အဖြဲ႕၀င္၀န္ႀကီးတဦးျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာတင့္ေဆြက
တဆင့္ ဒီေန႔ ေပးအပ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

ၾသစေတးလ်ႏုိင္ငံ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႕ကို မထြက္ခြာခင္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားက နယူးေဒလီၿမိဳ႕ Radisson Hotel မွာ အလႉေငြကို ေပးအပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားဟာ အရင္ကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းက မုန္တုိင္းေဘးသင့္ ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅၀,၀၀၀ လႉဒါန္းခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အေ၀းေရာက္တိဘက္
အစိုးရက ေျပာပါတယ္။

ဒီေန႔ ထပ္မံလႉဒါန္းတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အန္စီဂ်ီယူဘီ အေ၀းေရာက္အစိုးရအဖြဲ႕ ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာတင့္ေဆြက အခုလုိ ေျပာျပပါတယ္။

“တိဘက္ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားက ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံရတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ အိုင္စီအာစီ ႏုိင္ငံတကာ ၾကက္ေျခနီအသင္းႀကီးကတဆင့္ ေဒၚလာ၅၀,၀၀၀ ေပးလႉခဲ့တယ္လို႔ ဒီေန႔ တိဘက္ အေ၀းေရာက္အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က
က်ေနာ့္ကို ေျပာပါတယ္။ အဲေတာ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမား အခုလုိ ဘာေၾကာင့္ ထပ္လႉသလဲဆုိေတာ့
ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေတြဟာ တကယ္ပဲ ျမန္မာျပည္သြားေပမယ္လုိ႔ အခုု ဒုကၡေရာက္တဲ့သူေတြ အျပည့္အ၀ မေရာက္ဘူးဆုိတဲ့သတင္းေတြကားတဲ့အခါမွာ ဒီ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒလိုင္းလားမားက ထပ္ၿပီး ေစတနာေပၚလာတဲ့
အတြက္ တကယ့္ဒုကၡေရာက္တဲ့သူေတြဆီ ပို႔ေပးႏုိင္မလား၊ ပို႔ေပးႏုိင္ပါတယ္ဆုိတဲ့
ကတိစကားအရ က်ေနာ့္ဆီကတဆင့္ လႉဒါန္းျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔လႉဒါန္းမႈဟာ
ေစတနာသုံးတန္ ျပ႒ာန္းၿပီးေတာ့ လႉဒါန္းတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ လႉဒါန္းတဲ့ေနရာမွာ
သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းသုံးခု ရွိပါတယ္။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ မုန္တုိင္းၿပီးတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအေျခအေန၊ ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းမွာ ကြယ္လြန္ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ အေျခအေနသုံးရပ္ကို သူေမးပါတယ္။ ဒီဟာကို က်ေနာ္ ႀကိဳးစားၿပီး ရွင္းျပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

“ဒီအလႉဟာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက လႉတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္ထဲကို တကယ္တမ္း ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ကိုယ္တုိင္ကူညီေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားလက္ထဲကတဆင့္သံဃာေတာ္မ်ားကို ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ထားၿပီးေတာ့ အကူအညီေပးဖို႔ က်ေနာ္ ေလွ်ာက္ထားေပးပို႔သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။”

အန္စီဂ်ီယူဘီ အေ၀းေရာက္အစိုးရအဖြဲ႕ ၀န္ႀကီး ေဒါက္တာတင့္ေဆြက ေျပာျပသြားတာျဖစ္ပါတယ္။

VOA

Freedom for Burma

2008-06-10T08:45:00.000-07:00

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ICRC ရုံးႏွင့္ UN ရုံးေရွ႕တြင္ ဒုကၡသည္မ်ား ဆႏၡ ျပသတင္း
from Myo Myint Aung by Myo Myint Aung

UN ရုံးသုိ႔ သြားရန္ န၀ေဒရုပ္ရွင္ရုံးေရွ႕တြင္ ကားေစာင့္ေနစဥ္
ယေန႔ မနက္၁၀နာရီတြင္ အေရွ႕ဒဂံုမွစတင္ျပီးထြက္ခြာလာေသာ ဒုကၡသည္ ကေလးမ်ားအပါ၀င္ ၃၅ ဦးခန္႔သည္ ျမန္မာၾကက္ေျခနီမွလူငယ္မ်ားဦးေဆာင္ျပီး ICRC (၈မိုင္) ရံုးေရွ႕သို႔လာေရာက္ခါ
ဒုုကၡသည္ မ်ားကမိမိတို႔၏အခြင္႔အေရးကိုေတာင္းဆိုၾကပါသည္။ ICRC မွ မိမိတို႔လိုခ်င္ေသာ တင္ျပခ်က္မ်ားကို မလိုက္ေလ်ာနိုင္သျဖင္႔ UN ရံုးေရွ႕သို႔ ဆက္လက္၍ ကားတတန္ ေျခလွ်င္တေၾကာင္းျဖင္႔ ခ်ီတက္ခဲ႔ပါသည္။
UN ရံုးေရွ႔သို႕ေရာက္ေသာအခါ ၀င္ခြင္႔မရသျဖင္႔အ၇ပ္၀တ္နွင္႔ လူအခ်ိဳ႔က မိမိတို႔နွင္႔ခဏလိုက္ခဲ႔ရန္ ၾကက္ေျခနီလူငယ္အခ်ိဳ႔ကို ပန္းျခံေထာင္႔တေနရာတြင္ရပ္ထားေသာရဲကားဆီသို႔ေခၚသြားပါသည္။ ၾကက္ေျခနီမ်ားမွာကားနားေရာက္မွ မိမိတို႔အဖမ္းခံရေၾကာင္းသိလိုက္ရပါသည္။
ဒုကၡသည္ေတြပါကားေပၚတင္ေခၚသြားနိုင္သည္ဟုယူဆရပါသည္၊

ထူျခားသည္မွာ ၉၀%ေက်ာ္ေထာက္ခံမဲသန္႔သန္႔ေလး ရထားပါသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပဒမူၾကမ္းကိုျပည္သူေတြကၾကိဳက္ျပီး ျပည္သူေေတြရဲ႔ MANDATE အစစ္အမွန္ပါဟုျမန္မာ႔အလုင္းတြင္ေၾကြးေၾကာ္ထားေသာကြၽန္ုပ္တို႔အစိုးရသည္ ဒုကၡသည္မ်ားခ်ီတက္ရာ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ဘယ္ကေနဘယ္လိုေပၚလာမွန္းမသိေသာ
ေနာက္ေယာင္ခံအမ်ားအျပား ထားရွိထားသည္ကိုေတြ႔၇ပါသည္။

သတင္းေရးသူေတြးမိသည္မွာ ေအာ္ ၉၀%ေက်ာ္ေထာက္ခံမဲ၇ထားတာေတာင္ျပည္သူေတြကို ေၾကာက္တုန္းပဲကိုးဟုပင္ျဖစ္ပါသည္။
ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား၊ စြမ္းအားရွင္မ်ားသည္ ေနရာအနွံ႔ပင္ရွိေနတုန္းပဲျဖစ္ပါသည္။

မ်ိဳးျမင့္ေအာင္

Freedom For Burma

2008-06-10T08:41:00.000-07:00

Shared by Andy Myint

ရာဇဂုဏ္ ေမာက္႐ံုတင္မက၊ ရာဇမာန္ ယစ္မူးလွတဲ့ “မင္းနရပတိစည္သူ” ကို ကဗ်ာဆရာႀကီး “အနႏ ၱ သူရိယ” က မင္းစည္းစိမ္ဆိုတာကလည္း တကယ္ေတာ့ “ေရပြက္ပမာ” ပါပဲ ဆိုၿပီး ကဗ်ာတပုဒ္ေရး၊ သူ႔အသက္ကို စေတးခံၿပီးမွ ဆံုးမဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္။
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မ်က္ေမွာက္ေခတ္၊ ေခတ္ၿပိဳင္ကာလတခုမွာ (၂) ရက္ထဲနဲ႔ လူ႔အသက္ေပါင္း (၁) သိန္း ေက်ာ္ကို စေတးၿပီး သဘာ၀တရားႀကီးက ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ မၿမဲဘူးဆိုတာ အထင္ရွားဆံုးသက္ေသျပၿပီး ဆံုးမလုိက္ေသာ္ျငားလည္း ဘယ္လိုမွ တရားမရႏိုင္ရွာတဲ့ လူတစုရဲ႕အျဖစ္ကိုေတြးၿပီး က်ေနာ္ ဒီေဆာင္းပါးကို တင္ဆက္လိုက္တာပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ... ။

၁။

ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းေရွ႕ လမ္းေထာင့္ကိုခ်ဳိး၀င္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းမ်ားမွာ တုန္႔ဆိုင္းဆိုင္းျဖစ္ သြားရ၏။ ေျခလွမ္းတလွမ္းႏွစ္လွမ္းမွ်လွမ္းၿပီးမွ ေနရာတြင္ပင္ ရပ္ေနလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ ကိုက္ (၂၀) မွ် အကြာတြင္ ပိတ္ကားတခုလံုး အ၀ါေရာင္ေဆးမ်ား ႀကဲပက္ထားသည့္ ပန္းခ်ီကားႀကီးတခ်ပ္ကို ေထာင္လ်က္သား လွမ္းျမင္ေနရ၏။
ပန္းခ်ီကားႀကီးေရွ႕ကိုေရာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တိုးသြားသည္။ ပန္းခ်ီကားႀကီးကို လက္ႏွင့္ထိၾကည့္ သည္။ ေမာ့ၾကည့္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚတြင္ အ၀ါေရာင္ေဆးစက္မ်ား စြန္းေပေနသည္ကို ေတြ႕လုိက္ရ၏။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္လည္း ေဆး၀ါမ်ားလိမ္းက်ံလ်က္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ပင္လ်င္ ပန္းခ်ီကားႀကီးထဲက လူတေယာက္ျဖစ္သြားေနသည္ကို သတိျပဳမိလိုက္၏။ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္သြားရေလသည္။
အမွန္စင္စစ္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့သည့္ ပန္းခ်ီကားႀကီးဆိုသည္မွာ သဘာ၀ပန္းခ်ီဆရာက အ၀ါေရာင္ ေဆးခ်ယ္ေပးထားသျဖင့္ ျမင္ကြင္းတခုလံုး ၀ါေ႐ႊလ်က္ရိွသည့္ သစ္ပင္တန္းတခုပင္ျဖစ္သည္။ တကယ့္ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ေတာ့မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သစ္ရြက္ဟူသမွ် တရြက္မက်န္ ၀ါ၀ါထိန္လ်က္ရိွသည့္ သစ္ပင္တန္းကေလးမွာ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ေထာင္ထားသလို ျဖစ္ေနခဲ့၏။ ၿပီးေတာ့ သစ္ရြက္ေတြရင့္ေရာ္၀ါေ႐ႊေနၾကပံုက တကယ့္ကို မွင္တက္မိစရာ။
ဒီလို ၀ါ၀ါ၀င္း၀င္းရိွေနပံုက “အ၀ါေရာင္ဟူသမွ် ဒီေနရာမွာ ရပ္တန္႔သြားၾက” လို႔ ဆိုရေလာက္ေအာင္ အစြမ္းကုန္၀ါသည့္ အ၀ါေရာင္မ်ဳိး။ ဒီသစ္ရြက္ေတြ၀ါရင့္ေနပံုမ်ဳိးက ဘယ္ေတာ့မွအ၀ါေရာင္ေလ်ာ့မယ္လို႔ မထင္ ရတဲ့၀ါပံုမ်ဳိး။ ဒီတသက္မွာသည့္ထက္ပိုၿပီး မ၀ါႏိုင္ေတာ့တဲ့ ၀ါပံုမ်ဳိး။ ဆရာေပၚဦးသက္ ေျပာဖူးတဲ့စကားလို သူ႔ထက္၀ါတဲ့ သစ္ရြက္ေတြေတာင္ သူ႔ေလာက္မ၀ါႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာယူရမယ့္ ၀ါပံုမ်ဳိး။ အ၀ါေရာင္ကမ္းကုန္၊ အ၀ါေရာင္ေအာလပံုျဖစ္ေနတဲ့ သည္လိုျမင္ကြင္းမ်ဳိးကို ကၽြန္ေတာ့္တသက္ မေတြ႕ခဲ့ဖူးဘူး။ အခုေတာ့ အဲဒီ အ၀ါေရာင္လိမ္းက်ံထားသည့္ သစ္ပင္တန္းကေလးေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေနခဲ့ၿပီ။ သစ္ပင္ေအာက္က ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားေနသူေတြအေပၚ၊ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ အ၀ါေရာင္ေဆးစက္မ်ား ကူးစက္ထင္ဟပ္ေနခဲ့၏။ ထိုအ၀ါေရာင္သစ္ရြက္မ်ားအေပၚ ေနေရာင္ျခည္က တေစာင္းထိုးက်ေနျခင္းျဖင့္ အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားႀကီးမွာ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေနေတာ့သည္။ ထိုအခိုက္မွာပင္ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ သည္အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားႀကီးကို တသက္လံုး သြားေလရာ သယ္ေဆာင္သြားေနေတာ့မည္ကို သိလာခဲ့၏။
မိမိေနထိုင္ရာတိုက္ခန္းသို႔ျပန္ေရာက္ၿပီး အိပ္ခန္းကေလးထဲ၀င္လာေတာ့ အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားႀကီးကို နံရံတြင္ခ်ိပ္ဆြဲၿပီး အိပ္ရာေပၚကတဆင့္ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရျပန္သည္။ ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းကေလးတခုလံုး အ၀ါေရာင္ေဆးစက္မ်ား ပ်ံ႕ႏွံ႔စြဲထင္ကုန္ျပန္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္က မိမိ၏ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈမ်ားထဲက ေတြ႕ဖူး ျမင္ဖူးသည့္ အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ႏွင့္ ဒီကေန႔ေတြ႕ခဲ့သည့္ အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားကို ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး စဥ္းစား သည္။ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ေထာင္က်ရာ ၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္သည့္ ေဇယ်၀တီၿမိဳ႕ သၾကားစက္၀န္းႀကီးထဲက တလမ္းလံုး ပိေတာက္ပန္းေတြ ၀ါထိန္လာတာမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ပိေတာက္ပန္းေတြ အစုလိုက္အခဲလိုက္ ပြင့္ပံုမ်ဳိးက ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံ ေအာ္စလိုၿမိဳ႕က လမ္းေဘးေတာတန္းေလးတခုလံုး သစ္ရြက္ေတြ ၀ါေ႐ႊေနတာမ်ဳိးႏွင့္ တကယ့္ကို မတူ။
နံရံေပၚက စိတ္ကူးႏွင့္ခ်ိပ္ဆြဲထားသည့္ အ၀ါေရာင္သစ္ပင္ေတာတန္းကေလးကို ထိုင္ၾကည့္ရင္းက ယင္းအ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားေပၚကအလွကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လာရသည္။ ေနေရာင္ေတြကန္႔လန္႔ျဖတ္တိုး၀င္လာ ေနစဥ္ သစ္ရြက္မ်ားမွာ အ၀ါေရာင္ေတာက္ပကာ လွခ်င္တိုင္းလွေနျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္သတိျပဳမိလာခဲ့သည္။ ဘ၀မွာ သည္လိုေတာက္ပ၀ါေ႐ႊသည့္အလွမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္တမ္းတခဲ့ဖူးသည္။ သည္လို ထိန္ထိန္၀ါေနသည့္ အလွ ပိုင္ရွင္မ်ဳိးရဲ႕ အရိွန္အ၀ါမ်ဳိးကို ကၽြန္ေတာ္ရွာခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္စံုမက္ခဲ့သည့္ လွပမႈမ်ဳိးကို လက္ညိႇဳးထိုးျပစရာ ဥပမာတခုအျဖစ္ ယင္းအ၀ါေရာင္ေတာတန္းကေလးကို ကၽြန္ေတာ္စြဲလန္းလာေနစဥ္ ဂ်ပန္ဟိုကၠဴကဗ်ာဆရာ “ရိွကိ” ရဲ႕ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ျဖတ္ခနဲ သတိရလိုက္၏။

ေၾကြက်လုစဲစဲ
မနာလိုခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
လွလိုက္တဲ့ သစ္ရြက္ေတြ ... ။

ရိွကိ
၂။

ေအာ္စလိုၿမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုးရာသီဥတုက “ေႏြ” မဟုတ္ပါ။ အာရွတိုက္သားတဦးအဖို႔ ဥေရာပရဲ႕ “ေႏြ” ကို ေယဘုယ်အားျဖင့္ ႏွစ္သက္ၾကမွာမ်ားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ “ေႏြ” ကို ပယ္ၿပီး “ေဆာင္းဦး” ရာသီကို အႏွစ္သက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့၏။ အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက ေႏြ၀င္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ သစ္ရြက္ေတြေၾကြၾကသလို ေအာ္စလိုမွာက ေဆာင္း၀င္တဲ့အခ်ိန္မွ သစ္ရြက္ေတြေၾကြၾကရေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ေႏြ၀င္လို႔ သစ္ရြက္ေတြ၀ါေ႐ႊေျခာက္ေသြ႕ရသလို သူတို႔ဆီမွာက ေဆာင္း၀င္လာမွ သစ္ရြက္ ဟူသမွ် ရင့္၀ါေျခာက္ေသြ႕ၾကရသည္။
သို႔ေပမယ့္ သူတို႔ဆီက ေဆာင္းဦးေပါက္သစ္ရြက္ေတြ ၀ါရင့္လာပံုမ်ဳိးက တကယ့္ကို တုန္လႈပ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ လွပလြန္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီက သစ္ရြက္ေတြ၀ါပံုမ်ဳိးက ရွင္ဥတၱမေက်ာ္ရဲ႕ ေတာလားထဲက “သစ္ရြက္ေရာ္ရီ၊ ဣႏီၵနီ၀ယ္၊ သိဂႌတ၀က္၊ ဖက္၍ေဆးစံု၊ ျခယ္ေသာပံုသို႔ ... ” ဆိုတဲ့အတိုင္း အ၀ါေရာင္တ၀က္၀ါပံုမ်ဳိး။ အ၀ါေရာင္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ၀ါပံုမ်ဳိး။ မ၀ံ့မရဲ ၀ါပံုမ်ဳိး။ ေအာ္စလိုၿမိဳ႕ေပၚက သစ္ရြက္ေတြ ၀ါပံုက တကယ့္ကို ရဲရဲ႐ိုင္း႐ိုင္း ၀ါပစ္လိုက္တာမ်ဳိး။
ကၽြန္ေတာ္က ဘ၀ကို အလွနဲ႔တြဲခ်ည္ထားခ်င္တဲ့သူ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့အလွက ေခါင္းၿမီး ၿခံဳထားတဲ့အလွမဟုတ္ဘူး။ ရြက္ပုန္းသီးအလွမဟုတ္ဘူး။ တကယ့္ကို လြတ္လပ္ပြင့္လင္းရဲတင္းတဲ့ အလွမ်ဳိး။ သည္လိုရင္ခုန္ပံုနရီမ်ဳိးအခံရိွတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ ေအာ္စလိုၿမိဳ႕က အ၀ါေရာင္ေတာတန္းေလးကိုေတြ႕ေတာ့ ဘ၀တခုရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္တခုကို ဆုပ္ဆုပ္ကိုင္ကိုင္ရိွလိုက္သလိုျဖစ္သြားရ၏။ ကၽြန္ေတာ္က အလွထဲက အလွဆံုး ကိုမွ ေရြးခ်ယ္တပ္မက္ခ်င္သူ။ ယင္းအလွမ်ဳိး ပိုင္ဆိုင္ဖူးသူဆိုတဲ့ ဂုဏ္ကို လိုခ်င္သူ။
ဂ်ပန္ဟိုကၠဴကဗ်ာဆရာ “ရိွကိ” ရဲ႕ ကဗ်ာကို ေတြးမိေတာ့ “ရိွကိ” နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ မတူျခားနားတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေနျပန္ပါေရာ ... ။ သစ္ရြက္ေတြ၀ါခ်င္တိုင္း၀ါ၊ အစြမ္းကုန္၀ါ၀င္းလွပေနတဲ့ “အဆံုးစြန္ေသာအလွ” ကို ျမင္ပံုခ်င္းၾကေတာ့ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ အ၀ါေရာင္ပန္းခ်ီကားထဲက အ၀ါေရာင္သစ္ရြက္ေတြရဲ႕ အလွမ်ဳိးကို လိုခ်င္တပ္မက္တာေတာ့ သူ မျငင္းေပမယ့္ အဲဒီအ၀ါေရာင္္ပန္းခ်ီကား ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က ပုန္းခိုေနတဲ့ လူတိုင္းမျမင္ႏိုင္တဲ့ “သဘာ၀ဓမၼအလွ” ကို သူက ျမင္လိုက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္က ပန္းခ်ီကားႀကီးကို ဟိုေနရာမခ်ရဲ၊ ဒီေနရာမခ်ရဲနဲ႔ တေပြ႕ပိုက္ပိုက္ သြားေလရာ သယ္ေဆာင္ေနတဲ့ အခိုက္မွာ “ရိွကိ” က “ဗဟိဒၶ” ရဲ႕ ေနာက္က “အဇၥ်တၳ” အထိ တက္လွမ္းၿပီး တကယ့္ “အစစ္အမွန္အလွ” ကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ႏိုင္ခဲ့တာလား။ အဲဒီဆာတိုရီဉာဏ္ကို သူက သူ႕ကဗ်ာထဲမွာ “ေၾကြက်လုစဲစဲ” ဆိုတဲ့ စကားစုနဲ႔ ေဖာ္ျပလုိက္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ “မနာလိုခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္၊ လွလိုက္တဲ့သစ္ရြက္ေတြ” ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ရပ္တန္႔သြားတဲ့အခ်ိန္ “ရိွကိ” က သစ္ရြက္တရြက္ရဲ႕ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္ေျပာင္းလဲျခင္း နိယာမ အထိ လက္တဆံုးႏိႈက္ယူလိုက္တာကလား။ ဒီလိုေတြးမိလာတဲ့ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ေနာက္ထပ္ ဟိုကၠဴကဗ်ာတပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္သတိရလာျပန္၏။

ဘယ္သစ္ရြက္ အရင္ေၾကြလိုက္မလဲဆိုတာ
ဘယ္သူမွ မသိဘူး
ေလညႇင္းကေလးေရ
မင္းေကာ ႀကိဳၿပီးသိသလားကြဲ႕။

ဆိုစီဆိုင္

၃။

“ရိွကိ” က သစ္ရြက္တရြက္ရဲ႕ အလွေနာက္က တကယ့္အစစ္အမွန္အလွ “အနိစၥဓမၼ” ကို ႏိႈက္ယူခံစား ျပလုိက္တာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့ရပါၿပီ။ “ေၾကြကာနီးအလွ” ဆန္းၾကယ္မႈေနာက္က “အနိစၥဓမၼ” ကို “ရိွကိ” ေျပာျပလို႔ သိလာတာေတာ့ မွန္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အနိစၥဓမၼကို ေတြ႔ပံုျမင္ပံုက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔မဆိုင္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မပတ္သက္တဲ့ အနိစၥဓမၼလို္႔ ျမင္ေနမိျပန္ေရာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကြယ္ရာမွာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ေမွာက္မွာ အနိစၥကို မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾကတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ သတင္းကိုၾကားရင္ အဲဒီအနိစၥတရားဆိုတာ ဘံုသေဘာ၊ ဓမၼဒိ႒ သေဘာဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူးေလ။ ဘယ္ေလာက္အထိ သတိမမူ ဂူမျမင္ျဖစ္ေနရသလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ ဆိုတာ အနိစၥနဲ႔မဆိုင္တဲ့ အမတသေဘာသက္၀င္တဲ့ သီးျခားကိစၥတခုအျဖစ္ယူဆၿပီး ကၽြန္ေတာ္လုပ္သမွ်၊ ကၽြန္ေတာ္ေတြးသမွ် “နိစၥ” ဆိုတဲ့ အေျခခံေပၚမွာပဲ ရိွခဲ့တာ။ “ဆိုစီဆိုင္” က “ဘယ္သူအရင္ေၾကြလိုက္မလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွမသိဘူး” ဆိုၿပီး ေရးလိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္က တျခားေနရာေတြမွာ လိုက္လုပ္ေနတဲ့ဖိုးကပ္စ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေပၚမွာေ႐ြ႕ၿပီးခ်ထားၾကည့္မိေလေတာ့၏။ ဒီေတာ့မွပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို “မုံညႇင္းေစ့” ပိုင္ဆိုင္ထား သူလို႔ထင္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ တုန္လႈပ္သြားရ၏။ သည့္ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ ႐ုတ္တရက္သစ္ရြက္ တရြက္ ေၾကြက်သြားတာျမင္တို္င္း ေနာက္ထပ္ ဟိုကၠဴကဗ်ာဆရာ “ရန္ဆက္ဆု” ရဲ႕ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ေတြးၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေႏြဦးအႀကိမ္ (၅၀) ေက်ာ္လာခဲ့တဲ့ ကာလရွည္အမွားတခုအတြက္ ေနာင္တရမိ၏။

သစ္ရြက္တရြက္ ေၾကြက်လာေနတယ္
အလိုေလး
ေနာက္တရြက္
ၿပီးေတာ့ ေနာက္တရြက္
ေၾကြက် ေၾကြက်လို္႔လာေနလ်က္ ... ။

ရန္ဆက္ဆု

၄။

“ရိွကိ” ၊ “ဆိုစီဆိုင္” ႏွင့္ “ရန္ဆက္ဆု” တို႔က ကဗ်ာဆရာေတြ ျဖစ္ၾက၏။ ပါရမီရင့္သန္သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ကၽြန္ေတာ္ကမူ ပါရမီႏံုနဲ႔သူတဦးမွ်သာျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က သစ္ရြက္တို႔၏အလွကိုသာေတြ႔ၿပီး သူတို႔ကမူ သစ္ရြက္တို႔၏အလွကိုသာမက ယင္းသစ္ရြက္တို႔၏ ဘ၀ကိုပါ ေတြ႕ႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္ေလသည္။

ဧရာ၀တီ အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုဒ္မဂၢဇင္း (၂၀၀၆)

Freedom For Burma

2008-06-09T23:20:00.000-07:00

Freedom For Burma

2008-06-09T12:00:00.000-07:00

သမုိင္း၀င္ခုႏွစ္မ်ားႏွင့္ ႀကီးမားသည့္ျဖစ္ရပ္မ်ား from Welcome by win zaw
သမုိင္း၀င္ခုႏွစ္မ်ားႏွင့္ ႀကီးမားသည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ား( Internet revolutions )
1969
US ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနက အင္တာနက္ရဲ႕ ေရွ႕ေျပးျဖစ္သည့္ ARPANNET ကုိ ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးမွ အခ်က္အလက္ အရင္းအျမစ္မ်ားကုိ အေ၀း ကြန္ပ်ဴတာဌာနမွ ခ်ိတ္ဆက္သံုးစဲြႏုိင္ေစသည္။ ကြန္ရက္မ်ားအား UCIA, Standard Research Institute, The University of California, Santa Barbara နဲ႔ The University of Utah တုိ႔မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။

1972
Larry Roberts က ေရးႏုိင္၊ ဖတ္ႏုိင္၊ ပုိ႔ႏိုင္၊ တုန္႔ျပန္ႏုိင္သည့္ e-Mail Program ကုိ ေရးသားႏုိင္ခဲ့သည္။

1974
အင္တာနက္ရဲ႕ ဖခင္ႀကီးမ်ားလုိ႔ ေျပာရမယ့္ Vint Cers နဲ႔ Bob Kahn တုိ႔သည္ အင္တာနက္ဆက္သြယ္မႈအတြက္ အေျခခံ Protocol (TCP) စံကုိ သတ္မွတ္လုိက္ သည့္အေၾကာင္း A protocol for Packet Network Interconnection ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာခဲ့သည္။

1982
TCP/IP ကုိ အင္တာနက္ရဲ႕ အေျခခံ Protocol အျဖစ္ စံခ်ိန္ စံညႊန္းမီမီ စနစ္က်က် တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ အင္တာနက္ကုိ ႏုိင္ငံတကာကြန္ရက္မ်ားရဲ႕ တစ္ခုတည္း ေသာ ကၽြန္ရက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

1984
Domain Name System (DNS) ကုိ စတင္မိတ္ဆက္ခဲ့သည္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အင္တာနက္အေပၚမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ Host Computer အေရအတြက္က ၁၀၀၀ ျဖစ္သည္။

1986
56 Kbs အျမန္ႏႈန္းရွိ NSNET backbone ကုိ ဖန္တီးခဲ့သည္။

1988
ကြန္ပ်ဴတာသိပၸံေက်ာင္းသား ျဖစ္တဲ့ Rebord Morris က Worm တစ္ေကာင္ကုိ ထုတ္ေမြးလုိက္ၿပီး အင္တာနက္တစ္ခုလံုးကုိ ခေလာက္ဆန္ေစခဲ့သည္။

1990
World.std.com သည္ ပထမဦးဆံုးေသာ dial up access ေရာင္းခ်သူျဖစ္လာ သည္။

1991
World Wide Web သည္ Tim Bemers Lee ဆုိသူေၾကာင့္ တုိးတက္ဖံြ႕ၿဖိဳး လာသည္။

1993
Www.whitehouse.gov အမည္ျဖင့္ အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႕ အင္တာနက္ Web Address ျဖစ္လာသည္။ သမၼတႀကီးရဲ႕ e-Mail လိပ္စာကေတာ့ President@whitehouse.gov ျဖစ္သည္။

1994
Stan Ford မွဘဲြ႕ရေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္သည့္ Dacid Filo နဲ႔ Jery Yang တုိ႔က Yahoo ကုိစတင္ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။

1995
အြန္လုိင္းေလလံ၀က္ဘ္ဆုိက္ eBay ကုိ Auctionweb အမည္ျဖင့္ စတင္တည္ေထာင္ သည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ebay အမည္ျဖင့္ ေျပာင္းလဲ ရပ္တည္ခဲ့သည္။

1996
Google သည္ Stanford တကၠသုိလ္မွ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ သုေတသန စီမံကိန္းအေနနဲ႔ ရွိေနပါၿပီ။

1997
Webblog နဲ႔ Blog ရဲ႕ အေခၚအေ၀ၚ စတင္သံုးစဲြေနၿပီး Blog ရဲ႕ေခတ္က အစျပဳလာ သည္။

1999
အင္တာနက္ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီး လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂီတသံစဥ္ေတြကုိ အျခား တစ္ေယာက္ကုိ မွ်ေ၀ခံစားေစႏုိင္တဲ့ File Sharing Software ျဖစ္သည့္ Napster ထြက္ေပၚလာသည္။

2000
ျမန္ႏႈန္းျမင့္ Internet 2 backbone သည္ မ်ိဳးဆက္သစ္ IP စံခ်ိန္စံညႊန္းျဖစ္သည့္ IPv6 အေပၚ ျဖန္႔က်က္လုပ္ေဆာင္လာသည္။

2001
Worms နဲ႔ Virus ေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္က ပုိတုိးလုိ႔ ႀကီးထြားလာသည္။ နာမည္ေက်ာ္ Code Red Worm နဲ႔ Sircm Virus တုိ႔ဟာ ကမၻာတစ္လႊား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ထိခိုက္နစ္နာေစၿပီး အင္တာနက္ဆက္သြယ္မႈ ကြန္ရက္ကုိ ေျဗာင္းဆန္ေစခဲ့သည္။

2004
အြန္လိုင္းသံုးစဲြမႈသည္ ၁၁၇ ဘီလ်ံအထိ တုိးတက္လာၿပီး ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ထက္ ၂၆ % တုိးတက္လာသည္။

2005
January လမွာ အြန္လိုင္းစြယ္စံုက်မ္းႀကီးျဖစ္သည့္ Wikipedia (www.wikipedia.com) အေပၚမွာ ေဆာင္းပါးေပါင္း ကုိးသန္းခန္႔ရွိသည္။

2006
Voice over Internet Protocol (VoIP) စနစ္သံုး အင္တာနက္အတြင္း ဖုန္းဆက္သြယ္မႈမွာ ကမၻာတစ္၀န္းလံုးက လူထုအၾကား ေရပန္းစားခဲ့သည္။

Freedom For Burma

2008-06-09T11:46:00.001-07:00

Carbon Monoxide

မိုးကေလးစဲသြားသည္မို႕ ရာသီဥတု သာသာယာယာရွိေနေသာ္လည္း အဆိပ္သင့္ လူနာလက္ခံရာ ဌာနသို႕ တမ်ဳိးတဘာသာ ဆန္းျပားစြာျဖင့္ လူအမ်ား အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ အဆိပ္သင့္ကာ ေရာက္လာတတ္ေသာ အဆိပ္သင့္ျခင္းတမ်ဳိးမွာ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ (carbonmonoxide) ဟုေခၚေသာ ဓာတ္ေငြ႕ အဆိပ္သင့္ျခင္း ပင္ျဖစ္သည္။ လူေနသိပ္သည္းေသာ ၊ တိုက္တာမ်ားနွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနတတ္ေသာ ျမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးမ်ားတြင္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင္း လွ်ပ္စစ္မီးပ်က္ေသာ ကာလနွင့္ႀကံဳၾကရေသာ အခါ လူေနအိမ္မ်ားအပါအ၀င္ အလွျပင္ဆိုင္မ်ား၊ အင္တာနက္ ကေဖးမ်ား၊ ေန႕ကေလးထိန္း ေက်ာင္းမ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား စသည့္ လူစည္ကားရာေနရာမ်ားတြင္ မီးစက္သံုးစဲြမႈ ပမာဏသည္ ျမိဳ႕ျပ၏ ယဥ္ေက်းမႈသဖြယ္ အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာ ထိုးတက္လာလ်က္ ရွိေလသည္။

ဖံြ႕ျဖိဳးဆဲ နိုင္ငံမ်ားတြင္မဆိုထားနွင့္ ဖံြ႕ျဖိဳးျပီးနိုင္ငံမ်ားတြင္ပင္ ေသဆံုးမႈ အမ်ားဆံုး အဆိပ္သင့္ျခင္းတမ်ဳိးကို ျဖစ္ေစေသာ ဓာတ္ေငြ႕အျဖစ္ ရွိေနေသာ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ ဟုေခၚေသာ ထိုဓာတ္ေငြ႕တစ္မ်ဳိးသည္ အေရာင္ အဆင္း၊ အနံ႕ အရသာမဲ့ေသာ ဓာတ္တစ္မ်ဳိးျဖစ္ကာ မီးစက္မွထြက္ေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ား တြင္သာမက မီးဖိုမွထြက္ေသာ အေငြ႕မ်ား၊ ကားအိပ္ေဇာမွထြက္ ေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ား၊ ၿပီးဆံုးသည္အထိ ေလာင္ကၽြမ္းျခင္း မရွိေသးေသာ ကာဗြန္ သုိ႕မဟုတ္ ကာဗြန္ပါေသာျဒပ္ေပါင္းမ်ားတြင္လည္း ပါ၀င္ေလ့ရွိသည္။ ထို႕အျပင္ ေလေကာင္းေလသန္႕ ေကာင္းစြာမရရွိပဲ ေလွာင္ပိတ္ေနေသာ အခန္းမ်ား တြင္ ထို ဓာတ္ေငြ႕၏ အဆိပ္သင့္မႈကို ပိုမိုခံရဖြယ္ရာ ရွိေလသည္။

ထိုဓာတ္ေငြ႕သည္ ေသြးထဲတြင္ရွိေသာ ေဟမိုဂလိုဗင္ကို ေအာက္ဆီဂ်င္ထက္ အဆေပါင္း ၂၁၀ သာလြန္စြာ ပိုမိုခင္တြယ္ေနတတ္ျပီး ေဟမိုဂလိုဗင္ကို ခိုင္မာစြာ ကပ္တြယ္ထားကာ ေသြးမွ ေအာက္ဆီဂ်င္သယ္ေဆာင္နိုင္ေသာ စြမ္းအားကို ေလ်ာ့နည္းေစသည္။ ထိုမွတဆင့္ ခႏၶာကိုယ္အနွံ႕ အျပားသို႕ ေအာက္ဆီဂ်င္ေရာက္ရွိမႈကို ေႏွာင့္ေနွးေစကာ တစ္႐ွဴးမ်ား၌ ေအာက္ဆီဂ်င္သံုးစဲြမႈကို အေနွာင့္အယွက္ ေပးပါသည္္။

ထို႕ေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းသို႕ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕ေရာက္သြားသူမ်ားသည္ တစ္႐ွဴးမ်ားမွ ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ငတ္မြတ္သည္႕ လကၡဏာမ်ားျဖစ္သည့္ ေခါင္းမူးျခင္း ၊ ရီေ၀ေနျခင္း၊ စိတ္တိုေနတတ္ျခင္း၊ ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ အန္ျခင္း၊ ရင္ဘတ္ေအာင့္ျခင္း၊ ေကာင္းစြာ မတ္တပ္မရပ္နိုင္ေတာ့ျခင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ပံု မူမမွန္ေတာ့ျခင္း၊ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚေနေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားေပၚတြင္ မွတ္ဥာဏ္ ခ်ဳိ႕ယြင္းတတ္ျခင္း၊ မ်က္နွာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ ျဖစ္ေနတတ္ျခင္း၊ ေငးေၾကာင္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားရွိျခင္း၊ မ်က္လံုးအိမ္က်ယ္ကာ ၿငိမ္ေနတတ္ျခင္း၊ ပါးစပ္မွ အျမႈပ္မ်ား ထြက္ေနတတ္ျခင္း၊ ခႏၶာကိုယ္အပူခ်ိန္ ေလ်ာ့က်ေနတတ္ျခင္း၊ ေသြးခုန္ႏႈန္း ေဖ်ာ့လာျခင္း၊ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားမ်ား ေအးစက္လာျခင္း၊ အသက္႐ွဴျမန္ေနျခင္း၊ ခ်မ္းတုန္တတ္ျခင္း၊ လက္ဖ်ားေျခဖ်ားနွင့္ ႏႈတ္ခမ္းမ်ား၊ လွ်ာမ်ားျပာေနတတ္ျခင္း၊ အလြန္ျပင္းထန္ေသာ သူမ်ားတြင္ ေသြးေပါင္က်ျခင္း၊ တက္တတ္ျခင္း၊ အသက္႐ွဴမမွန္ေတာ့ျခင္း၊ ေမ့ေမ်ာသြားတတ္ျခင္း စေသာ လကၡဏာမ်ားကို ပါေတြ႕ရတတ္ပါသည္။

ထို႕အျပင္ ဦးေဏွာက္တြင္း အရည္စုကာ ေယာင္လာတတ္ျခင္း ႏွင့္ အခ်ဳိ႕ေသာ အာရံုေၾကာဆိုင္ရာ လကၡဏာမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရတတ္ပါသည္။ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္သည္ ဆီးထဲတြင္ myoglobin ဟုေခၚေသာ ဓာတ္တမ်ဳိးကို ပါေစတတ္ျခင္း၊ ေက်ာက္ကပ္ ပ်က္စီးျခင္းတို႕ကိုလည္း ျဖစ္ေစတတ္ပါသည္္။

ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားတြင္ ထိုဓာတ္ေငြ႕အဆိပ္သင့္ျခင္းကို ခံရပါမူ မိခင္တြင္ ေ၀ဒနာခံစားရမည့္အျပင္ ၊ ကေလးငယ္အား ေအာက္ဆီဂ်င္ေကာင္းစြာ မေပးနိုင္ေသာေၾကာင့္ ကိုယ္၀န္ပ်က္က်တတ္ျခင္း၊ ေန႕မေစ့ေသာ ကေလးေမြးတတ္ျခင္းမ်ား ျဖစ္တတ္ပါသည္။ ကေလးသူငယ္မ်ား ၊ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား၊ ေသြးအားနည္းသူမ်ား၊ အဆုတ္ သို႕မဟုတ္ ႏွလံုးမေကာင္းသူမ်ား၊ အရက္စဲြေနသူမ်ား၊ အိပ္ရာထဲလဲေနသူမ်ား သို႕မဟုတ္ ေ႐ြ႕ရွားရန္ အခက္အခဲရွိသူမ်ားမွာ ပံုမွန္လူမ်ားထက္ ပုိ၍အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစနိုင္ေသာေၾကာင့္ ၎တို႕အား အထူးသတိထားသင့္ ေပသည္။

ထိုဓာတ္ေငြ႕အဆိပ္သင့္ခဲ့ပါက ေသြးထဲတြင္ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ ပမာဏ- ၂၀% ရွိခဲ့ပါလွ်င္ အသက္႐ွဴမ၀ျခင္း၊ လႈပ္ရွားသည့္အခါ မူးေ၀လာျခင္းတို႕ ကိုခံစားရနိုင္ပါတယ္။- ၃၀% ရွိခဲ့ပါလွ်င္ အသက္႐ွဴမ၀ျခင္း၊ အနည္းငယ္မွ် လႈပ္ရွားလွ်င္ပင္ မူးေ၀ျခင္းကို ခံစားရနိုင္ပါတယ္။- ၅၀% ရွိခဲ့ပါလွ်င္ ဟန္ခ်က္မထိန္းနိုင္ေတာ့ျခင္း၊ လွမ္းေလွ်ာက္ပံုမူမမွန္ေတာ့ျခင္း၊ လႈပ္ရွားသည့္အခါ သတိေမ့သြားတတ္ျခင္း တို႕ကို ခံစားရနိုင္ပါတယ္။- ၅၀-၈၀% ရွိခဲ့ပါလွ်င္ အသက္အႏၱရာယ္ ရွိနိုင္ပါတယ္။ ထိုဓာတ္ေငြ႕ အဆိပ္သင့္ေၾကာင္း သိခဲ့ပါလွ်င္ အေရးႀကီးစြာလုပ္သင့္ေသာ အရာမွာ အဆိပ္သင့္လူနာအား ထိုေနရာမွ ေ၀းရာသို႕ အျမန္ေခၚထုတ္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ အကယ္၍ ထိုလူနာအားအျပင္သို႕ သယ္ေဆာင္ရန္ အခက္အခဲ ရွိခဲ့ပါလွ်င္ အဆိပ္သင့္ခံရေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေအာက္ဆီဂ်င္ အမ်ားအျပားရရွိနိုင္ရန္ ေလ၀င္ေလထြက္ ေကာင္းေအာင္ ျပတင္းေပါက္မ်ား ဖြင့္ေပးထားျခင္း မ်ားျပဳလုပ္သင့္ ပါသည္။

ထို႕ေနာက္ အဆိပ္သင့္လူနာ၏ အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္း၊ အသက္႐ွဴမႈေကာင္းမေကာင္း၊ ေသြးလည္ပတ္မႈ ေကာင္းမေကာင္းကို စစ္ေဆးျပီး ၎တို႕ေကာင္းမြန္ေစမည့္ ကိုယ္ဟန္အေနအထားတြင္ ထားေပးကာ နီးစပ္ရာ ေဆးရံုသို႕ ပို႕ေဆာင္ရပါမည္။ အဆိပ္သင့္လူနာဌာနသို႕ ေရာက္ရွိလာေသာ အခါတြင္ကား ေအာက္ဆီဂ်င္ကို မ်ားနိုင္သမွ် မ်ားမ်ား (ႏႈန္းအျမင့္ျဖစ္ေသာ တစ္မိနစ္တြင္ ၁၂ လီတာ ႏႈန္း) ကုိ face mask ျဖင့္ ေပးသင့္ေပသည္။ ေအာက္ဆီဂ်င္ ေပးျခင္းကို အနည္းဆံုး ၆ နာရီအထိ ေပးထားသင့္ျပီး အခ်ဳိ႕ေသာ လူနာမ်ားတြင္ ၁၂ နာရီမွ နာရီ ၂၀ ထိေပးရန္လိုအပ္သည္။

ထို႕ေနာက္ အီးစီဂ်ီဆဲြကာ ထိုအဆိပ္သင့္ျခင္းတြင္ ေပၚေပါက္တတ္ေသာ လကၡဏာမ်ားျဖစ္သည့္ ႏွလံုး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မမွန္ျခင္းမ်ားကို စစ္ေဆးရေပမည္။ ထိုအဆိပ္သင့္ျခင္းအတြက္ အဆင္မေျပေသာအခ်က္မွာ ေဆး႐ံုၾကီးမ်ားတြင္ တိုင္းတာေနေသာ ပစၥည္းျဖစ္သည့္ လက္ဖ်ားတြင္ ညွပ္ကေလးျဖင့္တိုင္းျခင္းျဖစ္ေသာ pulse oxymeter သည္ ကာဗြႏ္မိုေနာက္ဆုိဒ္ႏွင့္ ေဟမိုဂလိုဗင္ေပါင္းျခင္းမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကာေဗာက္စီေဟမို ဂလိုဗင္ႏွင့္ ေအာက္ဆီဂ်င္နွင့္ ေဟမိုဂလိုဗင္ေပါင္းျခင္းမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေအာက္ဆီေဟမိုဂလိုဗင္ နွစ္ခုစလံုးကို ပူးတဲြတိုင္းတာ ေပးေသာေၾကာင့္ ေသြးေၾကာထဲတြင္ရွိေသာ ပံုမွန္ပမာဏကိုသာ ျပေနသျဖင့္ ၎နည္းျဖင့္ အဆိပ္သင့္သည့္ ပမာဏကို စမ္းသပ္၍ မရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ေသြးထဲတြင္ရွိေသာ carboxyhaemoglobin ကိုေဖာက္ယူျခင္းျဖင့္ ၎၏ပမာဏ ျမင့္တက္ေနလွ်င္ အဆိပ္သင့္္ေၾကာင္း ေသခ်ာေသာ္လည္း ပမာဏနည္းလွ်င္ ေသာ္ကား အဆိပ္သင့္ျခင္းမရွိဟု ေကာက္ခ်က္ခ်၍ မရွိနိုင္ေသးပါ။ ခႏၶာကိုယ္တြင္းရွိ ဓာတုပစၥည္းမ်ားကို တိုင္းတာျခင္း၊ ဓာတ္မွန္ရိုက္ျခင္း၊ ေသြးစစ္ျခင္း၊ ဆီးစစ္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ျပဳလုပ္သင့္ေပသည္။

Sodium Bicarbonate ဟုေခၚေသာ ေဆးတစ္မ်ဳိးသည္ တစ္႐ွဴးမ်ားထဲသို႕ ေအာက္ဆီဂ်င္ေရာက္ရွိမႈကို အေနွာင့္အယွက္ေပးေသာေၾကာင့္ ေသြးေၾကာထဲသို႕ ထိုေဆးထိုးသြင္းမႈကိုေရွာင္က်ဥ္သင့္ေပသည္။ ထို႕ေနာက္တြင္မူ အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေသာ ကုသျခင္းျဖစ္သည့္ close observative treatment သည္ ထိေရာက္ေသာ ကုသနည္းတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေပသည္။

ေသြးထဲတြင္ရွိေသာ carboxyhaemoglobin သည္ ၁၀% ထက္ေလ်ာ့နည္းလာပါျပီး ထိုလူနာသည္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီး မဟုတ္ခဲ့ပါလွ်င္ ထိုလူနာအားေဆးရံုမွ ဆင္းခြင့္ျပဳနုိင္ပါသည္။ အဆိပ္သင့္ထားခံရေသာသူသည္ မိမိ၏မူလ လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကို တလအတြင္း ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္နုိင္ေသာ္လည္း ရက္သတၱပတ္အနည္းငယ္ အတြင္း၌မူ ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းကို ရပ္ဆိုင္းထားသင့္ေပသည္။

ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္သည္ လူထုအား အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ အဆိပ္သင့္ေစသည့္အျပင္ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕ အဆိပ္သင့္ျခင္းမွ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာၾကသည့္ သူမ်ားတြင္ပင္ ေျခလက္တုန္ေနတတ္ျခင္း၊ လူမႈဆက္ဆံေရးပံုစံမ်ား ေျပာင္းလဲလာျခင္း၊ အျမင္အာ႐ံု ေပ်ာက္ဆံုးျခင္း၊ အာ႐ံုစူးစိုက္၍မရနိုင္ေတာ့ျခင္း ႏွင့္ parkinsonism ကဲ့သို႕ေသာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကိုပါ ခံစားရနိုင္သည့္အတြက္ ထိုဓာတ္ေငြ႕ အဆိပ္သင့္ျခင္းကို အထူးသတိထားကာ ေ႐ွာင္က်ဥ္သင့္ပါသည္။

မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)
ျပဳစုေရးသားမႈအား ျပန္လည္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္
မူရင္း-http://health.ngoinmyanmar.org/2008/05/carbon-monoxide.html

Freedom For Burma

2008-06-09T11:30:00.000-07:00

Shared by Andy Myint

***ကြ်န္ေတာ္ သိတ္ေနမေကာင္းလို႔ ဒီရက္ပိုင္း စာေရးက်ဲသလို၊ blog လည္တာလည္း နည္းပါတယ္။ လာလည္ႀကတဲ့ အေပါင္းအသင္းေရာင္းရင္း အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကိုသင္ကာ ဆီေရာက္တုန္း ဖတ္လိုက္ရတဲ့ ဘ၀ပ်က္႐ံုမက ဘ၀ပါေပ်ာက္သြားေသာ နင္းၿပားကေလး (၃)ေယာက္ အေႀကာင္းကို ၿပန္လည္ မွ်ေ၀ပါတယ္ဗ်ာ။ အားလံုး ဥပဒ္ရန္ေဘး ကင္းစင္ေ၀းပါေစ။***
ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းသူ။ ။ျမႏွင္းေအး
The Voice Weekly, Vol.4/No.31
ေမလ ၂ ရက္ေန႔က ျမန္မာႏိုင္ငံေအာက္ပိုင္းသို႔ ၀င္ေရာက္တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူဦးေရ ေသာင္းဂဏန္းမ်ားစြာ ေသဆံုးျပီး သိန္းဂဏန္းမ်ားစြာ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့အေျခအေန ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ရသည္။ မုန္တိုင္း၏ ဗဟိုခ်က္မျဖင့္ ၀င္ေရာက္တိုက္ခတ္ခံခဲ့ရေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ အထိအခိုက္ အပ်က္အစီး လူအေသအေပ်ာက္မ်ားျပားခဲ့ရာ လပြတၱာျမိဳ႕နယ္ ပန္းျငိမ္းရြာမွ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေမာင္ငယ္တစ္ဦးေသဆံုးကာ ညီမႏွင့္ အျခားေမာင္ငယ္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ပုခံုးလႊဲ တာ၀န္ယူခဲ့ရျပီး မိဘမဲ့ ျဖစ္ခဲ့သည့္ အသက္ ၁၁ ႏွစ္အရြယ္ မေအးေအးစိုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းထားမႈကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ခုေပးတာစား၊ ရွိတာ၀တ္တယ္။ ညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးကို သမီးတတ္ႏိုင္သမွ် ကာကြယ္ေပးမယ္။

Voice : သမီးနာမည္နဲ႔ ေနတဲ့ ေက်းရြာ နာမည္ေလး ေျပာပါဦး။

AAS : သမီးနာမည္က ေအးေအးစိုးပါ။ လပြတၱာျမိဳ႕နယ္နဲ႔ အေတာ္ၾကီးေ၀းတဲ့ ပန္းျငိမ္းေက်းရြာ တာထိပ္မွာေနပါတယ္။

V : မိသားစု ဘယ္ႏွေယာက္ရွိလဲ။

AAS : ေျခာက္ေယာက္။ သံုးေယာက္ရွင္တယ္။ အေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ ၁၀ ႏွစ္ေမာင္ေလးရယ္ မုန္တိုင္းထဲမွာ ေသသြားတာ။ အေဖ့အေလာင္းပဲ ျပန္ေတြ႔တယ္။ ေဆြမ်ိဳးေတြလည္း အားလံုးေသကုန္တယ္။

V : အသက္ရွင္ေနတဲ့ ေမာင္ေလးနဲ႔ ညီမေလးရဲ့ အသက္နဲ႔ နာမည္ ေျပာျပေပးပါဦး။

AAS : ညီမေလးက ေအးျမမြန္၊ ၆ ႏွစ္ရွိျပီ။ ေမာင္ေလးက ရဲထက္ေက်ာ္၊ ၃ ႏွစ္ပါ။

V : သမီးေက်ာင္းတက္လား။

AAS : မတက္ဘူး။ သမီးေအာက္က ၁၀ ႏွစ္ေမာင္ေလးက ေက်ာင္းတက္တယ္။ သမီးက အေမေကာက္စိုက္ရင္ ေမာင္ေလးထိန္းေပးရတယ္။

V : မုန္တိုင္းတိုက္တဲ့ ေန႔က ျဖစ္စဥ္ သမီးသိသေလာက္ ေျပာျပပါလား။

AAS : အဲဒီေန႔က သမီးတို႔ ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္ရယ္၊ အေမရယ္ အိမ္မွာ ရွိေနတယ္။ မုန္တိုင္းမတိုက္ခင္ အေမက အေဖ့ဆီ ဆန္သြားယူတာ။ အေမလည္း ျပန္ေရာက္ေရာ မုန္တိုက္းတိုက္တာပဲ။ ေလမုန္တိုင္းေၾကာင့္ သမီးတို႔ အိမ္ၾကီးျပိဳသြားေရာ။ ျပိဳလည္းျပိဳေရာ အေမက အေဖ့ကို သြားေခၚမယ္ဆိုျပီး သမီးတို႔ကို ထားခဲ့တာ။ သူမ်ားအိမ္က အေဒၚၾကီးေတြ အိမ္ျပိဳေတာ့ ေျပးၾကတာလည္းျမင္ေရာ သမီးတို႔ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လည္း ထြက္ေျပးၾကတယ္။ သမီးေမာင္ေလးကို လူၾကီးတစ္ေယာက္က တံတားမက်ိဳးဘူးဆိုျပီး ညာေခၚသြားတာ ေသသြားတယ္။ မိုးခ်ဳပ္ေလ ေရက တက္လာေလပဲ။ သမီးတို႔လည္း မေျပးတတ္ေတာ့ဘူး။ သစ္ပင္ေပၚတက္တာ ဘယ္လိုမွ တက္လို႔မရဘူး။ ေနာက္ဆံုး သမီးတို႔ ေရထဲမွာ ျမဳပ္လိုက္ ေပၚလိုက္နဲ႔၊ ပန္းျငိမ္းက ဦးၾကီးတစ္ေယာက္က သမီးတို႔ကို ကုန္းေပၚတင္ေပးတာ။ တင္ေပးျပီး သူ႔ကို လွိဳင္းက ရိုက္ခ်သြားတာ ေရထဲက ျပန္ေပၚမလာေတာ့ဘူး။ မိုးလင္းမွ အေလာင္းေတြ႕တာ။

V : သမီးတို႔သံုးေယာက္ အတူတူေျပးတာလား။

AAS :ဟုတ္တယ္။ သမီးတို႔သံုးေယာက္ မခြဲဘူး။ သမီးေမာင္ေလးကိ္ု သမီးပိုက္ျပီး လက္တစ္ဖက္က ညီမေလးကို ကိုင္ထားတာ။ သမီးလက္ မလႊတ္ဘူး။ ေသေသရွင္ရွင္ဆိုျပီး ကိုင္ျပီးေျပးတာ။

V : ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွာ ပန္းျငိမ္းကလူေတြ ေတြ႕လား။

AAS : ေတြ႔တယ္။ ပန္းျငိမ္းက တစ္ရြာလံုးပါသြားတာ။ လူရာေက်ာ္ရွိတာ ၁၂ ေယာက္ပဲ ရွင္တယ္။ ၁၂ ေယာက္ထဲမွာ မိန္းမက သမီးတို႔နဲ႔ဆို သံုးေယာက္ပဲ အသက္ရွင္တယ္။ ကေလးထဲမွာလည္း သမီးတို႔ သံုးေယာက္ပဲ အသက္ရွင္တာ။ ပန္းျငိမ္းက ေဆြမ်ိဳးေတြ အားလံုးေသတယ္။

V : ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေရာက္ျပီး သမီးတို႔ကို ဘာေတြ ေ၀ေပးလဲ။

AAS : ဆန္ေ၀တယ္။ သမီးမွာ ခ်က္စရာ အိုးမရွိလို႔ မယူဘူး။ ဆန္ျပဳတ္ေ၀ရင္ေတာ့ သြားေတာင္းျပီး သမီးတို႔ မွ်စားတယ္။ သမီးက ၅၀၀၊ သမီးညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးက တစ္ေယာက္ ၂၅၀ နဲ႔ တစ္ေန႔တစ္ေထာင္ရတယ္။ ရတာ မၾကာေသးဘူး။ သမီးေမာင္ေလးကို ပိုက္ဆံရွိရင္ မုန္႔၀ယ္ေကြ်းတယ္။ ထမင္းေန႔တိုင္း စားရပါတယ္။

V : ေမာင္ေလးကို ေဆးခန္းလာျပတာလား။

AAS : ဟုတ္တယ္ရွင့္။ ေမာင္ေလး ေနမေကာင္းလို႔ ဆရာမလာျပတာ။ ဆရာမေပးတဲ့ ဓာတ္ဆားေရေတာင္ မကုန္ေသးဘူး၊ မေန႔ညကမွ စျဖစ္တာ။ တစ္ခ်ိန္လံုး အန္ေနတာ။ မနက္က်ေတာ့ ေမာင္ေလးက မုန္ဆိုင္ကို လက္ညွိဳးထိုးေပမယ့္ သမီးမွာ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ ၀ယ္ မေကြ်းႏိုင္ဘူး။ ခုတစ္အား အန္ေနလို႔ လာျပတာ။

V : သမီး ဘာေျပာခ်င္လဲ။

AAS : သမီးလား၊ မသိဘူး။ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိဘူး။ အေဖ၊ အေမေရာ ေဆြမ်ိဳးေတြေရာ ေသကုန္ျပီ။ စဥ္းလည္း မစဥ္းစားတတ္ဘူး။ ခုေပးတာစား၊ ရွိတာ၀တ္တယ္။ ညီမေလးနဲ႔ ေမာင္ေလးကို သမီးတတ္ႏိုင္သမွ် ကာကြယ္ေပးမယ္။ သမီးတို႔ကို ဆရာမက လာေခၚမယ္တဲ့။ ခု ဆရာမက အကၤ်ီလက္ရွည္ ၀မ္းဆက္တစ္စံုရယ္၊ ေမာင္ေလးအတြက္ ေစာင္ရယ္ အကၤ်ီၤရယ္ ၀ယ္ေပးတယ္။ လူၾကီးေတြက ေျပာေတာ့ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ သမီး ဘာမွ မလုပ္တတ္ဘူး။

(ဒီအင္တာဗ်ဴးေလးကိုစဖတ္တုန္းကလည္း ငိုရတယ္။ ပို႔စ္တင္ဖို႔ စာရိုက္တုန္းကလည္း မ်က္ရည္က်ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔တတ္ႏိုင္သမွ် ေရရည္အတြက္ ကူညီသြားဖို႔၊ လွဴတဲ့ ကူတဲ့ အရွိန္ကို မေလွ်ာ့ၾကဖို႔ ဒီေနရာကေန တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ။ သင္ကာ)

Freedom For Burma

2008-06-09T11:27:00.000-07:00

Shared by Andy Myint
ျမန္ မာ့ ေဟာ လီး ၀ု(ဒ္) နွင့္ အ ကယ္ ဒ မီ မင္း သား ၾကီး မ်ား (JOKE)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေဟာ လီး ၀ု(ဒ္) ဟု ဆို လိုက္ လွ်င္ လူ တိုင္း သိ သည္ ။ အ ေမ ရိ ကန္ နိုင္ ငံ ေလာ့(စ္) အိန္ ဂ်ယ္ လိ(စ္) ျမိဳ ့ မွာ ရွိ ေသာ ကမာၻ ေက်ာ္ ရုပ္ ရွင္ ျမိဳ ့ ေတာ္ ၾကီး ကို လူ တိုင္း သိ ေန ၾက သ လို ၊ special effect မ်ား setting မ်ား ျဖင့္ အ မ်ိဳး မ်ိဳး လွည့္ စား ျပီး ရုပ္ ရွင္ ၾကည္ ့ ကမာၻ ့ ပ ရိ သတ္ ကို အ စစ္ အ မွန္ နွင့္ မ ျခား ၊ အထင္ မွား ေအာင္ ၊ ေမ်ာ ပါ သြား ေအာင္ ၊ တနည္း အား ျဖင့္ ဆို ရ လွ်င္ ရုပ္ ရွင္ ၾကည့္ ေန သူ အား လံုး ( ေမာ ဟ ) ပိတ္ ဖံုး ျပီး ၊ အ ရိပ္ ကို အ ေကာင္ ထင္ ကာ အာ ရံု တြင္ ေမ့ ေမ့ ေလ်ာ့ ေလ်ာ့ ျဖင့္ ျငိ တြယ္ ျပီး ၀မ္း နည္း ၀မ္း သာ ျဖစ္ လိုက္ ၊ ေလာ ဘ ျဖစ္ လိုက္ ၊ ေဒါ သ ျဖစ္ လိုက္ စသည္ ျဖင့္ ၊ ပင္ ကိုယ္ အ သိ စိတ္ ေပ်ာက္ ေအာင္ ၊ လွည့္ စား ေသာ အ တတ္ တို ့ ျပည့္ စံု ရာ ေန ရာ ဌာ န ၾကီး တစ္ ခု ဟု ဆို ရ လွ်င္ မွား အံ့ မ ထင္။

ယ ေန ့ ေခတ္ အ ခါ တြင္ ကမာၻ က ေအာ ခ် ေလာက္ ေအာင္ setting မ်ား special effect မ်ား ျဖင့္ ျပည္ ့ နွက္ ေန ရံု မ က အ ကယ္ ဒ မီ မင္း သား ၾကီး မ်ား ေျမာက္ မ်ား စြာ တို ့ျဖင့္ ေဟာ လီး ၀ု(ဒ္) မွ ၊ လက္ ေျမွာက္ အ ရွံုး ေပး ရ ေလာက္ ေအာင္ ပင္ ထုတ္ လုပ္ အား ေကာင္း ေန ေသာ ရုပ္ ရွင္ ျမိဳ ့ ေတာ္ ၾကီး တစ္ ခု ျမန္ မာ ျပည္ တြင္ အ ဆင့္ ျမင့္ မား စြာ ရွိ ေန ေပ ျပီ။

ထို ရုပ္ ရွင္ ျမိဳ ့ ေတာ္ ၾကီး က ထူး ျခား သည္ မွာ ၊ သူ ၏ company တြင္ ေမြး ျမဴ ထား ေသာ သ ရုပ္ ေဆာင္ အ ေရ အ တြက္ က လူ တန္း စား မ်ိဳး စံု ( ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ မွဴး ၾကီး မွ အ စ ေလ ေဘး ဒုကၡ သည္ အ ဆံုး ) သန္း နွင့္ ခ်ီ ေသာ သ ရုပ္ ေဆာင္ မ်ား ၊အ ကယ္ ဒ မီ မင္း သားၾကီး မ်ား ပိုင္ ဆိုင္ ေန ျခင္း ပင္ ။ ထို မွ် မ က MRTV,MYAWADDY,MRTV4,-------- စ သည့္ အ သံ လွြင့္ ဌာ န မ်ား ကို လည္း ပိုင္ ေန ေသး ျခင္း ပင္ ။

က်န္ သြား မွာ စိုး လို ့ ေျပာ ရ အံုး မယ္ ။ ဘုန္း ၾကီး သ ရုပ္ ေဆာင္ မ်ား က လည္း ပါ ေသး သ ဗ် ။
အဲ ဒီ ရုပ္ ရွင္ ျမိဳ ့ ေတာ္ ၾကီး ရဲ ့ ေနာက္ ထူး ျခား ခ်က္ တစ္ ခု က ၊ ေဟာ လီး ၀ု(ဒ္) မွာ လို company ေတြ အ မ်ား ၾကီး မ ရွိ ဘူး ဗ် ။ နာ မည္ ၾကီး ကမာၻ ေက်ာ္ company တစ္ ခု ပဲ ရွိ တယ္ ။ owner က လည္း ကမာၻ ေက်ာ္ ပဲ ေလ ။
အဲ ဒီ company နာ မည္ က (S P D C) တဲ့ ။ owner က ေတာ့ ကမာၻ ေက်ာ္ သန္း ေရွြ ေလ ။

က မာၻ ေက်ာ္ ေငြ လွိဳင္ ေတာ့ မ ဟုတ္ ဘူး ။ ဒါ ေပ မဲ့ အ တု လုပ္ တဲ့ setting အ တတ္ ပ ညာ က ေတာ့ ကို ေငြ လွိဳင္ က ေတာင္ ဆ ရာ ေခၚ ရ တယ္ တဲ့ ။ သူ က ဒါ ရိုက္ တာ လည္း လုပ္ တယ္ ။ မင္း သား လည္း လုပ္ တယ္ ။ ထုပ္ လုပ္ သူ လည္း သူ လုပ္ တာ ပဲ ။ သူ ့ ရဲ ့ assistant director က ေတာ့ ဂန္ ဒူး ေက်ာ္ ဆန္း တဲ့ ။ စကား ေျပာ ရင္ နွဳတ္ ခမ္း တ လန္ ၊ ပန္း တ လန္ ၊ နွဳတ္ သီး ေကာင္း လွွ်ာ ပါး ေျပာ တတ္ တယ္ ။

(S P D C) company က ထုပ္ လုပ္ အား ၊ တင္ ဆက္ အား က လည္း ေကာင္း မွ ေကာင္း ။ ျပိဳင္ ဘက္ ကို မ ရွိ ဘူး ။ ေန ့ တိုင္း ကို ရိုက္ ကူး ထုတ္ လုပ္ ၊ တင္ ဆက္ ေန တာ ။ ေမ့ သြား မွာ စိုး လို ့ သ တိ ေပး ရ အံုး မယ္ စာ ဖတ္ သူ ေရ ။

setting ေတြ ေနာ္ ။ သူ ့ စက္ အ ဖြဲ ့ ၊ သူ ့ သ ရုပ္ ေဆာင္ ၊ သူ ့ ဒါ ရိုက္ တာ ေတြ နဲ ့ မ နား တမ္း ရိုက္ ကူး ျပီး ေန ့ တိုင္း ကို သူ တို ့ ရဲ ့ ထုတ္ လွြင့္ ေရး မီ ဒီ ယာ ေတြ က ေန ျပီး ေတာ့ သ ရုပ္ ေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြ ၊ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ က ေတာ္ ေတြ ၊ ခိုင္း ဖတ္ ၾကံ့ ဖြံ့ ေတြ ရဲ ့ studio ၾကီး ထဲ က ၊ လိမ္ ဆင္ ဇာတ္ လမ္း အ မ်ိဳး မ်ိဳး ကို အ ရွက္ မ ရွိ ေရး သား ထုတ္ လွြင့္ ေန ၾက တာ အ နွစ္ (၂၀) ၾကာခဲ့ ျပီ ။ ဒါ ေပ မဲ့ ေရွြ ကမာၻ လံုး ဆု ရ super တန္း ၀င္ ဇတ္ ကား ၾကီး တ ကား က ေတာ့ မ ၾကာ ေသး ခင္ က ပဲ ထုတ္ လွြင့္ သြား ေလ ရဲ ့ ။ အဲ ဒီ ဇာတ္ ကား ၾကီး မွာ ေတာ့ ဇာတ္ လိုက္ ေက်ာ္ ၾကီး က ေတာ့ ခင္ ဗ်ား တို ့ က်ြန္ ေတာ္ တို ့ ရဲ ့ က မာၻ ေက်ာ္ ၾကီး သန္း ေရွြ ေပါ့ ဗ်ာ ။ ဇာတ္ ကား နာ မည္ က ေတာ့ ( အ နွိဳင္း မဲ့ မိ ဘ ေမ တၱာ ) တဲ့ ေလ ။

ရိုက္ ကြင္း က ေတာ့ ေလ ေဘး သင့္ ဧ ရာ ၀ တီ ၊ အဲ---- ေလ ေဘး သင့္ ဒုကၡ သည္ ေတြ အ ျဖစ္ သ ရုပ္ ေဆာင္ ၾက တာ က လည္း ကမာၻ ေက်ာ္ သန္း ေရွြ ပိုင္ company က မိစာၦ ဒိ ဌိ အ ဖြဲ ့ ေပါ့ ။ ဒီ ဇာတ္ ကား မွာ သ ရုပ္ ေဆာင္ တာ ေကာင္း လြန္း လို ့ ၾကည့္ ရွဳ သူ အ ေပါင္း က သန္း ေရွြ ကို ၾကည့္ ျပီး ရွဴ ရွဴး ထြက္ ေအာင္ သ နား ၾက တယ္ ေလ ။ သား သ မီး ေတြ ရဲ ့ ဒုကၡ ကို ၾကည့္ ျပီး မ ခ်ိ တင္ ကဲ ခံ စား ေန ရ တဲ့ သန္း ေရွြ ကို လူ ေတြ က သနား လိုက္ ၾက တာ ။ ေတာ္ ေတာ္ စိတ္ ဆင္း ရဲ ေန ပံု ရ ပါ တယ္ ။ မုန္ တိုင္း ျပီး နွစ္ ပတ္ အ ၾကာ ထြက္ လာ ျပီး သား သ မီး ေတြ ဒု ကၡ ကို အ လြန္ ခံ စား ေန ရ ပံု နဲ ့ က ေလး ေလး ရ ဲ့ ပါး ေလး ကို ကိုင္ ျပီး ေမး ေန တာ ေလ ( သား-- လူ ေလး ၊ မ ေ-- ေပး ၊ ဘယ္ မ်ား နာ သြား ေသး လဲ သား ရယ္ )။

လူ ၾကီး သ ရုပ္ ေဆာင္ က အ ေတြ ့ အ ၾကံဳ မ်ား လို ့ မွင္ ေသ ပါ တယ္ ။ က ေလး သ ရုပ္ ေဆာင္ အ သစ္ က ေတာ့ အ ေတြ ့ အ ၾကံဳ မ ရွိ လို ့ ထင္ ပါ့ ။ ေပ ေစာင္း ေစာင္း နဲ ့ ျပန္ ၾကည့္ ေန တယ္ ။
ဒီီ ဇာတ္ ကား မွာ ကမာၻ ေက်ာ္ သန္း ေရွြ ၊ ေရွြ ကမာၻ လံုး ဆု ရ သြား သ တဲ့ ။ သူ က အဲ ဒီ ဆု မ လို ခ်င္ ျပန္ ဘူး တဲ့ ဗ်ာ။
တတ္ လည္း တတ္ နိုင္ တဲ့ လူ ။ သူ လို ခ်င္ တာ က ေဒၚ လာ ( ၁၁- ဘီလ်ံ ) ဆို ပဲ ။ မ ေပး လို ့ ဂ်ီ က် ေန တယ္ ေလ ။ ဒါ နဲ ့ ပဲ ဂန္ ဒူး ေက်ာ္ ဆန္း က သ တင္း စာ က ေန နွဳတ္ သီး ေကာင္း ေကာင္း နဲ ့ ရန္ ေထာင္ လိုက္ ေသး တယ္ ။

( မ ေပး ခ်င္ ရင္ ေန ေပါ့ ။ ဒို ့ က ေခ်ာ က လက္ မစား ရ လဲ ၊ ျမက္ စား ျပီး ေန နိုင္ တယ္ တဲ့ ေလ )
ေအာ္--- ေမ့ ေန လို ့ ။ ေရွြ ကမာၻ လံုး ဆု တင္ မ က ဘူး ။ ဘြဲ ့ တစ္ ခု လည္း ရ လိုက္ ေသး တယ္ ။
အဲ ဒီ ဘြဲ ့ က ေတာ့ ( ဆြံ ့ အ နား မ ၾကား ) တဲ့ ။ ( ဆြံ ့ အ နား မ ၾကား သန္း ေရွြ ) တဲ့ ဗ်ာ ။
မွတ္ ခ်က္ ။ ။ ျဖစ္ ရပ္ မွန္ ဟာ သ မ်ား ။

ေရးသူ.. အဘယ

Fredom For Burma

2008-06-09T11:18:00.000-07:00

Shared by Andy Myint
သတင္းစာတို႔၏ ပဲြဦးထြက္တုိက္ပဲြ

၁၉၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရရွိေသာအခါ၌ ၁၈၆၁ ခုႏွစ္က၊ အိႏၵိယျပည္တြင္ အဂၤလိပ္-အေရွ႕အာရွကုမၼဏီအစိုးရက ေရးသားခဲ့ေသာ ပုဒ္မ ၁၂၄ (က) အၾကည္ညိဳပ်က္ေစမႈ စသည့္ အိႏၵိယ ရာဇသတ္ႀကီးတခုလံုးကို အေမြရရွိခဲ့ရာတြင္ ယင္းအေမြဆိုးကို အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားက လက္နက္ေကာင္းမ်ားအျဖစ္ သံုးစဲြခဲ့ေလသည္။
ႏုိင္ငံတည္စကာလက ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကေစကာမူ လက္ေစာင္းထက္သူ အာဏာရႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားက ေဖာေဖာသီသီအသံုးျပဳခဲ့ၾကေပသည္။ ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အမ်ား ေထာင္နန္းစံခဲ့ ရသည္။ သတင္းစာဆရာအမ်ားပါ ထိၾက၏။ ဒီမုိကေရစီေခတ္က သတင္းစာဆရမ်ားလည္း ခံၾကရေစကာမူ ေထာင္တြင္းတြင္ ၾကာၾကာေနရေလ့မရွိဘဲ ၫွာၫွာတာတာထားေလ့ရွိသည္။ ဆရာႀကီး လူထုဦးလွကိုမူ ၾကာျမင့္စြာ ၫွဥ္းဆဲခဲ့၏။ စံခ်ိန္တင္ရမည့္ ေထာင္မင္းသားမွာ ဆရာဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ျဖစ္သည္။ အသက္ (၅၅) ႏွစ္ခန္႔မွာ ကြယ္လြန္ရွာသူ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၏ ေထာင္သက္သည္ (၂၁) ႏွစ္ရွိသည္ဟု ဆို၏။
၁၉၆၂ ခု၊ စစ္အစိုးရတက္လာခ်ိန္တြင္မူ ဥပေဒဆိုးမ်ားကို လက္လြတ္စပယ္ အသံုးျပဳေလသျဖင့္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ သတင္းစာဆရာ၊ စာေရးဆရာမ်ား၊ အရာရွိအရာခံမ်ား၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမားမ်ားပါ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ၾကရ၏။
“ေထာင္အျပင္ တန္းမရွိ” ဟု ဆို႐ိုးရွိသည္။ စစ္အစိုးရမ်ားလက္ထက္တြင္ ေထာင္ထက္ဆိုးေသာ တကၽြန္းေထာင္စခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ကာ ၫွဥ္းပန္းခဲ့ၾကသည္။
မည္သို႔ပင္ရွိၾကေစကာမူ ျမန္မာတမ်ိဳးသားလံုးသည္ ကိုယ္မင္းကိုယ့္ခ်င္း ေနႏုိင္ေရးသည္သာ အဓိကျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တိုက္ခဲ့ၾကရာ၌ တိုက္ပဲြတေလွ်ာက္လံုးတြင္ သတင္းစာဆရာမ်ားက ဦးေဆာင္ခဲ့ေပသည္။
အဂၤလိပ္အစိုးရထံမွ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ျပန္လည္ရရွိေရး တုိက္ပဲြႀကီးတြင္ ျမန္မာသတင္းစာ မ်ားက ဦးေဆာင္ၿပီး တုိက္ခိုက္ၾကရာ၌ ပထမဆံုးတုိက္ပဲြက ဖိနပ္မစီးရေသာ တုိက္ပဲြ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာမင္းမ်ားေခတ္က အဂၤလိပ္သံတမန္မ်ားအား ေရွ႕ေတာ္သို႔ ၀င္ခြင့္ေပးသည့္အခါတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ မွသာ ၀င္ေရာက္ခစားခြင့္ ေပးေလ့ရွိသည္။ သံအမတ္ႀကီးအဆက္ဆက္တို႔က ျမန္မာမင္းမ်ားေရွ႕သို႔ ၀င္ရာ၌ ဖိနပ္ စီးနင္းခြင့္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ေတာင္းဆိုၾကေသာ္လည္း ျမန္မာမင္းမ်ားက လိုက္ေလ်ာျခင္းမျပဳခဲ့ေပ။ ျမန္မာမင္းဆက္ ကို ျဖဳတ္ၿပီးေနာက္ သူတို႔အႏုိင္ရေသာအခါတြင္မူ နန္းေတာ္တြင္းသာမက ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ပါ အဂၤလိပ္တို႔က ဖိနပ္စီးနင္းကာ ၀င္ေရာက္ၾကသျဖင့္ ျမန္မာမ်ားတို႔ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္။
၁၉၁၇ ခုႏွစ္တြင္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ၌ ငလ်င္လႈပ္ေသာအခါ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီေတာ္လည္း ငလ်င္ဒဏ္သင့္ ခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ ဆာရယ္ဂ်ီနယ္ ကရက္ေဒါက္ႏွင့္ ဇနီးတို႔က သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈေသာ အခါတြင္ ေစတီေတာ္ရင္ျပင္ေပၚ၌ ဖိနပ္မခၽြတ္ခဲ့ေစကာမူ ဘုရားလူႀကီးမ်ားက ႀကိဳဆိုခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခင္းကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ မူလက ျမန္မာမ်ားမေက်မနပ္ျဖစ္ေနေသာ ဖိနပ္ကိစၥကို သူရိယသတင္းစာက ေဖာ္ထုတ္ကာ တိုက္ပဲြ၀င္ခဲ့ေလသည္။ ဘုရင္ခံက ဘုရားေပၚ၌ ဖိနပ္စီးသည္ကို ေ၀ဖန္သေရာ္ေသာ ႐ုပ္ေျပာင္ႏွင့္ ကဗ်ာကို သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပၿပီး ျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေလသည္။ ကာတြန္းဆရာႀကီး ေရႊတေလးက မ်က္ႏွာျဖဴဘုရင္ခံႏွင့္ ဘုရင္ခံကေတာ္ကို ဘုရားလူႀကီးမ်ားက ကုန္းေပးၿပီးေက်ာပိုးေနသည့္ပံုကို ေရးဆဲြထားကာ “သူတုိ႔ ဖိနပ္မခၽြတ္လွ်င္ ဘုရားလူႀကီးေတြ ေက်ာပိုးပါလား” ဟု ေလွာင္ေျပာင္ထားေလသည္။ ႐ုပ္ေျပာင္ကို “ဘႀကီး ေမတၱာတံုးရဲ့ သစၥာတံုး ဒီပနီေတးထပ္” ဟု ေျပာင္ေျမာက္ေသာ ကဗ်ာႏွင့္ သ႐ုပ္ေဖာ္ျပန္ပါေသးသည္။
“ဖိနပ္ကို မစီးရငယ္လို႔၊ နည္းက်က်ဆဲြဆင္။
ကမၺည္းသ အကဲတင္သည္၊ မရဲခ်င္ေလေကာ။
ႏွစ္ပါးလံုး ဗိုလ္ေမာင္မယ္မွာ၊ ဟိုေတာင္စြယ္ ကုန္းျမင့္သာေမာ။
တကၽြတ္ကၽြတ္ ဘြတ္ရႊတ္ဆင္သည္၊ မခၽြတ္ခ်င္ဟူေသာ။
ထြဋ္သခင္ သူေျပာေတာ့၊ ေဂါပကျဖစ္အင္။
ပုခံုးမွာ ကုန္းကာပို႔မယ္ပ၊ ၿပံဳးပါလို႔ ဦးခ်ပန္ဆင္။
ကၽြန္ေတာ္ (မ်ိဳးႀကီး) တုိ႔ ေက်ာျပင္ကို၊ ေ၀ါယာဥ္လို ထင္မွတ္လို႔။
သခင္ျမတ္ ကုန္းျမင့္သည္ေတာင္၊ ႐ုန္းပင့္ ခ်ီေဆာင္၊
ဘိနပ္ခၽြတ္လွည့္နည္းေျပာင္သည္၊ ၀ိနည္းေရွာင္ ကုန္းပံုတဲ့ေလး။”
သူရိယသတင္းစာတြင္ ထိုကဗ်ာႏွင့္ ကာတြန္းပါလာေသာအခါတြင္ အဂၤလိပ္ပုလိပ္မင္းႀကီး မစၥတာ ရွပ္တယ္လ္၀ပ္က အယ္ဒီတာ ဦးဘေဘႏွင့္ ဦးလွေဘတို႔ကို ဆင့္ေခၚကာ “ဘုရင္ခံ၏ ဂုဏ္သေရကို ပ်က္ေစေသာ ကဗ်ာကို ဘာေၾကာင့္ ပံုႏွိပ္သနည္း” ဟု ေမးေတာ့ေလသည္။
ပုလိပ္မင္းႀကီးက သူ၏ ႐ံုးစားပဲြတြင္ ကုလားထုိင္ႏွင့္ ထုိင္ေနၿပီး အယ္ဒီတာမ်ားကို ကုလားထုိင္ မေပးဘဲ ၾကမ္းေပၚမွာ ခင္းထားသည့္ သင္ျဖဴးကို ၫႊန္သည္ဆို၏။ ထိုအခါ အယ္ဒီတာမ်ားက ၾကမ္းေပၚသို႔ဆင္းကာ မထုိင္ၾကဘဲ မတ္တပ္ရပ္ၿပီး ရွင္းေျပာၾကေလသည္။ “အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံကို ရည္ရြယ္ေရးသည္မဟုတ္ပါ၊ ေဂါပက လူႀကီးမ်ားကို ေ၀ဖန္သည္သာ ျဖစ္သည္။ ေဂါပကလူႀကီးမ်ား မေက်နပ္လွ်င္ အသေရပ်က္မႈႏွင့္ တရားစြဲႏိုင္သည္” ဟု ေျဖၾကားသည္ကို ပုလိပ္မင္းႀကီး အေရးမယူႏုိင္ဘဲ လက္ပိုက္က်န္ရစ္ရရွာေတာ့သည္။
သတင္း၏ ဂယက္မွာ ဆက္တုိက္ျဖစ္ေပၚလာသည္။ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀ အသင္းႀကီးက ဦးစီးကာ လူထုအစည္းအေ၀းမ်ား က်င္းပၿပီး ေ႐ႊေမာ္ေဓာကုန္းေတာ္ေပၚတြင္ ဖိနပ္စီးမႈကို ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း အဆိုမ်ား ဆံုးျဖတ္ကာ တုိက္ပဲြဆင္ၾကသည္။ လူထုဆႏၵျပပဲြအစည္းအေ၀းမ်ား၏ သတင္းမ်ားကို သူရိယတြင္ ဓာတ္ပံုမ်ားႏွင့္တကြ ေဖာ္ျပကာ ၀ါဒျဖန္႔ေပးသျဖင့္ စည္းေ၀းပြဲမ်ား အၿမိဳ့ၿမိဳ့တို႔တြင္ ဆက္တုိက္က်င္းပၾကေတာ့ သည္။ အစည္းအေ၀းအႀကိမ္ႀကိမ္ က်င္းပေတာင္းဆိုၾကသျဖင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရက ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ “ဖိနပ္မစီးရ” ဟု တရား၀င္ဆိုင္းဘုတ္မ်ား ဆဲြခ်ိတ္ကာ တားဆီးေစဟု လိုက္ေလ်ာခဲ့ရေတာ့သည္။
ယင္းတုိက္ပဲြသည္ အဂၤလိပ္အစုိးရအေပၚ ျမန္မာလူထုက ပထမဆံုး အႏိုင္ရရွိလိုက္သည့္ ေအာင္ပဲြ ျဖစ္၏။ ကာရန္တဆက္၊ စုတ္တခ်က္ႏွင့္ တုိက္ခဲ့ေသာ ထိုတိုက္ပဲြမွ စတင္ကာ သတင္းစာတို႔၏ ၾသဇာႏွင့္ လူထုႀကီး၏ အင္အားႀကီးမားပံုကို ျမန္မာမ်ားတို႔ နားလည္သိရွိကာ ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ၾကရာမွ လြတ္လပ္ေရး တုိက္ပဲြမ်ားကို အစဥ္တဆက္ ဆင္ႏႊဲျဖစ္ခဲ့ၾကေလသည္။
လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ အခြင့္အေရးေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားမွာ ႏုိင္ငံေရးေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားဆီသို႔ ပစ္မွတ္ေျပာင္းခဲ့ၾကေလသည္။ မိမိတို႔ ၾကမၼာ မိမိတို႔ ဖန္တီးခြင့္ကို ျပည္သူတို႔က ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ ျပည္သူတို႔က ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ေသာ ကိုုယ္စားလွယ္မ်ား အုပ္စိုးခြင့္ကို ေတာင္းၾကသည္။ အဂၤလိပ္တို႔က ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို စတင္အုတ္ျမစ္ခ်ေပးေစကာမူ လူထုသို႔ အာဏာလႊဲေပးေရးလုပ္ငန္းတြင္ မ်ားစြာ ေႏွးေကြးလွသည္။ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံက အတုိင္ပင္ခံေကာင္စီလူႀကီး (၉)ဦးပါေသာ အဖဲြ႔ကို ၁၈၉၂ ခုမွာ စတင္ဖဲြ႔ခဲ့ရာ တြင္ လူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္း မျပဳရဘဲ အဂၤလိပ္၊ အိႏၵိယႏွင့္ ျမန္မာမ်ားမွ ေခါင္းေခါက္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ ခန္႔ထားသည္။ ၁၉၁၅ ခုတြင္ ယင္းအဖဲြ႔ကို (၁၅)ဦးအထိ တိုးခ်ဲ႕ ခဲ့သည္။
ေကာင္စီအဖဲြ႔၀င္မ်ားကို (၁၅) ဦးအထိ တိုးခ်ဲ႕ သည့္အခါ၌ (၁၃) ဦးတို႔ကို ဘုရင္ခံက မိမိစိတ္ႀကိဳက္ ခန္႔ထားကာ အဂၤလိပ္ (၂)ဦးကိုမူ ဥေရာပကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းက ေရြးခ်ယ္ေစဟု သီးျခားအခြင့္အေရးေပး သည္။ ပထမဦးဆံုးေပးေသာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခြင့္ကို အဂၤလိပ္မ်ားကိုသာ ခဲြျခားေပးအပ္ေသာ စနစ္မွ စတင္ၿပီး သတင္းစာမ်ားက ေ၀ဖန္ေရးသားၾကသျဖင့္ ျမန္မာမ်ား ကိုယ္စားလွယ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ပိုင္ခြင့္ကို ႏုိင္ငံေရး အဖြ႔ဲအစည္းအေ၀းမ်ားမွ ေတာင္းဆိုၾကျပန္ေတာ့သည္။
မ်က္စိပြင့္လာေသာ ျမန္မာလူထု၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို အဂၤလိပ္တို႔က တစတစ လိုက္ေလ်ာၾကရ ေပသည္။ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္တြင္ လူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္သူ (၇၉) ဦးပါ၀င္ၿပီး အစိုးရခန္႔ (၂၄)ဦးပါ၀င္ေသာ ပါလီမန္စနစ္ကို ရရွိခဲ့ေလသည္။ ျမန္မာသတင္းစာမ်ားက မေက်နပ္ႏုိင္ေသးဘဲ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ပါလီမန္စနစ္ကို ေတာင္းဆိုၾကသည္။
ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္သူ အမတ္ (၁၃၂)ဦးကို အေျခခံေသာ ပါလီမန္ကို ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ရရွိခဲ့ ေလသည္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ပီသစျပဳလာေသာ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပခ်ိန္မွ စတင္ၿပီးပါလီမန္အစည္း အေ၀းမ်ား၌ အစိုးရတင္ေျမႇာက္ၾကသည္အထိ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ရေသာ ႀကီးမားေသာ တာ၀န္ရပ္မ်ားကို သတင္းစာ မ်ားက ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကသည္။
သတင္းစာတုိ႔ ေဆာ္ၾသမႈေၾကာင့္ လူထုႀကီးက ႏုိင္ငံေရးကိစၥသည္ မိမိတို႔အေရးကိစၥျဖစ္သည္ ဟု နားလည္လာၾက၏။ ၁၉၂၂ ခုႏွစ္က အမတ္ (၇၉)ဦး ကို ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ရစဥ္က မဲေပးခြင့္ရွိသူ (၆.၉၂) ရာခုိင္ႏႈန္းသာ မဲေပးခဲ့ရာမွ ၁၉၂၅ ခု၊ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္မူ မဲေပးခြင့္ရွိသူ (၁၆.၂၆) ရာခုိင္ႏႈန္းအထိ တိုးတက္ လာခဲ့သည္။
၁၉၃၇ ခုႏွစ္၊ (၉၁)ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္တြင္ အမတ္ (၁၃၂)ဦးတုိ႔ကို ေရြးေကာက္စဥ္က (၅၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေသာ မဲဆႏၵရွင္မ်ားက မဲေပးၾကသည္။
ႏိုင္ငံေရးဒီေရ အတက္ဆံုးမွာ တည္ၿမဲ-သန္႔ရွင္းကဲြၾကေသာ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္၊ ေရြးေကာက္ပဲြျဖစ္၏။ ထိုေရြးပဲြတြင္ (၅၉)ရာခိုင္ႏႈန္း မဲေပးခဲ့ၾကေလရာ ျမန္မာတို႔သည္ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးကို နားလည္သိရွိသုံးစဲြ ေသာ ႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္ကို သက္ေသျပခဲ့သည္။ ထိုေရြးေကာက္ပဲြ၌ စစ္တပ္က ႏုိင္ငံေရးတြင္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈရွိသည္ကို ေထာက္ခံအားေပးေသာ တည္ၿမဲဖဆပလတို႔ (၃၁)ရာခုိင္ႏႈန္းသာ အေရြးခံရၿပီး စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္းသို႔ ၀င္လာသည္ကို ဆန္႔က်င္ေသာ သန္႔ရွင္းဖဆပလတို႔ အဖို႔ (၅၂) ရာခုိင္ႏႈန္း အေရြးခံရကာ ကြန္ျမဴနစ္အႏြယ္ ပမညတတို႔က (၅) ရာခုိင္ႏႈန္းသာ အေရြးခံရသည္ကို ေထာက္႐ႈပါက ျမန္မာလူထုက အာဏာရွင္စနစ္ကို မည္သည့္အသြင္ႏွင့္မွ လက္မခံခဲ့ဘဲ ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္မွာ သိသာ ထင္ရွားေပသည္။
ႏုိင္ငံေရးအဖဲြ႔မ်ား တည္ေထာင္လႈပ္ရွားၾကျခင္းမွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း အဆိုမ်ား၊ ဥပေဒမ်ား စသည္ျဖင့္ မ်ားေျမာင္လွေသာ အေရးကိစၥမ်ားကို သတင္းစာမ်ားက ေ၀ဖန္ေရးသားၾကရာတြင္ အဂၤလိပ္အစိုးရႏွင့္ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ၾကရသည္လည္း ရွိသည္။ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး ေပးသည္ဆိုေစကာမူ ကာကြယ္ေရး၊ ႏုိင္ငံျခားေရး စသည့္ အေရးႀကီးေသာ အမႈကိစၥမ်ားကို ဘုရင္ခံ၏ လက္တြင္သာ ထိန္းသိမ္းထား သည္။ အဂၤလိပ္၏ ကၽြန္ႏုိင္ငံတခုအျဖစ္ကိုမူ အဂၤလိပ္တို႔က လက္လႊတ္ေပးရန္ ဆႏၵမရွိေသာေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးကို ဦးတည္ေသာ သတင္းစာမ်ားကို အဂၤလိပ္အစိုးရက ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္သည္လည္း ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေဘာင္ႀကီးအတြင္းတြင္ ရရွိခဲ့ေသာ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္မွာ အတုိင္းအဆ ႀကီးမားသည္။
ေက်ာင္းသားမဂၢဇင္းတေစာင္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္က ႀကီးမားျပင္းထန္သည့္ လူထုအံုႂကြမႈႀကီးကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္အထိ ကေလာင္သြားထက္ခဲ့၏။
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ထုတ္ေသာ အိုးေ၀မဂၢဇင္းတြင္ တကၠသိုလ္အာဏာပိုင္ မ်ားကို သေရာ္ထားေသာ “ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေနၿပီ” အမည္ရွိသည့္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ထုိစာမူ ေရးသားသူကို သိလိုပါသည္ဟု တကၠသိုလ္ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက သမဂၢမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္းအား ေတာင္းဆိုေလသည္။ ယင္းေဆာင္းပါးကို ေရးသူမွာ ညိဳျမအမည္ရွိ ေက်ာင္းသားေရးသည္ကို ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးႏွင့္ တကြ ေက်ာင္းသားအမ်ားက သိရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ စာေရးဆရာကို မေရးသင့္၊ မေရးအပ္ေသာ စာေပကို ေရးသျဖင့္ အေရးယူအျပစ္ေပးရန္အတြက္ တရား၀င္ ေတာင္းဆိုခဲ့၏။ အယ္ဒီတာက စာနယ္ဇင္းတို႔ က်င့္ထံုးကို ထိန္းသိမ္းကာ ေဆာင္းပါးရွင္ေက်ာင္းသား၏အမည္ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာျခင္း မျပဳႏုိင္ဟု ျငင္းဆိုသည္။
တကၠသိုလ္အာဏာပိုင္မ်ားက အယ္ဒီတာကိုေအာင္ဆန္းကို ေက်ာင္းက ထုတ္လိုက္သည္။ ယင္းသို႔ အေရးယူလိုက္စဥ္တြင္ တကၠသိုလ္အာဏာပိုင္မ်ားကို ေ၀ဖန္ျပစ္တင္ ေဟာေျပာေနသူ သမဂၢဥကၠ႒ ကိုႏုကိုပါ ေက်ာင္းထုတ္ျပန္သျဖင့္ အေထြေထြေက်ာင္းသားသပိတ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာၿပီး အလုပ္သမား၊ လယ္သမားသပိတ္ မ်ားပါ ကူးစက္ခဲ့ကာ ႏုိင္ငံတခုလံုး လႈပ္ရွားခဲ့သည္။ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု အမည္ႏွင့္ ျပည္လံုးကၽြတ္ ပါ၀င္ေသာ ႀကီးမားသည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။
သတင္းစာမ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၏ ၾသဇာက ႀကီးမားသျဖင့္ လူထုလူတန္းစားတိုက္ပြဲမ်ား အစဥ္အဆက္ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့ပါသည္။ တဆူဆူ တပူပူ တိုက္ခိုက္ေနၾကခ်ိန္တြင္ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးမွ စစ္မီးႀကီးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သို႔ ကူးစက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။
ဤေနရာတြင္ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ ဗ်ဴရိုကရက္မ်ား၏ ေျဖာင့္မွန္ေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို မွတ္တမ္းတင္သင့္ေပ၏။ ဆူပူမႈႀကီးမ်ား၏ စနက္တံျဖစ္ေသာ ငရဲေခြးႀကီးလြတ္ေနၿပီဟု အာဏာပိုင္ေက်ာင္းအုပ္ ႀကီးကို သေရာ္စာေဆာင္းပါးေရးသူ ကိုညိဳျမအား အဂၤလန္သို႔ သတင္းစာပညာေတာ္သင္ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ ။

2008-06-09T11:13:00.000-07:00

Shared by Myat Min Han: “I guess I'm the code geek, which type are you?”

Wow, who knew there was so many? :)
So dear readers, which type are you? Let us know in the comments section below!
[Via MUO | Flickr]

Freedom For Burma

2008-06-09T10:55:00.001-07:00

ဒီ ျမင္ကြင္း က်ယ္ သံုးခု .. အေတြး ထဲ မွာ..စု ျပီး ဖြဲ႕တည္ ေန တာ ေတာ့ ၾကာ လွ ျပီ။ ခု ေတာ့..ဧရာ ၀တီ ျမစ္၀ ေဒ သ က.. ရုပ္ပ်က္ ဆင္း ပ်က္ စု ပံု ေန တဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္ ေတြ ကို..မျမင္ ရက္- ျမင္ ရက္ - ျမင္ ေန ရင္း က ကို၊ လြန္ခဲ့ တဲ့ ၄ ႏွစ္ ေလာက္ က..အမွတ္မထင္ ၾကည့္ လိုက္ ဖူး တဲ့.. ဗမာ့ေစာင္း ဆိုတဲ့..သမိုင္း ၀င္ ဂ်ပန္ ရုပ္ ရွင္ ထဲ က၊ ရာ ေထာင္ ခ်ီ တဲ့ အေလာင္း ေတြ အ တြက္၊ ဘ၀ တခု လံုး ကို လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္း ျပစ္ လိုက္ တဲ့..အညၾတ ဂ်ပန္စစ္သား ေလး မစ္ဆူအီ ကို၊ သတိ ရမိ ေတာ့တယ္။

ဒီရုပ္ ရွင္ က..ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အျပီး..စစ္ဆန္႕က်င္ေရး လွဳပ္ရွား မူ ေတြ ..အံုးအံုးၾကြက္ ၾကြက္ ျဖစ္ ေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ.. နံမယ္ၾကီး ဂ်ပန္ ဒါရိုက္တာ ၾကီး အိုင္ခ်ီကာ၀ါ က ဖန္တီး ခဲ့တာ ပါ။..၁၉၅၄ ခုႏွစ္ မွာ အေကာင္းဆံုး နိုင္ငံတကာ ရုပ္ရွင္ ထူးခၽြန္ ဆု ကို ရခဲ့ တယ္။ တေလာ က မွ.. ဂ်ပန္ ဒါရိုက္ တာ ၾကီး အိုင္ခ်ီကာ၀ါ တေယာက္..အသက္ ၉၀ ေက်ာ္ မွာ ေသဆံုး သြား ေတာ့.. ဟစ္တိုင္ အြန္လိုင္း စာေစာင္ မွာ၊ သတင္း ေဆာင္းပါး ေလး အျဖစ္ ေဖာ္ ျပ တာ၊ ေတြ႕လိုက္ မိ တယ္။ ဒါေပမဲ့၊ ဗမာ့ ေစာင္း ရုပ္ရွင္ ကို ေဖာ္ညႊန္း တဲ့ ေနရာ မွာ.. ဗမာ့ ေစာင္း ကို ျမတ္နိုး ခ်စ္ခင္ တဲ့ ဂ်ပန္ စစ္သား ေလး တေယာက္ အေၾကာင္း လို႕၊ ေဖာ္ျပ ထား တာ ဟာ၊ သိပ္ အက်ဥ္း ရံုး လြန္း ျပီး၊ ရုပ္ရွင္ ရဲ႕..အႏွစ္ သာ ရ ကို မေပၚ လြင္ ဘူး ျဖစ္ ေန တယ္။

Shared by Myat Min Han

တကယ္က..ဒီ ဇတ္လမ္း တ ခု လံုး ဟာ၊ ကမၻာ့စစ္ၾကီး ေတြ ရဲ႕ ရူးသြပ္ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ ေကာင္းမူ ေတြ ၾကား ထဲ က.. လူတေယာက္ ခ်င္း စီမွာ ရွိ ေန နိုင္ တဲ့ လူသားစိတ္ ကေလး ကို၊ အနု ပညာ ေျမာက္ ေအာင္ ေဖာ္ ျပ ထား တာပါ။ ဒီ အေခြ ေလး လက္ထဲ ေရာက္ လာ ေတာ့..စိတ္ ေတာင္ မ၀င္စား မိဘူး။ အ ေဒၚ တေယာက္က.. ျဗိတိသွ် ရုပ္သံ မွာ ..Burmese Harp ဆို ျပီး လာ တာ နဲ႕..စိတ္၀င္စား ျပီး..အေခြ နဲ႕ လိုက္ ကူး ထား လိုက္တာ။ သူ ကူးထား တဲ့ ဗီဒီယို တိပ္ ကို..တခါ..ဗီစီဒီ ထပ္ ကူး။ စက္ ထဲ ထိုး ၾကည့္ ေတာ့..လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ က..အျဖဴ အမဲ ရုပ္ရွင္က.. မွံဳ၀ါး လြန္းလို႕..ဆက္ေတာင္ မဖြင့္ ျဖစ္ ေတာ့ တာ။ ေနာက္ေတာ့ မွ..အေဒၚ က..သိပ္ ေကာင္းလြန္း လို႕..ၾကည့္ ျဖစ္ ေအာင္ ၾကည့္ ပါ ဆို တာနဲ႕..ကဲ..ၾကိဳးစားပမ္းစား..ကြန္ျပဴ တာ နဲ႕ အနီးကပ္ ဖြင့္ ၾကည့္ ေတာ့မွ.. အဆင္ ေျပ တယ္။ တကယ္ ၾကည့္ လိုက္ တဲ့ အခါ က် ေတာ့.. ဗမာ ျပည္ ေရ ေျမ ေနာက္ခံ..ဗမာ့ ဂီ တ သီခ်င္း ေတြ..ဗမာ လူမ်ိဳး ဇတ္ပို႕ ဇတ္ ရံ ေတြ နဲ႕..မယံု နိုင္ စရာ ေကာင္း ေလာက္ ေအာင္..စြဲ ေဆာင္ မူ ရွိ လြန္း လို႕..၂ ခါ တိ တိ ထပ္ ၾကည့္ ရ တဲ့ အထိ ပါ။

Shared by Myat Min Han

ဒီ ျမင္ကြင္း က်ယ္ သံုးခု .. အေတြး ထဲ မွာ..စု ျပီး ဖြဲ႕တည္ ေန တာ ေတာ့ ၾကာ လွ ျပီ။ ခု ေတာ့..ဧရာ ၀တီ ျမစ္၀ ေဒ သ က.. ရုပ္ပ်က္ ဆင္း ပ်က္ စု ပံု ေန တဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္ ေတြ ကို..မျမင္ ရက္- ျမင္ ရက္ - ျမင္ ေန ရင္း က ကို၊ လြန္ခဲ့ တဲ့ ၄ ႏွစ္ ေလာက္ က..အမွတ္မထင္ ၾကည့္ လိုက္ ဖူး တဲ့.. ဗမာ့ေစာင္း ဆိုတဲ့..သမိုင္း ၀င္ ဂ်ပန္ ရုပ္ ရွင္ ထဲ က၊ ရာ ေထာင္ ခ်ီ တဲ့ အေလာင္း ေတြ အ တြက္၊ ဘ၀ တခု လံုး ကို လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္း ျပစ္ လိုက္ တဲ့..အညၾတ ဂ်ပန္စစ္သား ေလး မစ္ဆူအီ ကို၊ သတိ ရမိ ေတာ့တယ္။

ဒီရုပ္ ရွင္ က..ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အျပီး..စစ္ဆန္႕က်င္ေရး လွဳပ္ရွား မူ ေတြ ..အံုးအံုးၾကြက္ ၾကြက္ ျဖစ္ ေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ.. နံမယ္ၾကီး ဂ်ပန္ ဒါရိုက္တာ ၾကီး အိုင္ခ်ီကာ၀ါ က ဖန္တီး ခဲ့တာ ပါ။..၁၉၅၄ ခုႏွစ္ မွာ အေကာင္းဆံုး နိုင္ငံတကာ ရုပ္ရွင္ ထူးခၽြန္ ဆု ကို ရခဲ့ တယ္။ တေလာ က မွ.. ဂ်ပန္ ဒါရိုက္ တာ ၾကီး အိုင္ခ်ီကာ၀ါ တေယာက္..အသက္ ၉၀ ေက်ာ္ မွာ ေသဆံုး သြား ေတာ့.. ဟစ္တိုင္ အြန္လိုင္း စာေစာင္ မွာ၊ သတင္း ေဆာင္းပါး ေလး အျဖစ္ ေဖာ္ ျပ တာ၊ ေတြ႕လိုက္ မိ တယ္။ ဒါေပမဲ့၊ ဗမာ့ ေစာင္း ရုပ္ရွင္ ကို ေဖာ္ညႊန္း တဲ့ ေနရာ မွာ.. ဗမာ့ ေစာင္း ကို ျမတ္နိုး ခ်စ္ခင္ တဲ့ ဂ်ပန္ စစ္သား ေလး တေယာက္ အေၾကာင္း လို႕၊ ေဖာ္ျပ ထား တာ ဟာ၊ သိပ္ အက်ဥ္း ရံုး လြန္း ျပီး၊ ရုပ္ရွင္ ရဲ႕..အႏွစ္ သာ ရ ကို မေပၚ လြင္ ဘူး ျဖစ္ ေန တယ္။
တကယ္က..ဒီ ဇတ္လမ္း တ ခု လံုး ဟာ၊ ကမၻာ့စစ္ၾကီး ေတြ ရဲ႕ ရူးသြပ္ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ ေကာင္းမူ ေတြ ၾကား ထဲ က.. လူတေယာက္ ခ်င္း စီမွာ ရွိ ေန နိုင္ တဲ့ လူသားစိတ္ ကေလး ကို၊ အနု ပညာ ေျမာက္ ေအာင္ ေဖာ္ ျပ ထား တာပါ။ ဒီ အေခြ ေလး လက္ထဲ ေရာက္ လာ ေတာ့..စိတ္ ေတာင္ မ၀င္စား မိဘူး။ အ ေဒၚ တေယာက္က.. ျဗိတိသွ် ရုပ္သံ မွာ ..Burmese Harp ဆို ျပီး လာ တာ နဲ႕..စိတ္၀င္စား ျပီး..အေခြ နဲ႕ လိုက္ ကူး ထား လိုက္တာ။ သူ ကူးထား တဲ့ ဗီဒီယို တိပ္ ကို..တခါ..ဗီစီဒီ ထပ္ ကူး။ စက္ ထဲ ထိုး ၾကည့္ ေတာ့..လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ က..အျဖဴ အမဲ ရုပ္ရွင္က.. မွံဳ၀ါး လြန္းလို႕..ဆက္ေတာင္ မဖြင့္ ျဖစ္ ေတာ့ တာ။ ေနာက္ေတာ့ မွ..အေဒၚ က..သိပ္ ေကာင္းလြန္း လို႕..ၾကည့္ ျဖစ္ ေအာင္ ၾကည့္ ပါ ဆို တာနဲ႕..ကဲ..ၾကိဳးစားပမ္းစား..ကြန္ျပဴ တာ နဲ႕ အနီးကပ္ ဖြင့္ ၾကည့္ ေတာ့မွ.. အဆင္ ေျပ တယ္။ တကယ္ ၾကည့္ လိုက္ တဲ့ အခါ က် ေတာ့.. ဗမာ ျပည္ ေရ ေျမ ေနာက္ခံ..ဗမာ့ ဂီ တ သီခ်င္း ေတြ..ဗမာ လူမ်ိဳး ဇတ္ပို႕ ဇတ္ ရံ ေတြ နဲ႕..မယံု နိုင္ စရာ ေကာင္း ေလာက္ ေအာင္..စြဲ ေဆာင္ မူ ရွိ လြန္း လို႕..၂ ခါ တိ တိ ထပ္ ၾကည့္ ရ တဲ့ အထိ ပါ။

( ဇတ္၀င္ ခန္း တခု )
ငွါး ၾကည့္ ရွာၾကည့္ ဖို႕ မလြယ္ တဲ့ အတူ ေတာ့..ဇတ္လမ္း စဆံုး ပဲ ေျပာ လိုက္ေတာ့ မယ္ ေနာ္-

ဗမာ့ ေစာင္း

ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း က..ဗမာ ျပည္ မွာ တာ၀န္ က် တဲ့.. ေဖ်ာ္ေျဖ ေရး တပ္ခြဲ ေလး တခု မွာ..ေၾကာရိုး တည္ ထား တာပါ။ ထံုးစံ အတိုင္း..ဒီတပ္ ခြဲက.. ဂ်ပန္ တပ္သား ေတြ..စိတ္ဓါတ္ မက် ရ ေအာင္.. စစ္သီခ်င္း ေတြ အမ်ိဳး မ်ိဳး နဲ႕ တာ၀န္ ယူ ေဖ်ာ္ေျဖ ရတယ္။ တပ္ မွဴးကိုယ္ တိုင္ က.. ဂ်ပန္ ျပည္မွာ..သံစံု တီး ၀ိုင္း ေခါင္းေဆာင္ ကေန..စစ္ထဲကို ဆင့္ ေခၚ ပါ လာ သူ။ အဲဒီ အထဲက.. တပ္သား ေလး မစ္ဆူ အီ ဆို တာကလည္း..နဂို ထဲက..ဂီ တ ပါရမီ ထက္သန္ သူ ဆုိေတာ့.. သူတို႕ တပ္စခန္း ခ် ရာ ေက်း ရြာ သား ေတြ နဲ႕..ရင္းႏွီး ခင္ မင္ ရင္း..ဗမာ ေစာင္း ကို ..ခံုခံု မင္ မင္ တီးခတ္ လာ ခဲ့ တယ္။ ဒီ ေန ရာ မွာ..ဆရာ တင္ မိုး ေျပာ ျပတဲ့.. သူငယ္ စဥ္က.. ရြာမွာ..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ နဲ႕..ခင္မင္..ျပီး..တေယာ ထိုး ေလ့ ရွိ ၾက တယ္ ဆို တာ ေလး ကို ေတာင္..သတိ ရ မိ ေတာ့တယ္။

ဂ်ပန္ ေတြ စစ္ရွံဳး ျပီး ..ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ ၾကီး ျပီး သြား ခဲ့ ေပမဲ့.. က်ဲ ျပန္႕ ေနတဲ့..အဆက္အသြယ္ မရ တဲ့..တပ္စု အေတာ္ မ်ား မ်ား ကေတာ့..ဒီ သတင္း ကို မသိ ၾက ဘူး ။ ဒီ အထဲ မွာ..မစ္ဆူအီ တို႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရး တပ္ ခြဲ ေလး လည္း ပါ တာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့..အလြယ္ တကူ ပဲ..အဂၤလိပ္ ( မဟာ မိတ္) ေတြ ဆီ လက္နက္ ခ် ျပီး.. စစ္စခန္း တခု မွာ..သံု႕ပန္း အျဖစ္..ဂ်ပန္ ျပန္ဖို႕ ေစာင့္ ေန တဲ့ အခ်ိန္... ေတာင္ကုန္း ၾကီး တခု ေပၚ မွာ တပ္ စြဲ ျပီး..ခံ ပစ္ ေန တဲ့.. ဂ်ပန္ တပ္ စိတ္ တခု ကို.. လက္နက္ ခ် ဖို႕..သြား ေျပာ ဖို႕.. တာ၀န္ ေပး တဲ့ အခါ..မစ္ဆူ အီ ကပဲ..တာ၀န္ ယူ လိုက္ တယ္။

သူ ေတာင္ကုန္း ၾကီး ေပၚ ကို တက္ လာ ျပီး..စစ္ ရွံဳး ေနပီ ျဖစ္ ေၾကာင္း..လက္နက္ခ် ဖို႕ ေျပာ တဲ့ အခါ.. အေပၚမွာ ရိွေန တဲ့..တပ္စု ၾကီး က ..လံုး ၀ လက္မ ခံ ပါဘူး။ ခက္ တာက..သူ႕မွာ..မိနစ္ ၃၀ ပဲ အခ်ိန္ ရ တယ္။ ဒီဖက္ မွာ လည္း..ဘယ္လို မွ ညိွ လို႕ မရ။ သူ- ဒီလူ ေတြကို အဓိပၸါယ္ မဲ့ မေသ ေစ ခ်င္ ဘူး။ ေနာက္ဆံုး..အဂၤလိပ္ ေတြ ကို၊ သူ႕ကို အခ်ိန္ ထပ္ေပး ဖို႕..အခ်က္ ျပ တာကို..အထင္ လြဲ ျပီး..၀ိုင္း၀န္း ရိုက္ႏွက္ ၾက လို႕..သူ လည္း..ဂူ ထဲ မွာ ေမ့ေမ်ာ ေန တုန္း.. အခ်ိန္ ေစ့လို႕..ဒီေတာင္ကုန္း ၾကီး ကို မိုင္း ခြဲ ျဖိဳ ခြင္း ခံ လိုက္ ရ ပါေတာ့တယ္။ သူ သတိ ရ လာ ေတာ့.. ပ်ံ႕က်ဲ ေန တဲ့ အေလာင္း ေတြ။ သူ စခန္း ကို ျပန္ မသြား ေတာ့ဘူး။ နီးရာ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း တခု မွာ..သဃၤန္း ၀တ္ အကူ အညီ ေတာင္း ျပီး .. သူ ေလွ်ာက္ သြား ၾကည့္ တယ္။ ေန ရာ တိုင္း မွာ.. .စစ္ရွံဳးျခင္း ..ဆုတ္ခြါ ျခင္းေတြ.. ေရာဂါ ေတြ .. အေလာင္း ေတြ.. ပင္ လယ္ ကမ္းစပ္ ေတြ မွာ လည္း..လွိုႈင္း ပုတ္ လို႕..အပံု လိုက္..အထပ္ လိုက္..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ..အိမ္မျပန္ နိုင္ ၾက ေတာ့ဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..သူ႕ႏွလံုး သား ကို ေစ့ ေဆာ္ ေန တာက..ဒီ ခႏၶာ ကိုယ္ ေတြ မွာ.. မိသားစု ေတြ..ဘ၀ ေတြ.. ဂုဏ္သိကၡာ ေတြ ရွိ ခဲ့ တယ္။ ဒီ လူေတြ ကို.. ဂုဏ္ သိကၡာ ရွိ ရွိ ျမဳပ္ ႏွံ သျဂဳိဟ္ ေပး ရမယ္... ဗုဒၶ ဘာသာ အရ.. ဘ၀ ကူး ေကာင္း ေအာင္.. သရဏ ဂံု တင္ ေပး ရမယ္.. ဆို တဲ့ အသိ ပဲ။ တကယ္ ကို..သူ လုပ္ ခဲ့တယ္။ တေယာက္ တည္း.. ေပါက္တူး တလက္ နဲ႕..အေလာင္း ေတြ ျမဳပ္ တယ္။ တေန ရာ ျပီး တေန ရာ လိုက္ရွာ တယ္။

အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..မစ္ဆူ အီ ေသပီ လို႕..ထင္ထား ၾက တဲ့...သံု႕ပန္းစခန္း ထဲ က..ဂ်ပန္ ေတြ ဆီ ကို... မစ္ဆူ အီ နဲ႕တူ တဲ့..ဘုန္းၾကီး တေယာက္ ရဲ႕ သတင္း က.. ေဒသခံ..ေစ်း သည္ ေတြ ဆီ က တဆင့္ ေရာက္ လာခဲ့တယ္။ တပ္ရင္း မွဴး က.. ၾကက္ တူ ေရြး ေလး တေကာင္ကို.. ` မစ္ဆူအီ..ငါတို႕နဲ႕အတူ ဂ်ပန္ ျပန္ရ ေအာင္..´ လို႕ သင္ေပး ျပီး.. အဲဒီ ဘုန္း ၾကီး ဆီ ကို ေရာက္ ေအာင္ ..ေစ်း သည္ ေတြ က တဆင့္ ပို႕လိုက္ တယ္။ ဒီ ရုပ္ရွင္ ရဲ႕..အထြတ္ အထိပ္..ရင္ကို ဖမ္းဆုပ္ နိုင္ တဲ့ အခန္း ေလး ကေတာ့.. မစ္ဆူ အီ က..သူ႕ရဲေဘာ္ ေတြ ရွိရာ..သံု႕ပန္းစခန္း နား ကို ေရာက္ လာပီး..မလွမ္းမကမ္း မွာ ရပ္ ျပီး..သူတီးေန က်..ေစာင္း ေလး ကို တီး ျပ ရင္း.. သူ- မစ္ဆူအီ ျဖစ္ေၾကာင္း လာ ျပ တဲ့ အခန္း ေလးပါ။ သံဆူး ၾကိဳး ေတြ ေနာက္ က..ရဲေဘာ္ ေတြ က.. ျပံဳ တိုး ျပီး ၾကည့္ၾက။ ေအာ္တဲ့ သူ က..ေအာ္ ၾက.. ငိုတဲ့သူ က..ငိုၾက။ ၾကက္တူ ေရြး ေလး ကလည္း..
` မစ္ဆူအီ..ငါတို႕နဲ႕အတူ ဂ်ပန္ ျပန္ရ ေအာင္..´ လို႕..ထပ္ ကာ ထပ္ ကာ ေအာ္ လို႕။ မစ္ဆူ အီ ကေတာ့..စကား တခြန္း မွ မေျပာပဲ..ၾကက္တူ ေရြး ေလး ကို ပခံုးေပၚ တင္ ျပီး..ေစာင္း ကိုသာ..တြင္ တြင္ တီး ေန ခဲ့တယ္။ တကယ္ပဲ..မစ္ ဆူ အီ တေယာက္..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ ကို..သရဏ ဂုဏ္ တင္ သျဂိဳ ၤဟ္ ဖို႕.. ဗမာ ျပည္ မွာ..က်န္ ေန ရစ္ ခဲ့ ပါ ေတာ့ တယ္။

(၁၉၈၅ ခု မွာ..ေရာင္စံုဖလင္ ႏွင့္ ျပန္ ရိုက္ ေသာ..ဗမာ့ေစာင္း မွ..ဇတ္ ၀င္ ခန္း)
အိုင္၀ိုဂ်ီးမား ကၽြန္းမွ ေပးစာ မ်ား

ဗမာ့ ေစာင္း လို ပဲ.. စစ္ နဲ႕ လူသား ဆန္ မူ ေတြ ကို အလွပ ဆံုး ရက္ ျခယ္ ထား တဲ့..ဂ်ပန္ ကား တကား ကို..ပီးခဲ့တဲ့ လက ပဲ..ၾကည့္ ျဖစ္ လိုက္ ျပန္ တယ္။ ေဟာလိ၀ုဒ္ နံမယ္ေက်ာ္ Clints Eastwood ရိုက္ တာ ျဖစ္ ျပီး.. ေအာ္စကာ ဇကာတင္ ခံ ရတဲ့..နံမယ္ ေက်ာ္..အဆင့္မီ ကား ေကာင္း တခုပါ။ တကားလံုး ဂ်ပန္ စကား ေျပာ ျဖစ္ ျပီး..မင္းသားက..the last samurai ထဲက.. ၀ါတာနာဘီ ပါ။ ဒါေပမဲ့..တကယ့္ ဇတ္ ေကာင္ ကေတာ့..မုန္႕ဖုတ္သမားေလး ကေနပီး..စစ္ထဲ ဆင့္ ေခၚ ပါလာတဲ့..တပ္သားေလး..ဆိုဂီ ကပဲ..တကားလံုး ရဲ႕ အႏွစ္သာ ရ ကို ေထာက္ျပ သြား ခဲ့ တယ္။

အိုင္၀ိုဂ်ီးမား ဆို တာ.. ဂ်ပန္ ေရ ပိုင္ နက္ ထဲမွာ..ထိုး ထြက္ ေနတဲ့..မီးသင့္ေက်ာက္ ေတာင္ ပူစာ ကၽြန္း ေလး တခု။ ဒီကၽြန္း ေပၚ မွာ..အေမရိ ကန္ ေတြ ကို ခုခံ ဖို႕..ဂ်ပန္ တပ္စု တစု ျပင္ ဆင္ ေန ၾက ရတယ္။ သူတို႕ ေတြ ဒီကၽြန္း ေလး မွာ ပိတ္မိ ျပီး..ေသ ၾက ရ ေတာ့ မယ္ ဆို တာ..ကို လည္း.. အားလံုး လို လို က..သိ နား လည္ ေန ၾက တယ္။ ရိကၡာ ျပတ္လပ္ အားအင္ ခ်ိ နဲ႕ ေနတဲ့..စစ္သား တစု...ကမ္းစပ္ မွာ..ကတုပ္က်င္း တူး ေန ၾက တုန္း.. ေမာပန္းလြန္း တဲ့ ဆိုဂီ က.. ` အေမရိကန္ က..နိုင္မွာပဲ ေလ. ငါတို႕ ဒီကတုပ္ က်င္း ေတြ ကို ဘာ အတြက္ တူး ေန ရ တာ ပါ လိမ့္ ကြာ..ဒီ ကၽြန္း ကို..ေပး လိုက္ ျပီးေရာ ကြာ..´ လို႕အခ်င္း ခ်င္း ညီးညဴ လိုက္ မိ တာကို..သူ႕တပ္ ဗိုလ္ ၾကားသြား လို႕..အေသ ေဆာ္ ေတာ့မဲ့ အခ်ိန္မွာ ပဲ.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကီး..ကူရီ ဘာရာ ရွီ ( ၀ါတာနာဘီ) ေရာက္ လာ ျပီး..ကယ္လိုက္ တာနဲ႕.. ဇတ္လမ္း ေလး ကို ဖြင့္ ထား ပါတယ္။ တကယ္ ေတာ့..ဆိုဂီ ရဲ႕ ရိုးသားတဲ့ အေလ်ာ့ေပး စိတ္ဓါတ္ က.. ဘာ တာ၀န္ မွ မယူ..ဘာအကူအညီ မွ မေပး နိင္ ပဲ..အသက္ ေပါင္း မ်ားစြာ ကို..ဒီကၽြန္းေလး ေပၚ မွာ အေသ ခံ ခိုင္း တဲ့.. ဂ်ပန္ေတာ္၀င္ ေသနာပတိခ်ဳပ္ ၾကီး ရဲ႕ အမိန္႕ ထက္ ..အမ်ား ၾကီး အျပစ္ ကင္း တယ္ လို႕ ထင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ အေၾကာင္း သိတဲ့..အေမရိကန္ ျပန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကီး..ကူရီ ဘာရာရွီ ရဲ႕..တာ၀န္ယူ တတ္မူ..လူသား ဆန္ မူ...လူ႕အသက္ ေတြ ကို အေလး ထား မူ.. ဒီ ခံစစ္ အေပၚ မွာ..ပက တိ အတိုင္ း သံုးသပ္ နိင္မူ.. ကို လည္း.. ဂ်ပန္ တို႕ရဲ႕ ဘူရွီဒို စိတ္ဓါတ္ ( အရွံဳးမေပး..ကိုယ္တိုင္ အဆံုးစီရင္ မူ) နဲ႕.. ေရာယွက္ ျပီး ျပသြား တာ ဟာ ..တကယ္ အေတြး ပြား စရာ ေကာင္းလွ ပါ တယ္။

ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ အိုလံပစ္ ပြဲ မွာ ျပိဳင္ ခဲ့ဖူး တဲ့..ျမင္း ခုန္ ခ်န္ပီ ယံ တပ္ မွဴး နာရွီ က လည္း..ဒဏ္ရာ အျပင္း အထန္ နဲ႕မိ လိုက္ တဲ့..အေမရိ ကန္ စစ္သား ကို.. ရွားပါး တဲ့ ၾကား ထဲက ပဲ..ရွိတဲ့ ေမာ္ဖင္း ေလး ထိုး ေပး ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ ဆံုး အေမ ရိကန္ စစ္သား ေသ သြား ေတာ့..အိတ္ ထဲ က..ထြက္ လာ တဲ့.. သူ႕အေမ ရဲ႕ စာ ေလး က ပဲ.. ဒီ အျဖစ္ အပ်က္ ေလး ကို အဓိပၸါယ္ ျဖည့္ လိုက္ တယ္ ။

"Come home safe... do the right thing because it is right ..." တဲ့။

ဒီကၽြန္း ေပၚ ကို..အျပစ္ နဲ႕ ေရာက္ လာ တဲ့.. တဘား က်..စစ္ဗိုလ္ ေလး ရွီမီဇူ ရဲ႕ အျဖစ္ ကလည္း..စိတ္၀င္ စား စရာ ေကာင္း တယ္။ သူ႕ကို ကင္ေပ တိုင္ ( ေထာက္လွမ္းေရး ) က.. ေမြး ထား ေပ မဲ့.. တရက္ မွာ.. သူ႕ဆရာ နဲ႕ အတူ ျမိဳ႕ထဲ ပတၱေရာင္ လွည့္ တုန္း...နိုင္ငံ ေတာ္ အလံ မလႊင့္ လို႕ ဆို ျပီး.. အိမ္ တအိမ္ ကို ျပသာနာ ရွာ တယ္။ အိမ္ ရွင္ မ ခမ်ာ..လင္က..စစ္ ထြက္ ေနေတာ့..ကေလး ငယ္ ေလး ၂ ေယာက္ နဲ႕..မအား လို႕ျဖစ္ ေၾကာင္း..ေတာင္းပန္ ေန တုန္း..ေမြး ထား တဲ့ ေခြး က..ထုိး ေဟာင္။ ကင္ေပ တိုင္ အရာ ရွိ မွာ..လူ ကိုသာ အနိုင္ က်င့္ လို႕ ေကာင္း ေပမဲ့..ေခြး ေဟာင္ ေတာ့ ရွက္ ရွာ ျပီး..အတူပါ လာတဲ့.. ရွီမီဇူ ကို..ေခြး သတ္ ခိုင္း ပါ ေတာ့တယ္။ ဒီ ေခြး ေလး ကိုပဲ..လံုျခံဳ ေရး အတြက္ အားကိုး ေန ရတဲ့ သားအမိ ရဲ႕ ငို ရွိဳက္ ေတာင္းပန္ သံ ေတြ ၾကား မွာ.. ရွီမီဇူ တေယာက္.. ေသနတ္ ကို မိုး ေပၚ ေထာင္ ေဖာက္ ျပ ျပီး.. သူ႕ဆရာ ဆီ ျပန္ အထြက္ အလာ... လမ္း တ၀က္ ေရာက္ မွ..ေခြး ေဟာင္ သံ ျပန္ ၾကား ျပီး.. ရာထူး ခ် ..ေရွ႕ တန္း ပို႕ ခံ ခဲ့ ရ ပံု ေလး က.. ရီ စရာ ေကာင္း သ လို လို..ေမာ စရာ ေကာင္း သလို လို..။

ဂ်ပန္ စစ္ျပန္ ၾကီး မ်ား

အရက္ စက္ ဆံုး အျဖစ္ အပ်က္ ေတြ ထဲ မွာ..ဂ်ပန္ မ်ား တရုတ္ နန္က်င္း ျမိဳ႕ ကို သိမ္း ပိုက္ ခဲ့ တဲ့ အျဖစ္ ၾကီး လည္း တခု ပါ ခဲ့ ဖူးတယ္။ ဘယ္ ေလာက္ ထိ ေတာင္ ရက္စက္ ခဲ့ လည္း ဆို ရင္.. ဒီ အေၾကာင္း ေတြ ကို..ဒီ ဖက္ ေခတ္ ေရာက္ မွ.. သုေတ သန လုပ္..စာအုပ္ ထုပ္ ခဲ့ဘူး တဲ့.. အေမရိကန္ ဖြား..တရုတ္ လူမ်ိဳး.သမိုင္း ပညာ ရွင္ အမ်ိဳး သမီး ဟာ..ဒီ စာအုပ္ လည္း ထုပ္ ျပီး..နံမယ္ လည္း ၾကီး.. မိသား စု နဲ႕ ေပ်ာ္ ရႊင္ ေန တဲ့ ၾကား ထဲ က.. တရက္ မွာ..ကိုယ့္ကို ကိုယ္ အဆံုး စီရင္ သြား ခဲ့ ဖူး ပါ သတဲ့။

တေလာ ကပဲ.. ဂ်ပန္ အမ်ိဳး သမီး တေယာက္က.. နန္က်င္း ျပန္ ဂ်ပန္ စစ္ သား ၾကီး ေတြ ကို..လိုက္ လံ ရွာ ေဖြ ေမးျမန္း ထား တဲ့..documentary တခု တီဗီ မွာ ၾကည့္ လိုက္ ရတယ္။ ဒီ အမ်ိဳး သမီး က..ေတာ္ ေတာ္ ေမး တတ္ တယ္ လို႕.. ေျပာ ရမယ္။ ဟိုက..၉၀ ေက်ာ္ အဖိုး ၾကီး ေတြ ခမ်ာ ေတာ့..သူ ေမး တဲ့ လမ္း ေၾကာင္း အတိုင္း တဲ့ တဲ့ ၀င္ တာပဲ။ ဥပမာ- `အင္း..အဲဒီ တုန္း က.. ကေလး ေတြ မိန္း မ ေတြ ကို လည္း ..သတ္ ရ တာပဲ ေနာ္...´ လို႕ အသာေလး ေထာက္ လိုက္ ရင္.. `အာ..ဟုတ္တယ္.. အကုန္ သတ္ ရ တယ္ ´ လို႕.. ေသခ်ာ ကို ေျဖ ေတာ့တာပဲ။ ` အဲ.. မိန္းကေလး ေတြ ကို မုဒိန္း က်င့္ ၾက ေတာ့..စစ္သား ေတြ အကုန္ ပါ တာပဲလား ´ဆို ရင္ လည္း....`ေအာ္..ပါ တာေပါ့ ..´ ဆို ျပီး..သူ႕ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြ ေတာင္ ေျပာ ေန ေသး။

တေန ရာ မွာ ၾကည့္ ေနရင္း..တီဗီ ျမင္ကြင္း ထဲ..ရုတ္ တရက္ အဘြား ၾကီး တေယာက္ ၀င္ လာ တယ္။ အဘိုးၾကီး ရဲ႕ မိန္း မ ျဖစ္ မယ္ ထင္ တယ္..။ ေမး ေနတာ ကလည္း..သူတို႕ အိမ္ သြားေမး ေန တာေလ..။ ေနာက္ ေဖး ခန္း က..နား ေထာင္ ေန ရင္း..မေန နိုင္ ပဲ ၀င္ လာ ျပီး..
` သူ႕ကို မေမး နဲ႕ေတာ့..အသက္ ၾကီး ျပီ..ေမ့ကုန္ျပီ..´
လို႕..အမ်ိဳးသမီး ကို ခပ္ တည္ တည္ နဲ႕ ေဟာက္လႊတ္ ပါ ေတာ့တယ္။ ေအာ္- အဘြား ၾကီး က..အဘိုး ၾကီး ထက္ ေတာ္ ေတာ္ ပါးနပ္ တာပဲ လို႕ ေတြး ရင္း.. ျပံဳး ေတာင္ ျပံဳး မိတယ္။

ဒီ စစ္သား ၾကီး ေတြ က် ေတာ့ လည္း ..တကယ့္ကို..စိတ္ ၾကမ္း ကိုယ္ ၾကမ္း..စစ္ ၾကီးကို ပီပီ သသ ရုပ္ ဆိုး အက်ည္း တန္ ေစခဲ့ တဲ့..စစ္သား ပီပီ သသ ၾကီး ေတြ ပါ လား လို႕..ေတြး ေန မိ ေတာ့ တယ္။

( ဇတ္၀င္ ခန္း တခု )
ငွါး ၾကည့္ ရွာၾကည့္ ဖို႕ မလြယ္ တဲ့ အတူ ေတာ့..ဇတ္လမ္း စဆံုး ပဲ ေျပာ လိုက္ေတာ့ မယ္ ေနာ္-

ဗမာ့ ေစာင္း

ဒုတိယ ကမၻာစစ္ အတြင္း က..ဗမာ ျပည္ မွာ တာ၀န္ က် တဲ့.. ေဖ်ာ္ေျဖ ေရး တပ္ခြဲ ေလး တခု မွာ..ေၾကာရိုး တည္ ထား တာပါ။ ထံုးစံ အတိုင္း..ဒီတပ္ ခြဲက.. ဂ်ပန္ တပ္သား ေတြ..စိတ္ဓါတ္ မက် ရ ေအာင္.. စစ္သီခ်င္း ေတြ အမ်ိဳး မ်ိဳး နဲ႕ တာ၀န္ ယူ ေဖ်ာ္ေျဖ ရတယ္။ တပ္ မွဴးကိုယ္ တိုင္ က.. ဂ်ပန္ ျပည္မွာ..သံစံု တီး ၀ိုင္း ေခါင္းေဆာင္ ကေန..စစ္ထဲကို ဆင့္ ေခၚ ပါ လာ သူ။ အဲဒီ အထဲက.. တပ္သား ေလး မစ္ဆူ အီ ဆို တာကလည္း..နဂို ထဲက..ဂီ တ ပါရမီ ထက္သန္ သူ ဆုိေတာ့.. သူတို႕ တပ္စခန္း ခ် ရာ ေက်း ရြာ သား ေတြ နဲ႕..ရင္းႏွီး ခင္ မင္ ရင္း..ဗမာ ေစာင္း ကို ..ခံုခံု မင္ မင္ တီးခတ္ လာ ခဲ့ တယ္။ ဒီ ေန ရာ မွာ..ဆရာ တင္ မိုး ေျပာ ျပတဲ့.. သူငယ္ စဥ္က.. ရြာမွာ..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ နဲ႕..ခင္မင္..ျပီး..တေယာ ထိုး ေလ့ ရွိ ၾက တယ္ ဆို တာ ေလး ကို ေတာင္..သတိ ရ မိ ေတာ့တယ္။

ဂ်ပန္ ေတြ စစ္ရွံဳး ျပီး ..ဒုတိယ ကမၻာ စစ္ ၾကီး ျပီး သြား ခဲ့ ေပမဲ့.. က်ဲ ျပန္႕ ေနတဲ့..အဆက္အသြယ္ မရ တဲ့..တပ္စု အေတာ္ မ်ား မ်ား ကေတာ့..ဒီ သတင္း ကို မသိ ၾက ဘူး ။ ဒီ အထဲ မွာ..မစ္ဆူအီ တို႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရး တပ္ ခြဲ ေလး လည္း ပါ တာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့..အလြယ္ တကူ ပဲ..အဂၤလိပ္ ( မဟာ မိတ္) ေတြ ဆီ လက္နက္ ခ် ျပီး.. စစ္စခန္း တခု မွာ..သံု႕ပန္း အျဖစ္..ဂ်ပန္ ျပန္ဖို႕ ေစာင့္ ေန တဲ့ အခ်ိန္... ေတာင္ကုန္း ၾကီး တခု ေပၚ မွာ တပ္ စြဲ ျပီး..ခံ ပစ္ ေန တဲ့.. ဂ်ပန္ တပ္ စိတ္ တခု ကို.. လက္နက္ ခ် ဖို႕..သြား ေျပာ ဖို႕.. တာ၀န္ ေပး တဲ့ အခါ..မစ္ဆူ အီ ကပဲ..တာ၀န္ ယူ လိုက္ တယ္။

သူ ေတာင္ကုန္း ၾကီး ေပၚ ကို တက္ လာ ျပီး..စစ္ ရွံဳး ေနပီ ျဖစ္ ေၾကာင္း..လက္နက္ခ် ဖို႕ ေျပာ တဲ့ အခါ.. အေပၚမွာ ရိွေန တဲ့..တပ္စု ၾကီး က ..လံုး ၀ လက္မ ခံ ပါဘူး။ ခက္ တာက..သူ႕မွာ..မိနစ္ ၃၀ ပဲ အခ်ိန္ ရ တယ္။ ဒီဖက္ မွာ လည္း..ဘယ္လို မွ ညိွ လို႕ မရ။ သူ- ဒီလူ ေတြကို အဓိပၸါယ္ မဲ့ မေသ ေစ ခ်င္ ဘူး။ ေနာက္ဆံုး..အဂၤလိပ္ ေတြ ကို၊ သူ႕ကို အခ်ိန္ ထပ္ေပး ဖို႕..အခ်က္ ျပ တာကို..အထင္ လြဲ ျပီး..၀ိုင္း၀န္း ရိုက္ႏွက္ ၾက လို႕..သူ လည္း..ဂူ ထဲ မွာ ေမ့ေမ်ာ ေန တုန္း.. အခ်ိန္ ေစ့လို႕..ဒီေတာင္ကုန္း ၾကီး ကို မိုင္း ခြဲ ျဖိဳ ခြင္း ခံ လိုက္ ရ ပါေတာ့တယ္။ သူ သတိ ရ လာ ေတာ့.. ပ်ံ႕က်ဲ ေန တဲ့ အေလာင္း ေတြ။ သူ စခန္း ကို ျပန္ မသြား ေတာ့ဘူး။ နီးရာ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္း တခု မွာ..သဃၤန္း ၀တ္ အကူ အညီ ေတာင္း ျပီး .. သူ ေလွ်ာက္ သြား ၾကည့္ တယ္။ ေန ရာ တိုင္း မွာ.. .စစ္ရွံဳးျခင္း ..ဆုတ္ခြါ ျခင္းေတြ.. ေရာဂါ ေတြ .. အေလာင္း ေတြ.. ပင္ လယ္ ကမ္းစပ္ ေတြ မွာ လည္း..လွိုႈင္း ပုတ္ လို႕..အပံု လိုက္..အထပ္ လိုက္..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ..အိမ္မျပန္ နိုင္ ၾက ေတာ့ဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..သူ႕ႏွလံုး သား ကို ေစ့ ေဆာ္ ေန တာက..ဒီ ခႏၶာ ကိုယ္ ေတြ မွာ.. မိသားစု ေတြ..ဘ၀ ေတြ.. ဂုဏ္သိကၡာ ေတြ ရွိ ခဲ့ တယ္။ ဒီ လူေတြ ကို.. ဂုဏ္ သိကၡာ ရွိ ရွိ ျမဳပ္ ႏွံ သျဂဳိဟ္ ေပး ရမယ္... ဗုဒၶ ဘာသာ အရ.. ဘ၀ ကူး ေကာင္း ေအာင္.. သရဏ ဂံု တင္ ေပး ရမယ္.. ဆို တဲ့ အသိ ပဲ။ တကယ္ ကို..သူ လုပ္ ခဲ့တယ္။ တေယာက္ တည္း.. ေပါက္တူး တလက္ နဲ႕..အေလာင္း ေတြ ျမဳပ္ တယ္။ တေန ရာ ျပီး တေန ရာ လိုက္ရွာ တယ္။

အဲဒီ အခ်ိန္ မွာ..မစ္ဆူ အီ ေသပီ လို႕..ထင္ထား ၾက တဲ့...သံု႕ပန္းစခန္း ထဲ က..ဂ်ပန္ ေတြ ဆီ ကို... မစ္ဆူ အီ နဲ႕တူ တဲ့..ဘုန္းၾကီး တေယာက္ ရဲ႕ သတင္း က.. ေဒသခံ..ေစ်း သည္ ေတြ ဆီ က တဆင့္ ေရာက္ လာခဲ့တယ္။ တပ္ရင္း မွဴး က.. ၾကက္ တူ ေရြး ေလး တေကာင္ကို.. ` မစ္ဆူအီ..ငါတို႕နဲ႕အတူ ဂ်ပန္ ျပန္ရ ေအာင္..´ လို႕ သင္ေပး ျပီး.. အဲဒီ ဘုန္း ၾကီး ဆီ ကို ေရာက္ ေအာင္ ..ေစ်း သည္ ေတြ က တဆင့္ ပို႕လိုက္ တယ္။ ဒီ ရုပ္ရွင္ ရဲ႕..အထြတ္ အထိပ္..ရင္ကို ဖမ္းဆုပ္ နိုင္ တဲ့ အခန္း ေလး ကေတာ့.. မစ္ဆူ အီ က..သူ႕ရဲေဘာ္ ေတြ ရွိရာ..သံု႕ပန္းစခန္း နား ကို ေရာက္ လာပီး..မလွမ္းမကမ္း မွာ ရပ္ ျပီး..သူတီးေန က်..ေစာင္း ေလး ကို တီး ျပ ရင္း.. သူ- မစ္ဆူအီ ျဖစ္ေၾကာင္း လာ ျပ တဲ့ အခန္း ေလးပါ။ သံဆူး ၾကိဳး ေတြ ေနာက္ က..ရဲေဘာ္ ေတြ က.. ျပံဳ တိုး ျပီး ၾကည့္ၾက။ ေအာ္တဲ့ သူ က..ေအာ္ ၾက.. ငိုတဲ့သူ က..ငိုၾက။ ၾကက္တူ ေရြး ေလး ကလည္း..
` မစ္ဆူအီ..ငါတို႕နဲ႕အတူ ဂ်ပန္ ျပန္ရ ေအာင္..´ လို႕..ထပ္ ကာ ထပ္ ကာ ေအာ္ လို႕။ မစ္ဆူ အီ ကေတာ့..စကား တခြန္း မွ မေျပာပဲ..ၾကက္တူ ေရြး ေလး ကို ပခံုးေပၚ တင္ ျပီး..ေစာင္း ကိုသာ..တြင္ တြင္ တီး ေန ခဲ့တယ္။ တကယ္ပဲ..မစ္ ဆူ အီ တေယာက္..ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြ ကို..သရဏ ဂုဏ္ တင္ သျဂိဳ ၤဟ္ ဖို႕.. ဗမာ ျပည္ မွာ..က်န္ ေန ရစ္ ခဲ့ ပါ ေတာ့ တယ္။

(၁၉၈၅ ခု မွာ..ေရာင္စံုဖလင္ ႏွင့္ ျပန္ ရိုက္ ေသာ..ဗမာ့ေစာင္း မွ..ဇတ္ ၀င္ ခန္း)
အိုင္၀ိုဂ်ီးမား ကၽြန္းမွ ေပးစာ မ်ား

ဗမာ့ ေစာင္း လို ပဲ.. စစ္ နဲ႕ လူသား ဆန္ မူ ေတြ ကို အလွပ ဆံုး ရက္ ျခယ္ ထား တဲ့..ဂ်ပန္ ကား တကား ကို..ပီးခဲ့တဲ့ လက ပဲ..ၾကည့္ ျဖစ္ လိုက္ ျပန္ တယ္။ ေဟာလိ၀ုဒ္ နံမယ္ေက်ာ္ Clints Eastwood ရိုက္ တာ ျဖစ္ ျပီး.. ေအာ္စကာ ဇကာတင္ ခံ ရတဲ့..နံမယ္ ေက်ာ္..အဆင့္မီ ကား ေကာင္း တခုပါ။ တကားလံုး ဂ်ပန္ စကား ေျပာ ျဖစ္ ျပီး..မင္းသားက..the last samurai ထဲက.. ၀ါတာနာဘီ ပါ။ ဒါေပမဲ့..တကယ့္ ဇတ္ ေကာင္ ကေတာ့..မုန္႕ဖုတ္သမားေလး ကေနပီး..စစ္ထဲ ဆင့္ ေခၚ ပါလာတဲ့..တပ္သားေလး..ဆိုဂီ ကပဲ..တကားလံုး ရဲ႕ အႏွစ္သာ ရ ကို ေထာက္ျပ သြား ခဲ့ တယ္။

အိုင္၀ိုဂ်ီးမား ဆို တာ.. ဂ်ပန္ ေရ ပိုင္ နက္ ထဲမွာ..ထိုး ထြက္ ေနတဲ့..မီးသင့္ေက်ာက္ ေတာင္ ပူစာ ကၽြန္း ေလး တခု။ ဒီကၽြန္း ေပၚ မွာ..အေမရိ ကန္ ေတြ ကို ခုခံ ဖို႕..ဂ်ပန္ တပ္စု တစု ျပင္ ဆင္ ေန ၾက ရတယ္။ သူတို႕ ေတြ ဒီကၽြန္း ေလး မွာ ပိတ္မိ ျပီး..ေသ ၾက ရ ေတာ့ မယ္ ဆို တာ..ကို လည္း.. အားလံုး လို လို က..သိ နား လည္ ေန ၾက တယ္။ ရိကၡာ ျပတ္လပ္ အားအင္ ခ်ိ နဲ႕ ေနတဲ့..စစ္သား တစု...ကမ္းစပ္ မွာ..ကတုပ္က်င္း တူး ေန ၾက တုန္း.. ေမာပန္းလြန္း တဲ့ ဆိုဂီ က.. ` အေမရိကန္ က..နိုင္မွာပဲ ေလ. ငါတို႕ ဒီကတုပ္ က်င္း ေတြ ကို ဘာ အတြက္ တူး ေန ရ တာ ပါ လိမ့္ ကြာ..ဒီ ကၽြန္း ကို..ေပး လိုက္ ျပီးေရာ ကြာ..´ လို႕အခ်င္း ခ်င္း ညီးညဴ လိုက္ မိ တာကို..သူ႕တပ္ ဗိုလ္ ၾကားသြား လို႕..အေသ ေဆာ္ ေတာ့မဲ့ အခ်ိန္မွာ ပဲ.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကီး..ကူရီ ဘာရာ ရွီ ( ၀ါတာနာဘီ) ေရာက္ လာ ျပီး..ကယ္လိုက္ တာနဲ႕.. ဇတ္လမ္း ေလး ကို ဖြင့္ ထား ပါတယ္။ တကယ္ ေတာ့..ဆိုဂီ ရဲ႕ ရိုးသားတဲ့ အေလ်ာ့ေပး စိတ္ဓါတ္ က.. ဘာ တာ၀န္ မွ မယူ..ဘာအကူအညီ မွ မေပး နိင္ ပဲ..အသက္ ေပါင္း မ်ားစြာ ကို..ဒီကၽြန္းေလး ေပၚ မွာ အေသ ခံ ခိုင္း တဲ့.. ဂ်ပန္ေတာ္၀င္ ေသနာပတိခ်ဳပ္ ၾကီး ရဲ႕ အမိန္႕ ထက္ ..အမ်ား ၾကီး အျပစ္ ကင္း တယ္ လို႕ ထင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ အေၾကာင္း သိတဲ့..အေမရိကန္ ျပန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကီး..ကူရီ ဘာရာရွီ ရဲ႕..တာ၀န္ယူ တတ္မူ..လူသား ဆန္ မူ...လူ႕အသက္ ေတြ ကို အေလး ထား မူ.. ဒီ ခံစစ္ အေပၚ မွာ..ပက တိ အတိုင္ း သံုးသပ္ နိင္မူ.. ကို လည္း.. ဂ်ပန္ တို႕ရဲ႕ ဘူရွီဒို စိတ္ဓါတ္ ( အရွံဳးမေပး..ကိုယ္တိုင္ အဆံုးစီရင္ မူ) နဲ႕.. ေရာယွက္ ျပီး ျပသြား တာ ဟာ ..တကယ္ အေတြး ပြား စရာ ေကာင္းလွ ပါ တယ္။

ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ အိုလံပစ္ ပြဲ မွာ ျပိဳင္ ခဲ့ဖူး တဲ့..ျမင္း ခုန္ ခ်န္ပီ ယံ တပ္ မွဴး နာရွီ က လည္း..ဒဏ္ရာ အျပင္း အထန္ နဲ႕မိ လိုက္ တဲ့..အေမရိ ကန္ စစ္သား ကို.. ရွားပါး တဲ့ ၾကား ထဲက ပဲ..ရွိတဲ့ ေမာ္ဖင္း ေလး ထိုး ေပး ခဲ့ တယ္။ ေနာက္ ဆံုး အေမ ရိကန္ စစ္သား ေသ သြား ေတာ့..အိတ္ ထဲ က..ထြက္ လာ တဲ့.. သူ႕အေမ ရဲ႕ စာ ေလး က ပဲ.. ဒီ အျဖစ္ အပ်က္ ေလး ကို အဓိပၸါယ္ ျဖည့္ လိုက္ တယ္ ။

"Come home safe... do the right thing because it is right ..." တဲ့။

ဒီကၽြန္း ေပၚ ကို..အျပစ္ နဲ႕ ေရာက္ လာ တဲ့.. တဘား က်..စစ္ဗိုလ္ ေလး ရွီမီဇူ ရဲ႕ အျဖစ္ ကလည္း..စိတ္၀င္ စား စရာ ေကာင္း တယ္။ သူ႕ကို ကင္ေပ တိုင္ ( ေထာက္လွမ္းေရး ) က.. ေမြး ထား ေပ မဲ့.. တရက္ မွာ.. သူ႕ဆရာ နဲ႕ အတူ ျမိဳ႕ထဲ ပတၱေရာင္ လွည့္ တုန္း...နိုင္ငံ ေတာ္ အလံ မလႊင့္ လို႕ ဆို ျပီး.. အိမ္ တအိမ္ ကို ျပသာနာ ရွာ တယ္။ အိမ္ ရွင္ မ ခမ်ာ..လင္က..စစ္ ထြက္ ေနေတာ့..ကေလး ငယ္ ေလး ၂ ေယာက္ နဲ႕..မအား လို႕ျဖစ္ ေၾကာင္း..ေတာင္းပန္ ေန တုန္း..ေမြး ထား တဲ့ ေခြး က..ထုိး ေဟာင္။ ကင္ေပ တိုင္ အရာ ရွိ မွာ..လူ ကိုသာ အနိုင္ က်င့္ လို႕ ေကာင္း ေပမဲ့..ေခြး ေဟာင္ ေတာ့ ရွက္ ရွာ ျပီး..အတူပါ လာတဲ့.. ရွီမီဇူ ကို..ေခြး သတ္ ခိုင္း ပါ ေတာ့တယ္။ ဒီ ေခြး ေလး ကိုပဲ..လံုျခံဳ ေရး အတြက္ အားကိုး ေန ရတဲ့ သားအမိ ရဲ႕ ငို ရွိဳက္ ေတာင္းပန္ သံ ေတြ ၾကား မွာ.. ရွီမီဇူ တေယာက္.. ေသနတ္ ကို မိုး ေပၚ ေထာင္ ေဖာက္ ျပ ျပီး.. သူ႕ဆရာ ဆီ ျပန္ အထြက္ အလာ... လမ္း တ၀က္ ေရာက္ မွ..ေခြး ေဟာင္ သံ ျပန္ ၾကား ျပီး.. ရာထူး ခ် ..ေရွ႕ တန္း ပို႕ ခံ ခဲ့ ရ ပံု ေလး က.. ရီ စရာ ေကာင္း သ လို လို..ေမာ စရာ ေကာင္း သလို လို..။

ဂ်ပန္ စစ္ျပန္ ၾကီး မ်ား

အရက္ စက္ ဆံုး အျဖစ္ အပ်က္ ေတြ ထဲ မွာ..ဂ်ပန္ မ်ား တရုတ္ နန္က်င္း ျမိဳ႕ ကို သိမ္း ပိုက္ ခဲ့ တဲ့ အျဖစ္ ၾကီး လည္း တခု ပါ ခဲ့ ဖူးတယ္။ ဘယ္ ေလာက္ ထိ ေတာင္ ရက္စက္ ခဲ့ လည္း ဆို ရင္.. ဒီ အေၾကာင္း ေတြ ကို..ဒီ ဖက္ ေခတ္ ေရာက္ မွ.. သုေတ သန လုပ္..စာအုပ္ ထုပ္ ခဲ့ဘူး တဲ့.. အေမရိကန္ ဖြား..တရုတ္ လူမ်ိဳး.သမိုင္း ပညာ ရွင္ အမ်ိဳး သမီး ဟာ..ဒီ စာအုပ္ လည္း ထုပ္ ျပီး..နံမယ္ လည္း ၾကီး.. မိသား စု နဲ႕ ေပ်ာ္ ရႊင္ ေန တဲ့ ၾကား ထဲ က.. တရက္ မွာ..ကိုယ့္ကို ကိုယ္ အဆံုး စီရင္ သြား ခဲ့ ဖူး ပါ သတဲ့။

တေလာ ကပဲ.. ဂ်ပန္ အမ်ိဳး သမီး တေယာက္က.. နန္က်င္း ျပန္ ဂ်ပန္ စစ္ သား ၾကီး ေတြ ကို..လိုက္ လံ ရွာ ေဖြ ေမးျမန္း ထား တဲ့..documentary တခု တီဗီ မွာ ၾကည့္ လိုက္ ရတယ္။ ဒီ အမ်ိဳး သမီး က..ေတာ္ ေတာ္ ေမး တတ္ တယ္ လို႕.. ေျပာ ရမယ္။ ဟိုက..၉၀ ေက်ာ္ အဖိုး ၾကီး ေတြ ခမ်ာ ေတာ့..သူ ေမး တဲ့ လမ္း ေၾကာင္း အတိုင္း တဲ့ တဲ့ ၀င္ တာပဲ။ ဥပမာ- `အင္း..အဲဒီ တုန္း က.. ကေလး ေတြ မိန္း မ ေတြ ကို လည္း ..သတ္ ရ တာပဲ ေနာ္...´ လို႕ အသာေလး ေထာက္ လိုက္ ရင္.. `အာ..ဟုတ္တယ္.. အကုန္ သတ္ ရ တယ္ ´ လို႕.. ေသခ်ာ ကို ေျဖ ေတာ့တာပဲ။ ` အဲ.. မိန္းကေလး ေတြ ကို မုဒိန္း က်င့္ ၾက ေတာ့..စစ္သား ေတြ အကုန္ ပါ တာပဲလား ´ဆို ရင္ လည္း....`ေအာ္..ပါ တာေပါ့ ..´ ဆို ျပီး..သူ႕ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြ ေတာင္ ေျပာ ေန ေသး။

တေန ရာ မွာ ၾကည့္ ေနရင္း..တီဗီ ျမင္ကြင္း ထဲ..ရုတ္ တရက္ အဘြား ၾကီး တေယာက္ ၀င္ လာ တယ္။ အဘိုးၾကီး ရဲ႕ မိန္း မ ျဖစ္ မယ္ ထင္ တယ္..။ ေမး ေနတာ ကလည္း..သူတို႕ အိမ္ သြားေမး ေန တာေလ..။ ေနာက္ ေဖး ခန္း က..နား ေထာင္ ေန ရင္း..မေန နိုင္ ပဲ ၀င္ လာ ျပီး..
` သူ႕ကို မေမး နဲ႕ေတာ့..အသက္ ၾကီး ျပီ..ေမ့ကုန္ျပီ..´
လို႕..အမ်ိဳးသမီး ကို ခပ္ တည္ တည္ နဲ႕ ေဟာက္လႊတ္ ပါ ေတာ့တယ္။ ေအာ္- အဘြား ၾကီး က..အဘိုး ၾကီး ထက္ ေတာ္ ေတာ္ ပါးနပ္ တာပဲ လို႕ ေတြး ရင္း.. ျပံဳး ေတာင္ ျပံဳး မိတယ္။

ဒီ စစ္သား ၾကီး ေတြ က် ေတာ့ လည္း ..တကယ့္ကို..စိတ္ ၾကမ္း ကိုယ္ ၾကမ္း..စစ္ ၾကီးကို ပီပီ သသ ရုပ္ ဆိုး အက်ည္း တန္ ေစခဲ့ တဲ့..စစ္သား ပီပီ သသ ၾကီး ေတြ ပါ လား လို႕..ေတြး ေန မိ ေတာ့ တယ္။

http://www.google.com/reader/view/?hl=en&tab=by

2008-06-09T10:52:00.000-07:00

.Shared by Myat Min Han
ဧရာဝတီတိုင္းမွာ ခရိုင္ (District) ငါးခုရွိတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ (Township) ႏွစ္ဆယ္႔ေျခာက္ခု ရွိတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ခြဲ (Sub Township) ခုနစ္ခု ရွိတယ္။ ၿမိဳ႕ငယ္ (Town) သံုးဆယ္႔ေလးခု ရွိတယ္။ ေက်းရြာစု (Village Tract) တစ္ေထာင့္ကိုးရာ
တစ္ဆယ္႔ႏွစ္ခု ရွိတယ္။ ရြာ (Village) တစ္ေသာင္းတစ္ေထာင့္ခုနစ္ရာ႔တစ္ရြာ ရွိပါတယ္။ ေအာက္က အခ်က္အလက္ ေတြကေတာ႔ လပြတၱာ ၿမိဳ႕နယ္ဘက္မွာ ကယ္ဆယ္ေရး သြားမယ္႔ သူေတြ အတြက္ အသံုးဝင္မယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကို စုေဆာင္းမယ္ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာ အေခၚအေဝၚ ေတြကိုလည္း သိထားရပါမယ္။
ဧရာဝတီတိုင္း (Ayeyarwady Division) အတြင္းရွိ ခရိုင္မ်ား (Districts)
1. ပုသိမ္ (Pathein)
2. ဟသၤာတ (Hinthada)
3. ေျမာင္းျမ (Myaungmya)
4. မအူပင္ (Maubin)
5. ဖ်ာပံု (Pyapon)

ေျမာင္းျမခရိုင္ (Myaungmya District) အတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား (Townships)

1. ေျမာင္းျမ (Myaungmya)
2. အိမ္မဲ (Einme)
3. လပြတၱာ (Labutta)
4. ဝါးခယ္မ (Wakema)
5. ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္း (Mawlamyinegyun)
လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္ခြဲမ်ား

1. လပြတၱာ (Labutta)
2. ျပင္စလူ (Pyinsalu)
လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ရပ္ကြက္မ်ား (Wards)

1. အမွတ္ ၁ ရပ္ကြက္ No.1 Ward
2. အမွတ္ ၂ ရပ္ကြက္ No.2 Ward
3. အမွတ္ ၃ ရပ္ကြက္ No.3 Ward
4. အမွတ္ ၄ ရပ္ကြက္ No.4 Ward
5. အမွတ္ ၅ ရပ္ကြက္ No.5 Ward
6. အမွတ္ ၆ ရပ္ကြက္ No.6 Ward
7. အမွတ္ ၇ ရပ္ကြက္ No.7 Ward
8. အမွတ္ ၈ ရပ္ကြက္ No.8 Ward
9. အမွတ္ ၉ ရပ္ကြက္ No.9 Ward
လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာစုမ်ား (Village Tracts)

1. အလယ္ေရေက်ာ္
2. အမတ္
3. ဘိုင္းေဒါင့္ေခ်ာင္း
4. ေဘးေပါက္
5. ဘီတြတ္
6. ဘိုးေျပ႕
7. ဓနိဆိပ္
8. ဂန္႔အိပ္
9. ဂံုညင္းတန္း
10. လိႈင္းဘုန္း
11. လႊဇာ
12. ဖ်ာလိပ္
13. ထင္းပံုကြင္း
14. ကကရန္
15. ကညင္ကုန္း
16. ကေဇာင္း
17. ကန္ဘက္
18. ကန္႔ဘလာ
19. ကုကၠိဳ
20. ကုန္းႀကီး
21. ေက်ာက္ေမွာ္
22. ႀကီးေခ်ာင္း
23. ႀကိမ္ကုန္းႀကီး
24. ႀကိမ္ကြင္း
25. က်ဴေတာ
26. ကၽြန္းေခ်ာင္း
27. လပြတၱလုပ္ (ေျမာက္)
28. လပြတၱလုပ္ (ေတာင္)
29. ေမာင္ငယ္
30. ျမစ္ႀကီးဘိုး
31. ျမစ္ေပါက္
32. ေညာင္ေခ်ာင္း
33. ေညာင္လန္း
34. ေညာင္လိန္
35. အုန္းတပင္
36. ပက္ၿပဲ
37. ျပင္အလန္း
38. စလူဆိပ္
39. ဆားခ်က္
40. ဆားက်င္း
41. ေရွာ္ေခ်ာင္း
42. ဆင္ေျခယာ
43. တပ္ကြင္း
44. တယ္ပင္တိုင္း
45. သနပ္ဖက္
46. သျပဳကုန္း
47. သဃၤန္းႀကီး
48. ေရတြင္းကုန္း
49. ေရတြင္းဆိပ္
50. ေရြး
လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ ျပင္စလူၿမိဳ႕နယ္ခြဲ အတြင္းရွိ ရပ္ကြက္မ်ား

1. အမွတ္ ၁ ရပ္ကြက္ No.1 Ward
2. အမွတ္ ၂ ရပ္ကြက္ No.2 Ward
3. အမွတ္ ၃ ရပ္ကြက္ No.3 Ward

Download Detail Villages Information here [Link]
See Online Here [Google Doc]

နာဂစ္ႏွင္႔ ပတ္သတ္ေသာ ေျမပံုမ်ား အခ်က္အလက္မ်ား
Nargis Maps and Resources

HIC Myanmar

HIC တြင္ Interactive Map ႏွင့္ Map Catalog ဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳး ေတြ႔ရသည္။ ျမန္မာျပည္ ကြန္နက္ရွင္ အေနအထားအရ Map Catalog က ပိုအဆင္ေျပသည္။ ယင္းအထဲတြင္ UNOSAT မွေျမပံုမ်ား၊ MIMU မွေျမပံုမ်ား၊ USAID မွေျမပံုမ်ား၊ ITHACA မွေျမပံုမ်ား၊ DLR မွေျမပံုမ်ား စသည္တို႔ကို ေတြ႕ရသည္။

UNOSAT

ယူႏိုဆတ္ ေျမပံုမ်ားမွာ တိက်သလို အလြန္အသံုးဝင္သည္။ မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံရေသာ ေဒသမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္ၿပီး ယေန႔အထိ ေျမပံု စုစုေပါင္း ၄၄ပံု ရွိသည္။ ေျမပံုမ်ားကို High Resolution သို႔မဟုတ္ Low Resolution ကို PDF အေနျဖင့္ ရယူႏိုင္သည္။

Relief Web

ေျမပံု အစံုလင္ဆံုး ဝဘ္ဆိုဒ္ တစ္ခု ျဖစ္သည္။ UNOSAT, USAID, NY Times, MIMU, FAO, WHO, DLR စသည္႔ ေနရာအသီးသီးမွ ေျမပံုမ်ားကို ရယူႏိုင္သည္။

ITHACA

ေျမပံု အရည္အေသြး သိပ္မေကာင္းေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားမွာ အလြန္အသံုးဝင္သည္။

DLR

အီးေမးလ္ျဖင့္ အေကာင့္တစ္ခု ဖြင့္မွသာ ေျမပံုမ်ားကို ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ယူႏိုင္သည္။

မွတ္ခ်က္

အဆိုပါ ေနရာမ်ားတြင္ ေျမပံုမ်ားသာမက ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ ခံခဲ႔ရေသာ ေဒသမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္သည္႔ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားကိုပါ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံု ရရွိႏိုင္သည္။

Freedom For Burma

2008-06-09T10:49:00.001-07:00

ဒီေန့ Fermi questions ေတြ အေၾကာင္း နည္းနည္း ဖတ္ျဖစ္တယ္။

A "Fermi question" is a question in physics which seeks a fast, rough estimate of quantity which is either difficult or impossible to measure directly.

တစ္ခ်ိဳ့ ေမးခြန္းေတြကို ေတြးေတာ ဆင္ျခင္မွဳ (intuitive way) နဲ့ ခန့္မွန္း အေျဖထုတ္ဖို့ ႏိုဘယ္ဆုရ ရူပေဗဒ ပညာရွင္ Enrico Fermi ရွာေဖြေတြ့ရွိခဲ့တဲ့ နည္းျဖစ္လို့ Fermi questions လို့ ေခၚတာပါ။ Guess + estimate = guesstimating ေပါ့။ ဥပမာ - How many golf balls can fit in a school bus? How many piano tuners are in New York City? အဲဒီေမးခြန္းေတြကို ေျဖပုံေျဖနည္း သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ သြားဖတ္လို့ ရပါတယ္။

Fermi questions ေတြကို job interview ေတြမွာ ေမးေလ့ ရွိပါတယ္လို့ သိရပါတယ္။ (အမ်ားအားျဖင့္ အလုပ္နဲ့ေတာ့ သက္ဆိုင္ေလ့ မရွိဘူး။)

သူ့နည္းအတိုင္း တစ္ခု စဥ္းစားထားတာ ရွိတယ္။

ေတာင္ၾကီးျမိဳ့မွာ ဆံပင္ညွပ္ဆရာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိသင့္သလဲ။

- ေတာင္ၾကီးျမိဳ့ လူဦးေရက တစ္သိန္းခြဲေလာက္ ရွိတယ္ ထားပါေတာ့။
- ဦးဇင္း၊ မယ္သီလရွင္ နဲ့ ကေလးငယ္နဲ့ တစ္ခ်ိဳ့သူေတြဟာ ဆိုင္မွာ ဆံပင္ ညွပ္ေလ့ မရွိတဲ့ အတြက္ လူဦးေရအားလုံးရဲ့ တစ္၀က္ ၇ေသာင္းခြဲေလာက္ကို ဆိုင္မွာ ဆံပင္ညွပ္ေလ့ရွိတဲ့ လူဦးေရအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။
- လူတစ္ခ်ိဳ့က တစ္လမွာ တစ္ခါေလာက္ ဆံပင္ညွပ္ျပီး တစ္ခ်ိဳ့က ေလးလ၊ ေျခာက္လ၊ တစ္ႏွစ္ေလာက္မွ ဆံပင္ တစ္ခါ ညွပ္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ၾကိမ္ သို့မဟုတ္ သုံးၾကိမ္ေလာက္ ဆံပင္ ညွပ္ၾကတယ္ဆိုေတာ့ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တစ္ႏွစ္မွာ ႏွစ္ၾကိမ္ ညွပ္တယ္ လို့ ယူဆရင္
- (75,000 x 2) / 365 ~ 410 === တစ္ရက္မွာ ပ်မ္းမွ် လူေလးရာေလာက္က ဆံပင္ညွပ္ဖို့ ဆိုင္ကို သြားၾကပါလိမ့္မယ္။
- ဆံပင္ တစ္ခါညွပ္တာကို ၁၅မိနစ္ကေန နာရီ၀က္ၾကာတတ္တဲ့အတြက္ ၂၀ မိနစ္ကို ပ်မ္းမွ်ယူရင္ တစ္ရက္ကို ဆံပင္ညွပ္ဖို့အတြက္ (410x20 = 8200 minutes) အခ်ိန္ေပးရျပီး တစ္နွစ္မွာ (8200x365=3143,000minutes =52,383 hours) လိုပါမယ္။
- ဆံပင္ညွပ္ဆရာ တစ္ေယာက္ဟာ တစ္ရက္ကို အမ်ားဆုံး ၁၀ေယာက္ ညွပ္ေပးႏိုင္တယ္လို့ထားပါေတာ့။ တစ္ေယာက္ကို ပ်မ္းမွ် မိနစ္ ၂၀ အခ်ိန္ယူရင္ တစ္ရက္ကို (20x10=200minutes per day) တစ္ရက္မွာ ငါးရက္ အလုပ္လုပ္ရင္ တစ္ႏွစ္မွာ (200 x 5 x 52 = 52,000minutes ~ 867 hours) အလုပ္လုပ္ပါလိမ့္မယ္။
- ဒီေတာ့ ေတာင္ၾကီးျမိဳ့က လူေတြကို ဆံပင္ညွပ္ဖို့ ဆံပင္ညွပ္ဆရာ (52,383/867=60.4) ၆၁ ေယာက္ရွိရင္ လုံေလာက္ပါတယ္။

ေတာင္ၾကီးျမိဳ့မွာ ဆံပင္ညွပ္ဆရာမေျပာနဲ့ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေတာင္ (တစ္ေယာက္ထဲဖြင့္ထားတဲ့ ဆိုင္ေလးျဖစ္ျဖစ္ အမ်ားနဲ့ ဖြင့္ထားတဲ့ ဆိုင္ၾကီးျဖစ္ျဖစ္) စုစုေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္မယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ (က်မတို့ အိမ္ေရွ့မွာေတာင္ ႏွစ္ဆိုင္ရွိတယ္။) ဒီေတာ့ Fermi ရဲ့ ေတြးေတာနည္းအရဆိုရင္ ေတာင္ၾကီးျမိဳ့မွာ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ ထပ္မလိုအပ္ေတာ့ဘူး။ :D ဘာရယ္မွေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အပ်င္းေျပ ေပါ့။ ၾကိဳက္သလို အျမင္ ကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္။

Fermi questions ေတြကို ဖတ္မိေတာ့ မူလတန္းတုန္းက ကေလးမ်ားေန့ကို သြားသတိရတယ္။ ကေလးမ်ားေန့ကိုေတာ့ ေတာင္ၾကီး TTC မွာ တက္ခဲ့ဖူးတဲ့သူတုိင္း အျမဲ အမွတ္ရေနမွာပါ။ ႏွစ္တိုင္း ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၃ မွာ ကေလးမ်ားေန့လုပ္ရင္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ ေက်ာင္းထဲက အလံတိုင္နားမွာ အသီးအႏွံ မ်ိဳးစုံ (ပန္းသီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ ဇီးသီ စသျဖင့္) ထည့္ထားတဲ့ အိတ္ တစ္အိတ္ ခ်ိတ္ထားတယ္။ [သၾကားလုံးေတြလည္း ပါတယ္ ထင္တယ္။ အတိအက်ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။]အျမင့္ၾကီးမွာ ခ်ိတ္ထားတာေပါ့။ ျပီးရင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အားလုံးကို ပါ၀င္တဲ့ အသီးအႏွံ အမည္ေတြ ေရးထားတဲ့ စာရြက္ တစ္ရြက္စီ ေ၀ျပီးေတာ့ ခန့္မွန္း အေရအတြက္ ေရးခိုင္းတယ္။ အနီးစပ္ဆုံး မွန္ေအာင္ ခန့္မွန္းႏိုင္တဲ့သူက အဲဒီ အသီးအႏွံ တစ္ထုတ္လုံး ရမွာ။ က်မေတာ့ အျမဲတမ္း ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ကို လြဲတယ္။ Enrico Fermi သာ ရွိေသးရင္ သူ့method ကို သုံးျပီး မွန္းလို့ ရမလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။

Freedom For Burma

2008-06-09T10:46:00.000-07:00

Shared by Andy Myint
ပထမ ဆံုး အၾကိမ္ ဒုကၡ သည္ ေတြ ကို ကိုယ္ထိ လက္ ေရာက္ လွဴ ခဲ့ ၾကတဲ ့အတြက္ အျပန္ ခရီးမွာ အားလံုးကိုယ္စီ ပီတိေတြ အျပည္ ့ ႏွင္ ့ ပါ ။ ရန္ကုန္သားလဲ မိမိ နဲ့ လိုက္ ပါ လာသူေတြ အား ေနာက္ ထပ္ ခရီးစဥ္ ေတြ အတြက္ ဆက္ လက္ စီစဥ္ မည္ အေၾကာင္း ေျပာဆိုလာေသာအခါ အားလံုးက လဲ ဆက္လက္ ၍ လုပ္ေဆာင္ သြားမည့္ ဟု ေျပာလာၾကသည္ ။ သို ့ ႏွင္ ့ ရန္ကုန္အျပန္ ကားေပၚ မွာတင္ အမာခံ ၆ ဦး နွင္ ့ အဖြဲ ့ တခု ဖြဲ ့ႏိုင္ ခဲ့ သည္..။ ရန္ကုန္သို ့ ျပန္ ေရာက္ ခ်ိန္ မွာေတာ ့ ည ( ၁၀ း ၃၀ ) ခန္ ့ ရွိပါ ျပီ ။အားလံုး ႏွုတ္ဆက္ ျပီး မိမိ တို ့ အိမ္အသီးသီးသို ့ ျပန္ခဲ့ ၾက သည္ .။
ေနာက္ တေန ့ မနက္ မွာေတာ ့ ခရီးစဥ္ မွာ ပါ၀င္ ခဲ ့ သူ သူငယ္ခ်င္း တဦး အိမ္သို ့ မဂၤလာ သတင္းတခု ႏွင္ ့ အတူ ေရာက္ခ် လာသည္..။ ထိုသူငယ္ခ်င္း ၏ အိမ္နီးခ်င္း တဦးမွ ေနာက္ ထပ္ အလွဴခရီးစဥ္ အတြက္ မတည္ အလွဴ ေငြ ဆယ္သိန္း ခန္ ့ ထဲ့ ၀င္ မည္ ့ အေၾကာင္း ေျပာလာ ၏ ။ ၀မ္းသာလိုက္ သည့္ျဖစ္ျခင္း…ဤေငြ ပမာဏ သည္ အေတာ္အတန္ ေတာ ့ ထိေရာက္လိမ့္ မည္ ဟု ေမွ်ာ္လင္ ့ မိ သည္ ။ သို ့ ႏွင္ ့ အဖြဲ ့ တြင္ ပါ ၀င္သူမ်ား အား လိုက္လံ အေၾကာင္း ၾကားလိုက္ ေတာ ့ အားလံုး က ၀မ္းသာၾကသည္ ..။ အလွဴေငြမ်ားလည္း ရႏိုင္သေလာက္ ထပ္ မံ ေကာက္ ခံထားၾကရန္ ေျပာထားလိုက္ သည္ ။ ခရီးထြက္ မည္ ့ေန ့ကိုေတာ ့ (၈ ) ရက္ ေန ့ သက္ မွတ္ လိုက္ သည္ ။ ကားဌား ဖို ့ အတြက္ ပါ စီစဥ္လိုက္ သည္..။ အခ်ိန္ ရ သည္ ့ အတြက္ ပထမ အေခါက္ က ကဲ ့သို့ ကသီလင္တ မျဖစ္ ေတာ ့ ….။ က်န္သည္ အဖြဲ ့၀င္ မ်ား မွာ လဲ အခ်ိဳ ့ ကိစၥ မ်ားတြင္ အားကိုးရ သည္ ့ အေနအထားေရာက္လာ သည္ ။ ထိုေန ့ အိပ္ယာ ၀င္ ခ်ိန္ မွာေတာ ့ ျပည္ပ သတင္းဌာန မ်ားမွ ထုပ္လႊင္ ့ခ်က္ မ်ားကို နားစြင္ ့ မိသည္ ့ အခါ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ပ်က္ စီး မွု ့ ပမာဏ မွာ လြန္စြားၾကီးမား ေၾကာင္းသိရ သည္ ့အခါ မွာေတာ ့ စိတ္မေကာင္းျခင္း မ်ားစြာ ႏွင္ ့ အတူ အျခားျမိဳ ့ နယ္ မ်ား ကို သြားေရာက္ ကူညီႏိုင္ ရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ သည္…။ ေနာက္ တေန့ မနက္ ေစာေစာ တြင္ ရန္ကုန္ႏွင္ ့ နီးစပ္ ျပီးသြားလာရ လြယ္ကူေသာ တညင္ေက်ာက္တန္း ဘက္ သို ့ ထြက္ ခဲ့ သည္..။ ေက်ာက္တန္းျမိဳ့နယ္အ၀င္ မွာလဲ ယခင္ ေရာက္ ခဲ့ သည္ ့ အခါ မ်ားနွင္ ့ မတူေတာ ့ အေဆာက္ အံုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပ်က္ စီးကုန္ သည္ အားကစား ခန္းမ ၾကီးသည္ ေျမတြင္ ျပားျပား ၀ပ္ သြားသည္..။ ေက်ာက္ တန္းျမိဳ ့ နယ္ ေက်းရြာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပ်က္ စီး ျပီး လူအေသ အေပ်ာက္ မ်ားရွိ္သည္ ဟု လဲ ၾကားသိ ခဲ့ ရ သည္ …။
ဒီလိုႏွင္ ့ ေက်ာက္ တန္း ျမိဳ ့ ထဲ သို ့ လွည္ ့ လည္ ၾကည္ ့ ရွု ့ ခဲ့ ရာ တြင္ ဒုကၡသည္ စခန္း မ်ား ေရႊ ေမွာ္ ၀န္း ၊ သာသနာ ့ဗိမၼာန္ ၊ အထက္ တန္းေက်ာင္း စသည္ ့ေနရာ မ်ားတြင္ ေတြ ့ ခဲ့ ရ သည္ ။ ျမိဳ လယ္ရွိ သာသနာ ့ ဗိမၼာန္ တြင္း ဒုကၡ သည္ မ်ားေနထိုင္ ၾကပံု ကို ၀င္ေရာက္ ၾကည္ ့ ရွု ့ ခဲ့ အခါ လြန္စြာစိတ္ ပ်က္ မိ သည္ ။ ဒုကၡသည္ မ်ား မွာေတြ ့ရာ ေနရာ မ်ားတြင္ လဲ ေလွ်ာင္း ေနၾကရ ျပီး တမံ သလင္းေပၚတြင္ အခင္းမရွိပဲ ေနၾကရ သည္ ။ ထိုသူတို ့ ၏ အ၀တ္အစား မ်ား မွာ ႏွုန္း ေရ ၊ ရြံ ့ ေရ လိွုင္းတ ံပိုးမ်ား ၾကားမွာ အသက္ လု ခဲ့ ရ စဥ္ ထဲ က ၀တ္ဆင္ ခဲ့ ၾကသည္ ့ အတြက္ မာေဂါက္ဂက္ ၾကီး မ်ားျဖစ္ ကာ ေအာက္သိုးသိုးအနံ မ်ားထြက္ ေနသည္ ။ ေယာက်ၤား သားမ်ားမွာ မ်ားေသာအား ျဖင္ ့ အက်ီ ၤ မရွိၾက .. အသက္ အရြယ္ၾကီးရင္ ့ ေသာ အဖိုးအဖြား မ်ား မွာ လဲ အသက္ ေဘးမွလြတ္ခဲ့ ေသာ္ လည္း အငတ္ေဘးကို ဆက္ လက္ ခံစားေနရ သည္ ့ အတြက္ အခ်ိန္တိုင္းနီး ပါး ကယ္ ဆယ္ မည္ ့ သူ မ်ားကို ငံလင္ ့ေနသည္ မွာ သိ သာ လွပါ သည္။ က်ေနာ္သည္ မေနသာေတာ ့ ပါ အိပ္ထဲတြင္ ပါ လာေသာ ပိုက္ဆံကို စစ္ၾကည္ ့လိုက္ သည္…။ စုစု ေပါင္း တစ္ေသာင္းေက်ာ္ခန္ ့ ရွိ ရာာ ဘိုးဘြားမ်ားအား…တဦးလွ်င္ တစ္ေထာင္ က်ပ္ ႏံွုး ျဖင္ ့ တဦးျခင္းလိုက္ လံ လွဳဒါန္း ခဲ့ ပါ သည္..။ ဤ သို ့ လွဴဒါန္းရင္းျဖင္ ့ လဲ စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါ ႏိုင္ေသာ မိမိ၏ အေနအထားကို လဲ အားမလို အားမရ ျဖစ္မိသည္ ။ ေက်ာက္တန္းျမိဳ့ သို ့မိမိ မေရာက္ခင္ အခ်ိန္ ကေလး က မွ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲ တေယာက္ ရဟတ္ယဥ္ ျဖင့္ သက္ စြန့္ဆံ ဖ်ား လာေရာက္ ျပီး ( 20 – liter ) ၀င္ ေရသန္ ့ ဘူး ၆ ဘူးလာေရာက္ လွဴဒါန္း သြားသည္ ့ အတြက္ မိမိ အေန ျဖင္ ့စာလွ်င္………။
သို ့ေလာ သို ့ေလာ အေတြ းမ်ားျဖင္ ့ ေက်ာက္ တန္းျမိဳ ့ မွ ျပန္ လည္ ထြက္ ခြာ လာ ခဲ့ ပါေတာ ့ သည္……။ (အပိုင္း -၅ အားဆက္လက္ဖတ္ရွု့ ပါ ရန္…)

Freedom For Burma

2008-06-09T10:43:00.000-07:00

အေမရိကန္ အေနာက္ဘက္ျခမ္းကေန အေရွ့ဘက္ျခမ္း နယူးေယာက္ ျမို့မွာရိွတဲ့ ကုလသမဂၢ ဌာနခု်ပ္ထိ ျမန္မာျပည္ လြတ္ေျမာက္ေရး မိုင္ ၃၀၀၀ေက်ာ္ ခရီးရွည္ ခီ်တက္လာသူ နွစ္ေယာက္ဟာ အင္ဒီယားနားျပည္နယ္ ဖို့ဝိန္းျမို့ကို ဇြန္လ ၇ရက္ ညေန ၆နာရီက ေရာက္ရိွျကျပီး ေဒသခံ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားေနသူေတြနဲ့ အတူ စစ္အာဏာရွင္ တိုက္ဖ်က္ေရး တပ္လွန့္နိုးေဆာ္တဲ့ အခမ္းအနားလုပ္ျကပါတယ္။

Freedom for Burma

2008-06-09T10:34:00.000-07:00

09-06-2008
နာဂစ္မုန္တိုင္းအၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္မွ ၿဂိဳလ္တုစေလာင္းမ်ား (ဓာတ္ပံု - မိုးေအာင္တင္)

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္းပစၥည္း ေရာင္းခ်သည့္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္မ်ားကို ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လ ၆ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲပိုင္းတြင္ ရဲမ်ားက ၀င္ေရာက္ရွာေဖြၿပီး စေလာင္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ပစၥည္းမ်ား သိမ္းဆည္းသြားခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။စေလာင္းလိုက္လံ တပ္ဆင္သူကိုရဲလြင္က“ေသာၾကာေန႔ ညေနပိုင္းက ဆိုင္ေတြကို ၀င္ၿပီး စေလာင္းပစၥည္းေတြ သိမ္းတယ္။ ေရာင္းတာေတြ႕ရင္ ေထာင္ဒဏ္ ၃ႏွစ္ခ်မယ္လို႔ေျပာသြားတယ္။ မုန္တိုင္းတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ရွိတဲ့ စေလာင္းေတြရဲ့ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ပ်က္စီးသြားတာ။ အခု ျပန္ျပင္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ျပန္ျပင္ၾကတုန္း ပစၥည္းေတြ ၀င္ဖမ္းတာပဲ” ဟုေျပာသည္။

ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလး စသည့္ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ အဓိက လိုက္လံ သိမ္းဆည္းျခင္း ျဖစ္ၿပီး နယ္ၿမိဳ႕ငယ္မ်ားတြင္မူ သိမ္းဆည္းရန္ လာေရာက္ေျပာဆိုျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း သန္လ်င္ၿမိဳ႕ေန စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦးကေျပာသည္။

ရန္ကုန္အေျခစိုက္ သတင္းေထာက္တဦးကလည္း “စေလာင္းဆိုင္ေတြမွာသြားေမးရင္ ပစၥည္းျပတ္ေနတယ္ပဲ ေျပာၾကတယ္။ ဆင္တဲ့သူကေန တဆင့္ဝယ္မွ ေရာင္းတယ္။ အဲဒါလည္း ဆိုင္နဲ႔သိတဲ့ ေဖာက္သည္မွ ေရာင္းရဲတာ” ဟု ေျပာသည္။

ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္းမွ ေန႔စဥ္ ထုတ္လႊင့္လ်က္ရွိသည့္ ေနာ္ေ၀အေျခစိုက္ ဒီမိုကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ (ဒီဗီဘီ) ၏ ျမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္ အပါအဝင္ အယ္လ္ဂ်ားဇီးယား၊ စီအန္အန္ စသည့္ သတင္းအစီအစဥ္မ်ားတြင္ ျပသေနေသာ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အေျခအေနမွန္မ်ားကို ပိတ္ဆို႔လိုသျဖင့္ စေလာင္းပစၥည္းမ်ားကို ဖမ္းဆီးျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ မ်ားကေျပာဆိုသည္။

ဇြန္လ ၆ရက္ေန႔ထုတ္ အစိုးရသတင္းစာ ေနာက္ေက်ာဖံုးတြင္ ဧရာ၀တီတိုင္း ေလေဘးဒဏ္ခံရသည့္ လပြတၱာ ဘိုကေလး စသည့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ဗီဒီယို႐ိုက္ကူးၿပီး ျပည္ပသတင္းဌာနမ်ားသို႔ ေရာင္းစား ကိုယ္က်ိဳးရွာေနသူမ်ား ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ထိုသူမ်ားကို အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ေရွာင္ရွားၾကပါရန္ ေရးသားထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္န၀ါရီလဆန္း ၁ရက္ေန႔တြင္လည္း ၿဂိဳဟ္တု စေလာင္း လိုင္စင္သက္တမ္းလဲလွယ္မည့္သူမ်ားအား ႏွစ္စဥ္ေၾကး ကို ၁၂၀၀၀ က်ပ္မွ ၁၀သိန္းက်ပ္ အသစ္လုပ္ေဆာင္မည့္သူမ်ားအေနျဖင့္ က်ပ္သိန္း ၂၀ သို႔ တိုးျမႇင့္သည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး စေလာင္းသံုးစြဲသူမ်ားအၾကား ႀကီးမားသည့္ ဂယက္ရိုက္ခတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ သီတင္းပတ္ ၂ ပတ္ေက်ာ္ အၾကာတြင္အဆိုပါ ညႊန္ၾကားခ်က္ကို ဆိုင္းငံ့ထားၿပီး ဘ႑ာေရး ႏွစ္ကုန္သည့္ မတ္လ ၃၁ရက္ထိ မည္သည့္ညႊန္ၾကားခ်က္ အသစ္မွ ထပ္မံ မထြက္ေပၚခဲ့ေပ။(the Irrawaddy)

Check out my Slide Show!

2008-05-09T11:46:00.001-07:00

Check out my Slide Show!

2008-05-09T11:44:00.001-07:00

Starting my blog

2007-02-05T03:01:00.000-08:00

My name is Thi Ha. I start this blog at 6 PM,February 5th 2007. I would like to introduce my blog to other people, I mean internal or external. I would like to meet and speak at online a lot of people.I would like to get a lot of knowledge,education, culture, language and religion.I would like to know about my country to other countries because our country has not get democracy yet so we would like to show our strike to get the democracy to international organization.